09.02.2004 Shoppen op z’n Amerikaans

Winkelen - shoppen vind ik eigenlijk nogal een rotwoord - hoort een beetje bij een bezoek aan de VS, zeker als het een verblijf betreft van maar een nachtje in een hotel ver van de stad, met in de wijde omtrek geen andere attractie dan de hotelshuttle naar de plaatselijke shopping mall.
Uit ervaring weet ik dat winkelbezoek meteen na aankomst echter niet verstandig is. Besluiteloos door vermoeidheid en draaierig van het tijdverschil doet men ofwel geen ofwel erg domme aankopen. Eerst een nachtje slapen dus.

Het zal voor de meesten van u geen nieuws zijn dat het Amerikaanse winkelpersoneel behept is met een bemoeizucht waar die van de Fooks-dames - “Wat vind je er zelf van?”, terwijl je gegeneerd naar de dichtstbijzijnde spiegel sluipt omdat je nog geen idee hebt of je in het zojuist aangetrokkene misschien voor schut loopt - bij verbleekt. Het begint al bij binnenkomst. “Hi, how are you today?” Het “very well, thank you, and how are you?” dat ik in het begin nog wel eens beleefd antwoordde bleek wat overdreven. De meeste Amerikanen die ik observeerde zeiden hierop iets als “I’m good” en liepen door. Niet dat het antwoord er toe doet, het schijnt gewoon een vorm van diefstalpreventie te zijn.
Als je geluk hebt blijft het hierbij. Het gebeurt echter ook vaak dat vervolgens een heel verhaal wordt afgedraaid over de nieuwe collectie, de speciale aanbiedingen enzovoort. Ik schiet dan automatisch in een glimlachkramp en blijf keurig luisteren omdat ik het sneu vind om zomaar door te lopen. En dan begint het circus. “Die kleur staat je beeldig!” “Wat een prachtige huid heb je!” “Weet je zeker dat je geen small draagt?” “Zal ik vast een paskamer voor je vrijhouden?”

De halve winkel door om jezelf te bekijken is iets dat je in Amerikaanse kledingwinkels trouwens niet zal gebeuren. Alle pashokjes hebben een spiegel en zijn bovendien ruim en hebben een deur die op slot kan. Een genante ervaring zoals ik ooit bij Velvet Monkees in Magna Plaza had - een verkoopster die terwijl ik een shirtje aan het passen was het gordijn openrukte en uitriep:”Te krap zeker, h?!” - zal je er dan ook bespaard blijven.
Zelf spullen terughangen hoeft ook niet. Ik voelde me dan ook wat bezwaard toen ik bij Express in New York een stapel kleding - de slechte pasvorm en het rotlicht deden echt niets voor me - aan het winkelmeisje teruggaf. Zelfs hier is echter een script voor. “I’m sorry it didn’t work out for you but thank you sooo much for trying!”reageerde het kind hysterisch glimlachend.

Als je net als ik niet altijd trek hebt in dit gedoe kun je gelukkig ook terecht in een aantal zaken waar je op z’n Nederlands lekker met rust wordt gelaten. H&M bijvoorbeeld, of de zalige cosmeticawinkel Sephora, waar ik al menig uurtje ongestoord rondkijkend en uitproberend heb doorgebracht. Mocht je daar overigens wel hulp willen dan zijn de er rondlopende visagisten meer dan bereid je die te geven. En vergeet ook de Amerikaanse boekhandels niet, die er met hun luie stoelen en immer aanwezige koffieshop op gericht lijken dat klanten zo lang mogelijk rustig rondhangen. Geen wonder dat ze dan ook de plek zijn voor zoekende vrijgezellen.

Mijn meest bizarre winkelervaring had ik nog maar kort geleden bij B&H in New York, waar ik voor een verjaardagskadootje voor Alex was.
Een immens grote fotozaak vol wegwijzers en met een enorm personeelsbestand; allemaal orthodoxe joden compleet met peies (slaaplokken) en groene keppeltjes. Je dient er eerst je tas af te geven, vervolgens plaats je bij de juiste balie je bestelling en noteert men je naam, telefoonnummer en wat al niet, je rekent af bij de aparte kassa-afdeling met verschillende kassa’s voor de verschillende betaalwijzen en dan pas kun je je bestelling afhalen en in mijn geval ook even testen - ik wilde er niet in Nederland pas achterkomen dat Alex’ speedlite transmitter het niet deed.
“Okay, let’s see if it’s kosher”, grijnsde de bebaarde jongen die me hielp vanachter de balie.
Dat was-ie.

anneke | 15:46 | algemeen geleuter
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Na acht woorden weet ik dat dit stuk is geschreven door een vrouw.

frans - 09.02.2004 - 19:24

Hahaha, herkenbaar :)

B&H is _geweldig_! Ik heb daar al meerdere camera-spulletjes gehaald.

Bij B&H bestel ik als ik niet in NY ben, maar als ik wel zelf daar ben haal ik m’n spullen ‘t liefst bij 17th Street Photo ( http://www.17photo.com ), eigenlijk qua indeling het tegenovergestelde van B&H: een kamer op de 3e etage in een straat zonder verder enige winkels. Wel met de welbekende orthodoxe Joden en super-strakke prijzen. Truuk is om contact te betalen, dan tellen ze de 6% (of was het 8.25%) belasting er niet op, wat ze bij B&H wel doen.

(hier meer reviews over 17st Photo: http://www.epinions.com/webs-Web_Services-All-Merchants-17th_Street_Photo )

Q - 10.02.2004 - 00:02
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.