25.06.2004 De Everglades en Naples

Het grootste deel van de route van de volgende dag ken ik al. Maar, om Connie Palmen te citeren als ze voor de zoveelste keer met Ischa Meijer door Florida reist:”Herhalingen zijn noodzakelijk voor de herinnering. Je verliest veel beelden en kennis als je niet terugkeert naar waar je al eens geweest bent.”(Uit: I.M.) Het is meteen onze langste rit: van Key West naar Naples, aan de westkust van Florida, dwars door de Everglades.

De Tamiami trail (highway 41) begint nogal saai langs een kanaal en moerassige velden. Al gauw zien we de eerste borden die swamptours aanprijzen. Aan de paar auto’s die bij de aanbieders ervan geparkeerd staan te zien is er weinig belangstelling voor, vandaag. We hoeven geen boottocht te maken om alligators te zien; als we in de verzengende hitte uitstappen bij een airboatsteiger zien we er twee loom voorbijdrijven.

alligator

Ik heb me vooral verheugd op het weerzien met Joanie’s blue crab cafe, dat voelt als een stukje bewoonde wereld in een grotendeels kaal moeras, terwijl de afstand van de “bewoonde wereld” niet eens zo groot is. We eten er crab cakes en fried green tomatoes (altijd al eens willen proberen) tussen een paar in het khaki geklede politiemensen, de beambte van het kleinste postkantoor in de VS, dat zich aan de overkant van de weg bevindt, en enkele toeristen. We zien een stel in afritsbroeken binnenkomen en wisselen een blik van verstandhouding. “Dat zijn Nederlanders”, sissen we elkaar binnensmonds toe. Bingo. In mijn herinnering is Joanie’s een stoffige, hete, ietwat smoezelige tent. In werkelijkheid is het er een stuk frisser, in beide betekenissen van het woord.

kleinste postkantoor joanies

Het is niet ver meer naar de Golfkust, waaraan ook Naples ligt. De huizen in deze regio zijn van het soort foute chic. Sfeerloze luxe. De dorpen en stadjes lijken geen hart te hebben. Langs de snelweg staat om de paar honderd meter een shopping mall, drugstore of megasupermarkt. In Naples proberen we, op zoek naar een hotel, de kustweg af te rijden. Dit blijkt vrijwel onmogelijk. De weg loopt regelmatig dood bij dure wooncomplexen, buigt dan weer onnavolgbaar af. We pakken de highway maar weer, naar het iets noordelijker gelegen Vanderbilt Beach. Daar nemen we een kamer voor een nacht in een lekker resort, pal aan het strand. We zijn niet echt strandmensen, maar dit is waar we vandaag zin in hebben.

Vanderbilt Beach

We hebben ons nog maar net in twee strandstoelen genesteld op een al grotendeels verlaten strand als het begint te onweren, en vervolgens te regenen. We sluiten de dag af met cocktails op een overdekt terras, met uitzicht op zee.

wordt vervolgd

anneke | 00:19 | plaatsen
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Wat klinkt dat heerlijk allemaal. Is Amerika niet prachtig?

Ali?tte - 25.06.2004 - 03:48

Waarom hangt de vlag halfstok (2e foto)? Die laatste foto vind ik erg stoer! En die eerste, is die met de extender gemaakt?

michel - 25.06.2004 - 08:42

Geweldig om dit allemaal te lezen Anneke en Alex en mooie foto’s trouwens, ben wel blij dat ik geen afritsbroek heb!!.

henny - 25.06.2004 - 08:53

@ michel:
Die vlag halfstok is ter ere van Ronald Reagan.

jpk - 25.06.2004 - 09:01

@michel: die is inderdaad met de extender gemaakt. Hij presteert erg goed.

alex - 25.06.2004 - 09:18

Mooie foto’s weer! Ik wil weer terug naar de USA…

Demos - 25.06.2004 - 10:37
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.