01.12.2004 The Incredibles

The Incredibles recensie

4/5 

Ik zal met de deur in huis vallen. Het probleem met het keer op keer afleveren van meesterlijke kaskrakers, is dat het op een geven moment de vorige film niet meer overtreft. Dat moest bij Pixar natuurlijk ook een keer gebeuren, en na het meesterwerk Finding Nemo leek het bijna te verwachten. Brad Bird, die indruk maakte met de animatiefilm The Iron Giant, kreeg van Pixar carte blanche bij het maken van The Incredibles. En of dat nou de beste keus is geweest, betwijfel ik een beetje.

Het verhaal, hoe grappig het op sommige momenten ook is, spreekt niet zo tot de verbeelding. De opzet is leuk bedacht. Het beroep van superheld wordt verboden, nadat verschillende mensen superhelden met succes hebben aangeklaagd, omdat ze tegen hun wil gered zijn. Zo zegt een geredde zelfmoordenaar dat ‘zijn dood verruÔneerd is’. Superhelden worden gedwongen gewone banen te zoeken en zich te gedragen als ieder ander. En dat speelt het ex-superheldengezin Parr parten. Vooral vader Bob Parr, vroeger Mr. Incredible, en de kinderen Dash en Violet hebben grote moeite om zich aan te passen en hun krachten niet te gebruiken. Maar als vader erin wordt geluisd door een oude bewonderaar die uit is op wraak en World Domination, moet moeder Helen — Elastigirl — en de rest van het gezin in actie komen.

Jammer vind ik dat het verhaal zich vanaf dat moment volgens een erg voorspelbaar ‘Goed tegen Kwaad’ en ‘gezin als hoeksteen van de samenleving’-stramien afwikkelt. Het is duidelijk dat er erg veel verwijzingen naar superheldenstrips en James Bond films zijn. Zelfs de speciale krachten van de hoofrolspelers zijn gebaseerd op die van bekende superhelden. Ik vraag me af of de film leuker was geweest als al deze elementen origineel waren geweest, in plaats van een feest van herkenning.

Het mooiste aan The Incredibles vind ik the styling. Het consequent doorgevoerde jaren zestig thema werkt erg goed en is tot in de puntjes verzorgd, van de klokken aan de wand tot de muziek met veel blazers. Briljant. Wederom is de cgi-animatie iets verfijnder, waardoor sommige elementen zoals water, haar en de textuur van oppervlakken weer een stukje realistischer ogen.

The Incredibles is zeker een geslaagde film, maar het mist de originaliteit, humor en ontroerende momenten die Finding Nemo wel had. Dat maakt het zeker geen slechte film, integendeel. Pixar legt de lat voor zichzelf gewoon heel erg hoog, en ze hebben zich deze keer niet weten te overtreffen.

alex | 11:51 | film
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Ik wil het zien!! ‘t Lijkt me zooooo mooi….

Vampire - 01.12.2004 - 18:47

Goh, jammer. Ik vond het echt een super originele film, goed verhaal en schitterende animatie. In vergelijk met de andere 3d animatie films (Shrek 2, Sharktale) van dit jaar echt stukken beter. Cars lijkt me wel een stuk minder, omdat het erg voor kleine kinderen lijkt…
BTW Ik heb nu ook het Art of the Incredibles boek en kan dit zeker aanraden aan iedereen die geinterreseerd is in mooie concept-sketches etc.

jpk - 02.12.2004 - 12:25

Die animatiefilms beginnen toch mijn strot uit te komen hoor.

Dwangbuis - 02.12.2004 - 16:36

Ik noem hem fokking briljant in entertainmentwaarde, en de details als de textuur van het haar wel nog briljanter.

toinerz - 02.12.2004 - 23:02

ik hem The Incredible gezien en ik vond het wel een leuke film. maar het is wel een beetje voorspelbar.

ami - 11.12.2004 - 19:56
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.