18.06.2005 Toscane per trein, dag 4

Na een dag of wat vakantie ontstaat een nieuw, vast ritme. In de stilte van het platteland slapen we diep en ononderbroken tot we rond half acht vanzelf wakker worden. Ontbijten doen we in een uitgestorven ontbijtzaal waar een ijverige, ietwat autistisch aandoende jongen ons cappucino’s brengt en tafels dekt voor nietbestaande gasten. Handenwrijvend stottert hij stug zijn ingestuderde Engelse zinnetjes. Het maakt niet uit hoe vaak ik in het Italiaans antwoord; hij moet en zal. Het ontbijtbuffet biedt al sinds dag één geen verrassingen — gewoon iedere dag dezelfde zoete croissants, vijf plakjes ham en vijf plakjes kaas, crackers, jam en sinaasappelsap.

Na het ontbijt gaan we naar het dorp. Bij regen met de zeer sporadisch rijdende bus, anders lopend. Zo’n drie kilometer, heuvelaf. Vandaar met een volgende bus naar Florence, waar we vandaag voor het eerst de trein nemen. Tussen de middag eten we steeds goedkoop en heerlijk warm; ‘s avonds gebruiken we een maaltijd van brood, kaas, ham en lokale rode wijn (totnogtoe zonder uitzondering ondrinkbaar bocht) op ons terras met immer veranderend uitzicht op het dal. Vandaag schijnt de laagstaande zon fel, en zijn de heuvels in de verte wazig blauw.

Onze eerste trip dus, vandaag. Pisa. Ik heb er nooit aan gewild, maar vanwege het hoge jemoetertocheensgeweestzijn-gehalte en de mogelijkheid om torenduwende dan wel -tegenhoudende toeristen te fotograferen doen we het nu toch. In de trein weten we ons wederom omringd door Aziaten en Amerikanen. We vertrekken in stortregen, maar onderweg klaart het langzaam op. Pisa herdopen we al in de eerste minuten na aankomst tot het Eindhoven van Toscane. De enige attractie van deze sfeerloze stad, het Campo dei Miracoli met de bekende scheve toren, is niet moeilijk te vinden. Gewoon vanuit het station rechtdoor de plaatselijke Kalverstraat volgen en dan bij de borden met afbeeldingen van de toren linksaf. De gebouwen op het Campo zijn prachtig, maar vooral zijn we gefascineerd door het circus dat zich er omheen afspeelt. Hordes toeristen die hardnekkig de bordjes “verboden het gras te betreden” negeren, laten zich in steeds dezelfde poses fotograferen, met verbeten grijnzen tijdens het bepalen van de juiste plek. Aan een kant van het veld staat een lange rij souvenirkramen. Op het pad voor de kramen proberen diepzwarte Afrikanen tevergeefs paraplu’s te slijten en Amerikaanse toeristes te versieren. Bij de ticketoffice is het verrassend rustig. Als we de prijzen zien begrijpen we waarom. We besluiten het bij een kaartje voor de kathedraal te houden.

Voor de lunch kiezen we een restaurant uit dat in alle reisgidsen wordt aangeprezen als het beste van Pisa. Wederom dichte rolluiken. “Gesloten op woensdag”. Juist. Bij een volgende tent worden we zo lang nadrukkelijk genegeerd dat we het opgeven. Bij restaurant nummer drie blaft de serveerster ons, losjes vertaald, slechts zinnen toe als “wat wil je” en “moet je verder nog wat”, maar omdat we honger hebben en de lunchtijd bijna voorbij is schikken we ons in ons lot. We eten een matige pasta die dan ook wel spotgoedkoop is. Om een uur of vier hebben we het wel gezien in Pisa.

Om twee uur ‘s nachts worden we wakker van gepraat en stoelpoten die over het terras voor ons appartement schrapen. We zijn niet meer alleen. De nieuwe hotelgasten zijn — u raadt het al — Nederlanders.

anneke | 09:00 | plaatsen
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Cliffhanger! Goed!

walter - 18.06.2005 - 13:30

Maar maar maar… Pisa heeft echt heel veel meer te bieden hoor, dan alleen die toren. Dan moet je wel weten hoe en wat denk ik, maar ik heb daar met een Nederlandse local erg genoten.

Merel - 18.06.2005 - 13:57

‘k Ben benieuwd naar een foto van die torenduwende toerist…hiha!
Dichte rolluiken… en gesloten op…ja ja, weer heel herkenbaar.
Gelukkig blijft er nog genoeg te genieten in Toscane!

Simone - 18.06.2005 - 14:31

Fijne sfeerverhalen en foto’s, ik krijg zin om op reis te gaan (al dan niet naar jemoetertocheensgeweestzijn-plekken)…

HD - 18.06.2005 - 16:23

Gaan jullie ook naar Siena?
Wat mij betreft een echte aanrader! :-)

Simone - 18.06.2005 - 16:35

Ik vond Pisa stukken aangenamer dan verwacht, eerlijk gezegd beter dan sommige plaatsen in Toscane En tot mijn verbazing vond ik die scheve toren ook mooier dan gedacht. En ze hadden er een heerlijke gelateria met pijnboompittenijs. Maar ‘s middags was inderdaad alles gesloten.
Ik wil zo weer hoor!

Pluisje - 18.06.2005 - 19:14

Die Italianen hebben inderdaad een heel ander ritme en tijdschema. het blijft wennen. Ga vooral van de gebaande paden vandaan en denk er vooral over na om Luca te bezoeken.

nel - 18.06.2005 - 22:22

Pisa het Eindhoven van Toscane? Wij hebben niet eens een scheve toren. :-)

Tim - 19.06.2005 - 10:38
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.