01.08.2004 Het Kaaps schiereiland (4)

Robbeneiland is geen blok beton vol cellen. Bezoekers schuifelen er niet aangeslagen in een devoot zwijgen door de gangen.

Robbeneiland is een tamelijk groot eiland met een postkantoor, een school en een winkel. Langs de weg grazen herten. Het uitzicht op Kaapstad is er prachtig. Wat hadden we dit graag lopend gedaan. De bus is tot de laatste plaats volgepropt met toeristen. Tijdens het rondje “alle Nederlanders hand opsteken” en “wat is goedemorgen in het Deens” duiken Ilse en ik zo ver mogelijk weg. Flauwe grappen, onsamenhangende verhalen. De vrouwelijke gids wauwelt maar door in slecht verstaanbaar Engels. Een Nederlands gezin is hinderlijk aanwezig.

Als we eindelijk bij de cellenblokken aankomen voor een rondleiding door een oud-gevangene is al veel te veel tijd verstreken. Onze gids, die hier als politiek gevangene heeft vastgezeten van zijn zeventiende tot zijn tweeŽntwintigste, moet zijn verhaal afraffelen, tot zijn en onze spijt. Een charismatische man in een zwarte coltrui en op gympen, dun brilletje, wat beginnend grijs in het dikke kroeshaar. We zien hem ineenkrimpen als de zoveelste mobiele telefoon afgaat. Hij vertelt kort over het dagelijks leven dat men hier had, over doodsangst en vriendschappen: men leerde elkaar hier kennen door elkaars — zwaar gecensureerde — brieven van thuis te lezen. Snel twee aan twee Mandela’s cel in, fotootje schieten en wegwezen, snel de gangen door want de volgende groep wacht, snel de binnenplaats over, snelsnelsnel want de boot vertrekt. Ik had graag in alle rust alles op me in laten werken. Voor de cellen in de laatste gang, waarin steeds het verhaal van ťťn ex-gevangene te lezen is en wat van zijn persoonlijke bezittingen zijn uitgestald, is geen tijd.

Onze gids woont nu op het eiland, samen met zijn bewaarders van toen. Ze zijn vrienden. Het woord reconciliation klinkt voor de zoveelste keer vandaag. Hij is een optimist geworden, zegt hij, want hij moet wel. De rondleidingen zijn zijn manier van verwerken.

anneke | 20:13 | plaatsen
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Onze server in Miami ligt er uit en wij zijn dus even niet bereikbaar via onze weblog. Ik hoop dat het snel weer verholpen is. Groetjes.

Mieke - 01.08.2004 - 21:54

Zo te lezen had jij geen eiland-toer met een groep Amerikanen die in de gevangenis zelf, in ??n van de barakken de oud-gevange alias gids durfden te onderbreken met de vraag wanneer ze de pinguins nu eingelijk eens zullen zien…

Ramon - 02.08.2004 - 00:23

Ai. Hoe genant kunnen sommige situaties zijn. Wel een mooie beschrijving!

Merel - 02.08.2004 - 10:29

Leuke beschrijving, ik heb genoten van je verhalen over Kaapstad. Over een maand vertrek ik naar Afrika om begin november te eindigen met een weekje Kaapstad om uit te hijgen van 2 maanden kamperen dwars door oostelijk en zuidelijk Afrika.

Maarten - 02.08.2004 - 21:37