29.02.2004 Beddingtons

Een paar jaar geleden wilden Anneke en ik voor een speciale gelegenheid eens lekker uit eten. Omdat het een nogal spontane ingeving was, en we sowieso niet zo aan reserveren doen, zijn we op de bonnefooi naar Le Hollandais aan de Amstelkade gelopen. Helaas, vol. Na wat omzwervingen besloten we via de Ceintuurbaan naar het centrum te lopen. We hadden inmiddels flink honger gekregen, het was al wat laat. Op het Roelof Hartplein liepen we langs Beddingtons. Nooit van gehoord, beetje een vreemde inrichting ook. Voor het raam was een grijze muur gebouwd, met wat kleine uitsparingen erin. Je kon nauwelijks zien of er mensen binnen zaten. De menukaart zag er erg goed uit, maar het was allemaal wel wat prijzig. Onder het mom van ‘we hebben honger en het is toch al een gekke dag’ waagden we het erop.

Slechts enkele tafeltjes waren bezet. Het leek allemaal erg chic, de overige gasten kwamen duidelijk uit Zuid. Normaal gesproken voel ik me licht ongemakkelijk in een dergelijke omgeving, maar het personeel verwelkomde ons allervriendelijkst en nam meteen onze jassen aan, die ergens achter in de zaak verdwenen. Het interieur was rustig, de muur voor het raam waar ik me buiten nog over verbaasde, zorgde binnen voor een intieme sfeer. Er was geen muziek.

Lekkere broodjes en menukaarten werden gebracht. De kaart was simpel van opzet, gewoon een keuzemenu van drie of vier gangen. Wel zo makkelijk. De sommelier met een Vlaams accent kwam ons helpen bij de wijnkeuze. Ik houd van zware rode wijnen, maar Anneke had liever iets fruitigers. De Belgische jongen wist ons een echte allemansvriend aan te raden, die inderdaad naar meer smaakte. Het eten was fantastisch, alles was zeer creatief en met erg veel zorg bereid. De liefde voor het vak straalde ervan af. Wat de avond echt compleet maakte was de hele ervaring eromheen. De fijne sfeer, de afwezigheid van vervelende muziek, bedienend personeel dat het vak tot in de puntjes beheerst en je echt een leuke avond wil bezorgen. Aanwezig als als het gewenst is, onzichtbaar en effici?nt als de situatie erom vraagt. Al met al een perfecte avond, dit was zonder twijfel de beste restaurantervaring die we ooit hebben gehad.

Niet zo lang na deze avond las ik in het Parool dat Jean Beddington haar zaak zou sluiten. We waren blij dat we het nog mee hebben mogen maken. De nieuwe zaak die in het pand kwam, Cadans, had de muur voor het raam weggebroken en verschillende wanden fel rood geschilderd. Ik heb nooit de drang gehad er binnen te lopen.

Sinds een paar maanden is Beddingtons terug. Jean heeft Zuidlande aan de Utrechtsedwarsstraat overgenomen. Vandaag las ik de recensie van Johannes van Dam in de bijlage van het Parool: een 10-. Dit ietwat zeikerige cijfer (geef dan gewoon een 10) was tot nu toe alleen ten deel gevallen aan Wilhelminapark, het Utrechtse restaurant van Ben Jon Sistermans. Ik ben blij dat dit juweeltje weer een plaatsje heeft in Amsterdam en het blijkbaar nog niets van haar glans verloren heeft.

Update 06-04-2004: Onze recensie.

alex | 13:37 | eten & drinken | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 13:37 | eten & drinken | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Tsja, dankzij Johannes hoef je het bij Jeanie het komende half jaar niet meer te proberen. :-)

lijn - 29.02.2004 - 13:57

Het is Jon Sistermans. Ben nog altijd aan het sparen voor een diner in het Wilhelminapark..:)

martijn - 29.02.2004 - 16:26

Haha, zie je nou wel! Ik wilde even opzoeken of het ‘Jon’ of ‘John’ was, lees ik in het proefwerk van Wilhelminapark ‘Ben Sistermans’:

http://www.parool.nl/redactie/etendrinken/proefwerk/1059715314137.html

Ik dacht nouja, dan zal ik het wel fout hebben. :P

Het komende half jaar dat Beddingtons vol zit kan ik ook mooi gebruiken om te sparen…

alex - 29.02.2004 - 16:36

Ik ben er nooit binnen geweest vanwege die enge ramen in hokjes; zag er totaal niet uitnodigend uit. Jammer denk ik nu want ik hou erg van restaurants zonder muziek maar met puik personeel.

odette - 29.02.2004 - 18:04

Leuke tip, ken Zuidlande van zo’n 4 maanden geleden, wanneer was dat overgenomen?

Pietje Positief - 02.03.2004 - 11:42

Neem Johannes van Dam hoe je wilt, maar vraag er altijd zout erbij.
Soms schrijft-ie een stukje waaruit blijkt dat echt alles smerig was en dan krijgt zo’n tent toch nog een zes min.
Bij een min tien kan het dus altijd nog zo zo zijn…denk ik dan.

Maar niettemin kan hij je op leuke idee?n brengen.

Zezunja - 03.03.2004 - 15:32

Bij Beddinton’s heeft nog nooit een Belg gewerkt. Wel een Limburger. Triest dat het Amsterdamse publiek kennelijk niet in staat is het verschil tussen een Belg en een Nederlander te horen

[anoniem] - 29.03.2004 - 13:56

Dag allemaal 

Sorry om niet ontopic te reageren, maar ik was hier aan het rondsurfen, ben voorheen nog hier geweest en nu kon ik niet meer aanmelden omdat ik mijn oud paswoord en inlognaam vergeten was, en wist niet meer welk email adres ik gebruikte.

Het is me opnieuw gelukt

Weet iemand een idee om extra geld te verdienen, ik ben op het moment in geldnood na mijn scheiding. Ik heb een zoon van 12 jaar dus alle tips zijn welkom!

bedankt voor de moeite,

Els Wittem

elswittem - 09.01.2009 - 02:07
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

28.02.2004 Kleurbalans

Ik hou niet zo van natuurgetrouwe kleuren in foto’s. Van mij mag het allemaal wel een beetje dik aangezet, met volle kleuren, afwijkende tonen en hard contrast. De witbalans-instelling op de camera is dan ook niet zo interessant. Tijdens de nabewerking wordt er zoveel aan kleurtemperatuur en -balans aangepast dat het weinig meer met het origineel heeft te maken.

Nadat we afgelopen woensdag terugkwamen van de herdenking van de Februaristaking, had ik duidelijk nog de kou in mijn lijf zitten. Alle foto’s zijn erg koel, blauwig, en redelijk donker. Vandaag kwam ik al zappend langs TMF en zag ik de videoclip van World Idols winnaar Kurt Nilsen. De mensen die de kleurbewerking van deze clip hebben gedaan, hebben zich lekker uitgeleefd. Het is groen, geel en overbelichting wat de klok slaat. Ge?nspireerd heb ik de foto’s van afgelopen woensdag nog eens onder handen genomen.

Voor en na:


Mijn smaak verandert geloof ik nog iedere dag, ik ben benieuwd wat ik er morgen van vind.
Zegt het maar, welke versie valt bij u beter in de smaak?

style="display: none" >
alex | 16:24 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Het spijt me voor je maar ik hou helemaal niet van dik aangezette kleuren. Natuurgetrouw wil ik. Hoe natuurgetrouwer, hoe beter.

George - 28.02.2004 - 18:27

de eeuwenoude Fuji / Kodak discussie he.
de originele zijn misschien wat aan de koude kant maar vergeet niet dat het februari is, dit is nu eenmaal de kleur van het daglicht nu, je zou hier zeker het rood wat bij op mogen trekken om het een wat kleurigere aanblik te geven, maar zover naart groen gaan als je gedaan hebt zou ik persoonlijk niet doen

Sil - 28.02.2004 - 19:10

V??r is in alle gevallen prettiger.

frans - 28.02.2004 - 20:10

Voor lijkt beter in dit geval. Na is onnatuurlijk geel/groenig.

Ben - 28.02.2004 - 20:14

Lijken wel Sony kleuren!

Kan je niet een detail in 16-bits TIFF beschikbaar stellen, zodat we allemaal onze eigen kleur interpretatie kunnen geven :-)

P.S.: wel je monitor gecalibreerd toch?

Painless - 28.02.2004 - 20:21

Voor ….. absoluut!

Neneh - 28.02.2004 - 21:38

Ja hier ga ik ook helemaal voor voor. Overigens vind ik die kleuren juist bij ‘voor’ opvallend mooi kleurrijk al van zichzelf.

Merel - 28.02.2004 - 22:12

Ik vind de linker 2 platen mooier voor, vooral die helemaal links, maar de laatste vind ik na beter.

Ik ben zelf een groot fan van digitale beeldbewerking, dus dit soort experimenten kan ik zeer waarderen :) Ga vooral door!

Chriz - 29.02.2004 - 00:34

Ik sluit mij aan bij Chriz.

Jagro - 29.02.2004 - 09:55

Wat de foto’s voor missen is wat rood, volgens mij. Dan worden ze een stuk beter. De foto’s na spreken mij niet aan. De kleuren zijn onecht. Laat ze in de originele kleur of maar een sephia afrduk van…

Sylvester - 29.02.2004 - 10:43

Bij speelfilms is het ook vaaak erg dik aangezet met kleuren, omdat het beweegt accepteer je dat.
Een aardig voorbeeldis het magenta in Taxi Driver, als mijn foto’s er zo zouden uitzien zou ik ze weggooien en toch zijn het prachtige beelden.

Rik Jan - 29.02.2004 - 10:49

Ik sluit me aan bij Chriz en Jargo. Die middelste plaat vond ik al een schoonheid (ik doel niet op het vrouwelijk persoon) op zich. Het contrast daar met de kleurrijke sjaal en het grauwe van de rest is juist wat de foto maakt.

JW - 29.02.2004 - 11:06

Leuke reacties, ik wil hier wel een paar dingen over zeggen:

Een zo realistisch mogelijke kleurreproductie is in sommige fotografie belangrijk (mode, make-up), maar in heel veel gevallen juist niet wat men wil. Neem bijvoorbeeld Fuji Velvia, een diafilm die kleuren veel warmer en voller maakt dan ze in werkelijkheid zijn. Voor natuurfotografie is deze film vaak de norm. Over smaak hoef ik het verder niet te hebben… :)

Ik denk dat de acceptatie van afwijkende kleuren gemakkelijker gaat als je het origineel met een normale kleurbalans er niet naast hebt liggen. Zonder al te wetenschappelijk te worden: dat komt omdat de hersenen compenseren voor kleurafwijkingen. Zodra je een foto met een correcte kleurbalans naast eentje legt met een incorrecte, roept de laatste ineens heel veel weerstand op.

Omdat ik heb geprobeerd een serie van foto’s te maken met een gelijke kleurbalans, heb ik de videoclip en ??n foto als uitgangspunt genomen. Daarna heb ik dezelfde aanpassingen op de andere foto’s losgelaten. Grappig genoeg was het uitgangspunt de middelste foto, maar vind ik (ook) dat uiteindelijk de meeste rechtse foto het beste is gelukt, i.e. het dichtst benadert wat ik voor ogen had.

alex - 29.02.2004 - 11:35

Contrastrijke foto’s, daar kan ik me wel in vinden.

Rick - 29.02.2004 - 13:22

Ik ben dol op kleurrijke foto’s, maar in dit geval ga ik in alle gevallen voor de eerste versie. Zo is februari nu eenmaal… De tweede serie vind ik persoonlijk storend groen/geel. Och, ieder zijn meug.

Jessi - 29.02.2004 - 13:51

Op zich een al wat oudere techniek, maar dan analoog. Diafilm pakken, iets overbelichten en laten ontwikkelen als kleurnegatief. Maar het blijft leuk, en doet me er gelijk aan denken dat ik ook weer eens moet ‘crossen’.

jeroen - 29.02.2004 - 22:13

Ik gebruik diafilmpjes in mijn Lomo en crossprocess ze vervolgens om een heel vergelijkbare sfeer met uitgesproken kleuren te krijgen. De Fuji sensia 400 slaat ook erg geel/groen uit op die manier maar heeft iets te uitgewassen kleuren bij buitenopnames wat mij betreft.

ecritures - 01.03.2004 - 08:52

tip: probeer in photoshop de kleurballans en verzadiging eens bij te stellen met ‘Hue/Saturation’.
dit geeft betere resultaten dan met Color balance omdat het voorkomt dat er een kleurzweem ontstaat zoals het groen wat te zien is in de 2e serie foto’s

Sil - 01.03.2004 - 10:52

Normaal ben ik ook voor zo origineel mogelijk, wat de ‘voor’ serie zou zijn (en ook de koude uitstraling past bij het onderwerp). Toch vind ik de rechter twee mooier in de ‘na’ versie. Het geeft wat meer gevoel bij de foto’s.

Demos - 01.03.2004 - 13:03

Die middelste vind ik origineel erg mooi juist vanwege de kleuren. Ik heb wat moeite met geel (haal er zelf altijd juist wat geel uit als ik bijvoorbeeld binnen schiet), maar ik vind die rechter foto inderdaad heel natuurlijk overkomen in die tint. Maar al met al ben ik dan meer voor zwart-wit of Sepia.

Op luminous landscape laatst nog een erg goeie verhandeling over duotones gelezen…. Toch wel de moeite waard.

chris - 08.03.2004 - 02:48
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

27.02.2004 Kip

Het was toen we nog in de Pijp woonden een echte luxe om de beste poelier van Amsterdam op drie passen afstand te hebben. Als ik nu een kipfiletje bij AH haal, heb ik een licht gevoel van schaamte. We wonen slechts een paar honderd meter verderop, maar we komen nauwelijks meer bij onze ‘kippenboer’.

De geur van gebraden kip associeer ik steevast met thuiskomen. Als ik bij het Sarphatipark de hoek om reed en het laatste stukje naar huis fietste, werd de geur steeds sterker. Als ik mijn fiets in het rek zette, was de oven met ronddraaiende kippen het eerste wat ik zag.

Het was ook zo lekker om op terug te kunnen vallen als je echt geen zin had om te koken. Gewoon wat frietjes van de patatboer verderop en een hele gebraden kip. ‘Zal ik hem even voor u doorknippen?’, was de vraag dan. Hmmmm, vanavond even met een omweg naar huis….

alex | 12:44 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 12:44 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Ik weet niet hoe het komt, maar op de een of andere manier krijg ik er niet echt honger van…

Jessi - 27.02.2004 - 12:48

U schets een beeld…… en het water loopt me om de mond!

Eet smakelijk ……….. toch!

Neneh - 27.02.2004 - 16:54

Die op de Ceintuurbaan?

Menno - 27.02.2004 - 23:21

Die in de van Woustraat. :)

alex - 28.02.2004 - 00:14
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

26.02.2004 Eerste stapjes in de sneeuw

beetje eng...

style="display: none" >
alex | 09:12 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Betty of Molly?

henny - 26.02.2004 - 09:51

Betty… heel even maar.

alex - 26.02.2004 - 10:31

Een beertje?

Rick - 26.02.2004 - 11:56

Mooie plaat!

Johan - 26.02.2004 - 12:46

Grappig, ik stond vanmorgen op mijn balkon en had een zelfde foto in gedachten. Maar de reeds intredende dooi deed afbreuk aan het effect. Morgen toch maar weer vroeg uit de veren! ;o)

GeeSpot - 26.02.2004 - 23:21
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

25.02.2004 Herdenking Februaristaking

alex & anneke | 21:14 | fotografie | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex & anneke | 21:14 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Wat een schitterende foto’s! Het geeft heel goed de sfeer weer. Mooie koppen! Mijn complimenten!

Menno - 25.02.2004 - 23:00

Februari-staking? Wa’s dat?

chris - 26.02.2004 - 09:19

excuse me?

Menno - 26.02.2004 - 10:32

Mooie foto’s guys!

Rick - 26.02.2004 - 11:55

Chris; in 1941 legden duizenden werknemers uit Amsterdam en omgeving het werk neer uit protest tegen de vervolging van joodse burgers door de Duitse bezetters.
Dat wordt herdacht!

henny - 26.02.2004 - 12:37

Theaterachtige figuren. Dogtroep, Festival of Fools. Dat soort dingen komen bij mij boven. Schitterend foto. Goed gezien!

Irene - 27.02.2004 - 00:10
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

25.02.2004 Opening Hermitage

style="display: none" >
alex | 00:01 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Ah… jammer dat ik er niet bij was. Ga binnenkort wel met m’n mannetje kijken.

Pietje Positief - 25.02.2004 - 00:51

Mooie plaatjes weer Alex!

Hans - 25.02.2004 - 11:25

Heel mooi Alexander!!!!!

henny - 25.02.2004 - 11:40

De Hermitage in St. Petersburg beviel me wel, misschien hier toch ook eens gaan kijken.

JW - 25.02.2004 - 12:46

Ik woon er 3 minuten vandaan (alleen maar rechtdoorlopen) maar ik heb er helemaal niets van mee gekregen. Toch raar.

Niels - 27.02.2004 - 02:55
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

24.02.2004 Something’s Gotta Give

Something's Gotta Give recensie

3/5 

We moesten erg lachen om de trailer van Something’s Gotta Give, maar ik had al een beetje het gevoel dat wij misschien niet helemaal de doelgroep zouden zijn. Wat me ook een beetje beangstigde was het feit dat het script door Nancy Meyers is geschreven, ook verantwoordelijk voor draken als ‘Father of the Bride’ en ‘I Love Trouble’. We hebben hem toch maar een kans gegeven, het is tenslotte toch een film met Jack Nicholson.

Nicholson speelt de onverbeterlijke rokkenjager Harry, die nog nooit een relatie heeft gehad met een vrouw van boven de dertig. Zijn huidige vriendin Erica (Amanda Peet, bekend van de TV-serie Jack & Jill) is veilingmeester bij Christies. Tijdens een bezoek van de twee aan het buitenhuis van Erica’s moeder, een succesvol schrijfster gespeeld door Diane Keaton, krijgt Harry een hartaanval, met alle gevolgen van dien.

De film draait geheel om Jack Nicholson en Diane Keaton. De chemie tussen deze twee zorgt er dan ook voor dat de rest van het acteursensemble ernstig verbleekt. Amanda Peet kwam op mij niet bepaald geloofwaardig over als veilingmeester die voor de charme’s van platenbaas Jack Nicholson valt. Misschien was dat nog wel het meest geloofwaardige, want ik was even vergeten dat ook Keanu Reeves een rol had. Bij Keanu stel ik met altijd voor dat hij ieder moment kan zeggen: “Duuude, exellent! Party on dudes” of “I know Kung Fu…!”, een stigma waar hij waarschijnlijk niet zo snel vanaf zal komen (denk Sean Connery en “Schaken, not schtirred”). Het wordt nog erger, want Keanu speelt een hartchirurg die dol is op toneelstukken en valt op een twintig jaar oudere vrouw. Helaas, dat gaat er bij mij niet in.

Ik heb nog meer te zeuren, want zoals ik al eerder meldde speelt Nicholson platenbaas… van een hiphop label! Ik weet niet hoor, als je als rapper je street credibility wilt behouden moet je denk ik niet bij een platenmaatschappij zijn die geleid wordt door een blanke bejaarde man. Ik krijg ook een beetje de indruk dat dit personage gebaseerd is op Tommy Mottola, de 54-jarige platenbaas van Sony die getrouwd is geweest met de veel jongere Mariah Carey.

Maar goed, alle kritiek ten spijt hebben we het hier dus over een veilige romantische komedie die wonder boven wonder overeind blijft door de chemie tussen Jack Nicholson en Diane Keaton.

style="display: none" >
alex | 19:39 | film | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Over Tommie Mottola gesproken, na Mariah Carey is hij getrouwd met de in mijn ogen nog veel knappere Mexicaanse Thalia.
Een niet onverdienstelijke soap-ster/zangeres.

CasaSpider - 25.02.2004 - 22:50

Die chemie…. die maakte het wel aantrekkelijk om te blijven kijken…… het had wel iets. De symboliek trouwens ook….. een schaal met witte stenen en ??n afwijkende! Die chemie…. dat was het!

Neneh - 26.02.2004 - 17:49
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

22.02.2004 Osaka


Met Lost in translation nog vers in het geheugen zag ik tot mijn verrassing een Japanvlucht op mijn indeling staan. Osaka, derde stad van Japan, en een van de favoriete bestemmingen van vriendin Ilse en mij. Helaas kon zij er deze keer niet bij zijn. Waarom ik er zo graag naar toe ga? Ik ga proberen dat uit te leggen. Zou ik er willen wonen? Van m’n leven niet. Dit stukje gaat over mijn fascinatie voor een ondoorgrondelijk land.

Japan beleef ik altijd door een waas van slaapgebrek. Ook deze keer lag ik weer midden in de nacht met knorrende maag - avondetenstijd in Nederland - in een geluiddichte hotelkamer hysterische tv-spelletjes te kijken. Toch maar vroeg op om te ontbijten en deze enige volledige dag in Osaka te benutten. Het grootste deel van de bemanning was inmiddels al weer op weg naar huis. Ik bleef achter met twee collega’s.

Katerig door de acht uur tijdverschil, soms misselijk en met op de raarste momenten trek bewogen we ons per metro door de stad. Ik voelde me zoals altijd meer toeschouwer dan deelnemer. Contact met mensen is er nauwelijks, afgezien van de ongevraagde hulp van immer toesnellende metrostationmedewerkers en verzoeken van scholieren om Engelse conversatie met je te mogen oefenen. Niemand lijkt acht op elkaar te slaan, ook niet op drie Nederlanders die boven iedereen uittorenen. Hoe anders is het in China, waar men naar je wijst, je van top en teen bekijkt en iedereen met je op de foto wil.

Japanse meisjes blijven heel lang meisje, met hun gegiechel achter de hand , hun minirokjes, het haar in staartjes, roze prullaria aan tas en telefoon en sloffende o-benen in laarzen met ronde neuzen. De hier lange tijd zeer populaire plateauzolen lijken eindelijk het veld te hebben geruimd. Vooruitstrevende jongens herken je aan hun geverfde haar: meestal roodbruin, soms blond, waarbij dat laatste immer uitloopt op een ziekelijk bleekmakend pisgeel. Naast een handjevol traditionele architectuur - voornamelijk tempels - zie je veel grijze blokkendozen, nauwelijks onderbroken door groen. Stations en winkelcentra baden in fel tl-licht. In de warenhuizen veel schreeuwerige kleuren. Kledingzaken verkopen onmodieuze waar of onbetaalbaar design. Auto’s zijn vierkant en roze. Bijna niemand spreekt Engels. In de restaurants kun je gelukkig in de etalage aanwijzen wat je wilt eten. Dat wat binnen enkele minuten fraai gestileerd op je bord ligt ziet er altijd precies zo uit als het plastic voorbeeld. Uit automaten op straat kun je koude en warme koffie trekken. In blik, waar je ongenadig je lippen aan kunt branden. Op iedere straathoek zijn zeer gewelddadige seksstrips te koop, die door jong en oud in het openbaar worden gelezen. Daadwerkelijke verkrachtingen schijnen daarentegen vrijwel niet voor te komen in Japan. Overige misdaad ook niet trouwens.

Ons enige concrete uitstapje deze keer was naar het Umeda Skybuilding. In de glazen lift in glazen schacht werd ik overvallen door een zo hevige aanval van hoogtevrees, dat ik stug in de mij net uitgereikte folder moest blijven kijken om niet in paniek te raken. Degenen onder u die ooit het bovenste stuk van de Eiffeltoren per lift hebben gedaan kennen het gevoel misschien. Afgeschoten in het luchtledige, zonder te weten of je ooit nog tot stilstand zult komen. Sjakie en de Chocoladefabriek. De bovenste etage hing vol Valentijnsharten. Bij het grootste werd druk geposeerd voor foto’s. Een trap leidde ons naar het dak. We werden er verwelkomd door een dame in stewardessenpakje met bijpassend hoedje. Het uitzicht vanachter de ronde balustrade was prachtig. En de weg naar beneden was een stuk minder eng.

In de bijna lege metro terug zagen we het prachtig geklede meisje linksboven. Ik vroeg of ik een foto van haar mocht maken. Haar besmuikte gegiechel heb ik maar als een ja opgevat. In alle overige situaties leek mijn camera onzichtbaar. Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld in het fotograferen. Geen gekke bekken, geen verwonderde blikken terwijl ik in een van de vele fel verlichte speelhallen bizarre spelletjes spelende Japanners vastlegde. In de 100 yenshop (100 yen=1 dollar) kocht ik een pakje chopsticks. Het robotachtige personeel draaide tijdens het vakkenvullen lange verhalen af tegen niemand in het bijzonder, de jongen achter de kassa gaf mij het bonnetje van mijn schamele aankoop volgens de regels der etiquette keurig aan met twee handen en een buiging. Na de laatste sushimaaltijd volgde nog één slapeloze nacht. Vanuit mijn hotelkamerraam op de tiende etage zag ik de Japanse Universal Studios liggen, en de knipperlichten aan de hoge bruggen. Het leek allemaal oneindig ver weg.

Japan heeft prachtige natuur en mooie tempels, maar wat het echt interessant maakt is dat alles er zo anders is. Petje af nogmaals voor Sofia Coppola, die de sfeer van dit land zo raak heeft weergegeven in haar film.

style="display: none" >
anneke | 14:48 | plaatsen | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Heerlijk om te lezen Anneke, en de foto’s zijn bijzonder kleurrijk, voor ons in ieder geval een must om de film Lost in translation te gaan zien.

henny - 22.02.2004 - 17:01

Mooi verhaal, de film ga ik binnenkort zien. Het wordt zo ook wel aantrekkelijk om de stad eens te gaan zien!

Pietje Positief - 23.02.2004 - 00:54

Na de mierenhoop Seoul, ben ik ook erg nieuwsgierig geworden naar Tokio. Aan de foto’s zijn de Japaners net weer een slag verder anders dan de Koreanen.

JW - 23.02.2004 - 08:52

Aanstekelijk verhaal en dan die foto’s !!
Wat kun je dat goed treffen !
Toch maar eens plannen maken om die kant op te gaan, in ieder geval beginnen met de film te zien.

Nicolette - 23.02.2004 - 18:27

Als U ge?nteresseerd zou zijn in hedendaagse Japanse schrijvers, kan ik ten zeerste Haruki Murakami aanbevelen. Ik begon met ‘The wind-up Bird Chronicle’. Nederlandse vertaling is beschikbaar, doch als ik mij niet vergis is dat op zijn beurt een vertaling van de Engelse. Voor mij d? ontdekking van 2003. Maar misschien kende U hem al.

Inge - 25.02.2004 - 12:32

Ik probeer al tijden wat Japans te leren, ik wist eigenlijk niet zo waarom. Maar het is me nu dus duidelijk: ik moet daarheen. En zeker niet om te gaan wonen!

Het stikt hier in Toronto van de Japanse jongeren, allemaal hier om Engels te leren, maar voor veel is het ook een periode van aaneengesloten feestvieren. Ik denk dat ze zich hier toch anders gedragen dan thuis. Hoewel, zuipschuiten schijnen het overal te zijn.

Peter in Toronto - 27.02.2004 - 16:30
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

20.02.2004 Handen

“Massage?”
“Graag!”, antwoordde ik.

Van alle dingen die de laatste jaren bij het bedrijf waar ik werk zijn wegbezuinigd, is wonder boven wonder de periodieke stoelmassage gebleven. Zo een keer in de drie maanden komt een dame van het naburige centrum voor fysiotherapie langs, om iedereen een massage te geven. Vandaag was ik aan de beurt. Altijd heerlijk als je schouders eens helemaal losgemaakt worden. Ik ben nadien altijd zo ontspannen dat ik een uur lang alleen maar voor me uit kan staren (ik hoor u denken: “goed voor de productiviteit, die massages!”).

Net als vorige keer hadden de masseuse en ik een discussie over de waardeloze doorbloeding in mijn handen. Die zijn namelijk ijskoud, klam, en soms zelfs paars uitgeslagen. Het vreemde is dat dat eigenlijk alleen op mijn werk is. Nu vraag ik me toch af hoe dat zou komen. Ik geef altijd de belabberde airco de schuld, misschien is het het vele typwerk, maar eigenlijk weet ik het gewoon niet.

De masseuse dacht dat acupunctuur wel eens zou kunnen helpen, om op die manier geblokkeerde zenuwbanen vrij te maken. Mijn eerste reactie is altijd wat sceptisch, maar eigenlijk sta ik er helemaal niet zo onwelwillend tegenover. Iemand goede of slechte ervaringen?

alex | 15:05 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 15:05 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

geen ervaringen, wel bibbers. Maar aan de andere kant: proberen kan toch geen kwaad? Toch?

3ne - 20.02.2004 - 20:24

Als je hard genoeg denkt dat het helpt dan helpt het ook, anders niet!

Renesmurf - 20.02.2004 - 23:55

Massage…..een van de heerlijkste dingen die er zijn, vooral sportmassage doet je lijf herleven!

Memorabele - 21.02.2004 - 01:09

Niet bij een acupuncturisten praktijk binnenvallen waar folders van Jomanda liggen te vergelen..

novecento - 21.02.2004 - 10:46

Ik ben net vorige week geprikt! Ik ben me aan het laten behandelen tegen mijn hooikoorts en allergie voor katten… over een tijdje kan ik je vertellen of het heeft geholpen :)
(kijk ff of ze lid zijn van het NVA (Ned Ver van Acupuncturisten))

Q - 21.02.2004 - 11:09

Bij mij werkte het! Ik ging naar dr. Prikkebeen voor mijn allergie, maar als bijkomend voordeel kreeg ik lekker warme handen & voeten en voelde ik me sowieso een stuk fitter. Mijn prikker was trouwens een aanhanger van de klassieke chinese acupunctuur, over de rest kan ik niet oordelen.

GeeSpot - 21.02.2004 - 13:53

Nooit in geloofd tot die “dikke neger”, zoals m’n broer ‘m altijd noemt (goeie vrienden he?), Wim (die gozer die de health club overnam en op een Fat Boy rijdt) mij ‘ns hielp m’n neusholte vrij te maken met welgeteld drie naaldjes en 5 minuten wachten.

Ga ‘ns bij ‘m langs.

chris - 21.02.2004 - 21:02

ik heb ook vaak koude handen als ik achter de computer zit…

wat bij mij vaak helpt is iets warm aan trekken, of touwtje springen… maar dat kan vast niet op kantoor…

joepje - 22.02.2004 - 00:24

Ik zou hoe dan iets proberen, want dit doet me erg denken aan mijn collegaatje die een tijdje later een hele tijd in therapie moest ivm RSI…

Michelle - 22.02.2004 - 10:52

Koude, paarse handen? Duidt op afgeklemde bloedbanen misschien? Verkeerde zit- cq. werkhouding? Dan is 1 massage in de 3 maanden niet genoeg; 1 x per week is much better! En niet langer dan 10 minuten achterelkaar typen, daarna verplicht een paar minuten pauze voor bijv. rek- & strekoefeningen.

Uw internetdokter

(geen kwakzalver)

Herbert - 22.02.2004 - 14:42

Ik heb hele goede ervaring met acupunctuur, het is echt niet een kwestie van “erin geloven”, ik ben het levende bewijs dat het ook echt helpt.
na een jaar lang tobben met netelroos, ben ik na 4 sessies al 20 jaar zonder klachten!
ik doe ook veel computerwerk en heb dan ook altijd steenkoude handen als je dan even kan weglopen is het direkt over, heeft dus alles met houding te maken!
groetjes mad

mad - 22.02.2004 - 21:35

Ik heb ook altijd last van koude klamme handen. Ook bij ons op kantoor komt eens per 4 weken een masseur langs en die gaf aan dat het inderdaad te maken kon hebben met blokkade’s her en der. Hij leerde mij een simpele drukpuntmassage uit te voeren waarmee ik in vijf tot tien minuten mijn handen weer kon vrijmaken van blokkades, met bijbehorende temperatuurstijging. Acupunctuur heb ik geen ervaring mee, maar probeer het eens uit zou ik zeggen. Volgens mij ziet het er enger uit dan het is…

Arjan - 22.02.2004 - 21:57

Toch jammer dat je slechts eenmaal per drie maanden over de doorbloeding in je handen mag praten…

Jelmer - 23.02.2004 - 11:14

Blokkades zijn op vele manieren te verninderen accu punctuur, accu pressuur, shihatsu, en soms zelfs al door stretchen.
Wat zondermeer helpt tegen koude handen en rsi verschijnselen is de ‘Powerball’ op bijgaande link meer hierover

Hans - 23.02.2004 - 11:42

Je kan ook altijd je bureau wat leger maken en zo’n stoel waarmee je leunt op je schenen, zonder rugleuning nemen.

Oftewel, ergonomie en zo.

Maar acupunctuur is wel interessant om eens te proberen.

arno - 24.02.2004 - 12:33

het klinkt als de ziekte van rauneau en fybroylogie en als het rsi zoals ik die heb kun je beter een goede stoel kopen en een voeten roller om je voeten in beweging te houden en zo zelf de voetzool te masseren. ik zit al vanaf 1978 achter de computer en ben nu danig door rsi gehinderd, kachels, alfjes, en positief denken helpen echt niet als het slijtage en verkeerde zithouding blijkt te zijn.

gerrit - 12.08.2005 - 14:19
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

19.02.2004 NG Fotogids: mensen en portretten

National Geographic Fotogids

Bij de aanschaf van mijn eerste spiegelreflexcamera bestelde ik meteen de National Geographic Photography Field Guide. Het bleek het ideale boek voor de beginnende fotograaf, omdat het een combinatie is van technische informatie en vehalen van NG fotografen over hun inspiratiebronnen en werkwijzen. Een tijdje terug heb ik het boek nog eens uit de kast gepakt. Vooral de ervaringen van de fotografen bleek het herlezen waard, zeker omdat ik nu een beter idee heb wat voor fotografie me aanspreekt: straatfotografie en mensen.

Om deze reden heb ik de ‘NG Fotogids: mensen en portretten’ voor mijn verjaardag gevraagd. In dit boek komen alle aspecten van het fotograferen van mensen aan bod, vari?rend van apparatuur tot gebruik van licht, van straatfotografie tot formele portretten.

De fotogids bevat een hoop nuttige informatie. Het is vooral verfrissend om te kunnen lezen over inpiratiebronnen en de interactie met mensen tijdens het fotograferen, omdat het meeste leesmateriaal in boeken en op internet over puur technische zaken gaat (ik heb me daar al eens eerder over uitgelaten). Hoewel ik niet niet altijd eens ben met het advies dat gegeven wordt en er hier en daar wat open deuren worden ingetrapt, staat er genoeg informatie in die iedereen kan gebruiken om betere foto’s te krijgen. Ik vond bijvoorbeeld de tip om mensen te betalen voor het mogen maken van een foto wat dubieus, zeker omdat het vergeleken werd met het betalen voor een ansichtkaart. Ik zou persoonlijk eerder een afdruk opsturen, wat naar mijn mening veel leuker en persoonlijker is.

Het meest opvallende uit het boek vind ik de informatie over het contact met het onderwerp dat je fotografeert. Ik merk dat ik wel in staat ben als de juiste situatie zich voordoet het moment goed vast te leggen, maar dat ik nooit een actieve rol speel in het proces; een praatje, mensen vragen ergens te gaan staan, of een bepaalde kant op te laten kijken, dat soort dingen. Lijkt me leuk om me daar wat meer mee bezig te houden.

alex | 15:01 | boeken, fotografie | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 15:01 | boeken, fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Het is toch veel leuker als je “het moment weet te vangen”? Die derde foto van rechts, van dat stelletje, lijkt spontaan en is daardoor ook erg leuk.

Eric - 19.02.2004 - 15:25

Mja, die foto’s veranderen natuurlijk steeds. Ik bedoel de laatste foto van de Gay Pride Rush Party.

Eric - 19.02.2004 - 15:30

Dank voor de tips van beide boeken. Zelf vind ik abstracte en niet allerdaagse foto’s het leukst om te schieten.

Mensen fotograferen vind ik moeilijk en vreemd (zeker om willekeurige vreemden op de gevoelige plaat te zetten).

Morgen een redelijke vuurdoop. Gasten op een bruiloft fotograferen bij vrienden.

JW - 19.02.2004 - 16:53

Is de bedoeling van straatfotografie niet juist het moment te pakken? Volgens mij verpest je het moment door je onderwerp aan te spreken en te regisseren.
Spreek ze na het maken van de foto aan, dat werkt beter…

sylvester - 19.02.2004 - 21:46

Je moet juist wel ?up-close? fotograferen, met een teletoeter van een flinke afstand werkt nu eenmaal niet. Je ontkomt er dan niet aan om te interacteren met je subjecten. Het werkt vaak het beste om te ?minglen? net zo lang dat ze je niet meer opmerken.

e.e.a. hangt natuurlijk af van het effect dat je probeert te bereiken.

Zie o.a.: http://www.luminous-landscape.com/tutorials/street.shtml
en: http://www.luminous-landscape.com/tutorials/jb/jb-cne.shtml

michel - 19.02.2004 - 22:12

Ik verheug me nu al op al het moois wat nog komen gaat.

GeeSpot - 20.02.2004 - 09:54

Ha! Ik heb juist het standaard NG fotoboek gekocht! Inderdaad leuk naslagwerk. Nu alle tips en hints die ik nog niet ken eens gaan uitproberen..

Demos - 20.02.2004 - 10:07
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

18.02.2004 Zushi

Na een paar dagen Japan had ik de smaak van het sushi eten weer goed te pakken. Gelukkig kan dat ook in het dorp Amsterdam, zij het helaas niet meer in het ter ziele gegane Zento, dat inmiddels voortleeft in de gedaante van Caf? De Pijp. Zushi was de locatie van onze Japanse lunch gisteren, en we waren er voor het eerst.

De eerste indruk was goed: mooie ruimte met groot raam, goeie sfeer, fijne muziek (Koop). De hapjes kwamen voorbij op een lopende band, die om een kok heendraaide die al het lekkers klaarmaakte. Het principe is simpel: je pakt van de band wat er smakelijk uitziet en na afloop wordt door middel van het aantal lege bordjes voor je neus bepaald hoeveel je af moet rekenen, waarbij de kleur van ieder bordje weer een bepaalde prijsklasse vertegenwoordigt. Voor wie geen rauwe vis blieft komen er ook gefrituurde dingetjes, mini-salades en zoete toetjes voorbij, en bovendien kan er het een en ander besteld worden, zoals soep. Zelf vind ik de nigiri sushi het lekkerst, de eenvoudigste soort die slechts bestaat uit rijst en een stukje vis of omelet. Even dippen in sojasaus met wasabi - dat laatste voorzichtig doseren om pijnscheuten via neus naar voorhoofd te voorkomen - en smullen maar. Hierbij dronken wij groene thee, in Japan altijd gratis bij het eten, hier helaas niet. En dat brengt me gelijk bij het enige minpuntje aan dit verder zeer aan te bevelen etablissement: als je er echt je maag wilt vullen kost het je wel een paar centen.

anneke | 09:58 | eten & drinken | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
anneke | 09:58 | eten & drinken | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Haha, de loopband van Yo! Sushi, London.

Rick - 18.02.2004 - 14:07

‘t is dat ik niet van vis houd, maar sushi is alleen al een feest om te zien. Kleine kunstwerkjes op zich.

JW - 19.02.2004 - 09:50

Jammer, ben nogal een grote eter…

Jessi - 19.02.2004 - 12:54
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

17.02.2004 Zo dus niet

Trui in broek?! Stropdas als riem?! Trui losjes om de heupen?! Twee poloshirts over elkaar?!

Alex had wat verjaardagsgeld te besteden. Maison de Bonneterie hebben we maar even overgeslagen….

style="display: none" >
anneke | 21:18 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

En toch zijn ze er. Die dit gaan dragen. ‘Mark my words’!

JeeBee - 17.02.2004 - 23:44

Het zou hem toch *enig* staan!

Merel - 18.02.2004 - 08:55

Jullie hebben een bijzonder goede beslissing gemaakt

Job - 18.02.2004 - 09:10

@anneke: hij sputterde toch niet tegen toen dit overgeslagen werd?

JW - 18.02.2004 - 10:43

@JW: Integendeel! Roze met geel, de horreur….

Anneke - 18.02.2004 - 11:03

Carnavalsoutfit ‘Relnicht’

Roel - 19.02.2004 - 13:34

Als het maar kleurig is……..

Neneh - 19.02.2004 - 15:31

dat begrijp ik niet Alexander, groen is je favoriete kleur staat je goed!!!!.

henny - 20.02.2004 - 09:28

Gelukkig hebben ze er ook andere kleuren en merken. Reden waarom ik er zo af en toe wel kom.

Tim - 22.02.2004 - 12:34
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

15.02.2004 Portret

m'n vader

style="display: none" >
alex | 18:17 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Mooie kop!

Rick - 15.02.2004 - 21:39

Sooo h?. Coole foto hoor. Heb ‘m ook even in Zwart-Wit bekeken, maar kleur is zeker te prefereren. Wie is die man?

chris - 15.02.2004 - 22:34

Wederom prachtig!

GeeSpot - 15.02.2004 - 22:39

Ik denk dat je de Alt-Popup extension voor FireFox even moet installeren Chris. ;)
http://white.sakura.ne.jp/~piro/xul/_popupalt.html.en

alex - 15.02.2004 - 22:40

Mooi..

Majadebij - 15.02.2004 - 23:47

Zucht. Mooi. Die flitser bevalt goed?

Painless - 15.02.2004 - 23:58

De blanke versie van Morgan Freeman. Mooie karakterkop.

JW - 16.02.2004 - 16:09

nou jan, nou hoor je het eens van een ander!!
groetjes mad

mad - 16.02.2004 - 22:40

Mooie plaat hoor.

Sylvester - 17.02.2004 - 19:39

Glazen oog?

wasbeerswereld.nl - 17.02.2004 - 20:34

ha die pa!!!!!

marco - 17.02.2004 - 23:49

hallo alexander wij, opa en oma, zijn bij mad op visite en zien die mooie foto van jan. dag en tot ziens.

mad - 21.02.2004 - 20:31
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

14.02.2004 31 Songs

Mijn liefde voor muziek is na de afgelopen jaren wat ingedut te zijn weer helemaal tot leven gewekt door het webloggen. Vooral de beste muziek van… en verzamelzut projectjes hebben ervoor gezorgd dat ik ook weer eens in mijn kast ben gaan kijken en naar nieuwe muziek ben gaan luisteren. Merel en George deden er nog een schepje bovenop door me 31 Songs te geven.

Nick Hornby :: 31 Songs

Nick Hornby, bekend van ‘High Fidelity’, schijft over ‘Smoke’ van een van mijn favorite bands Ben Folds Five, het volgende:

‘Smoke’ is, vind ik, tekstueel perfect, intelligent, triest en kernachtig, op een manier die mijn vriend niet zou waarderen; het is ook een van de zeer weinige liedjes die een bespiegeling zijn op het proces van de liefde, in plaats van over het object of subject. En het was een vaste metgezel tijdens het einde (het lang uitgesponnen einde) van mijn huwelijk, en deed me toen wel iets, en het doet me nog steeds iets. Veel meer mag je niet van een liedje verlangen.

Ben Folds Five - Smoke (Live van ‘Sessions at West 54th’)

Nu al die andere bands die ik nog niet ken ontdekken. Dankjewel!

alex | 13:06 | boeken, muziek | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 13:06 | boeken, muziek | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Het zijn vooral zeldzaam mooie “liedjes”. Ze lijken o zo simpel in elkaar te zitten, maar ze kloppen van voor tot achter…

Eric - 14.02.2004 - 22:58

Maar dan noem je ook iemand. Ben Folds is zo ongeveer briljant!

odette - 15.02.2004 - 12:20

Hmmm… Ik weet al tijden dat je Ben Folds Five mooi vind, maar had nog nooit wat van ze gehoord. Goeie shit hoor. Toch ‘ns een luister-sessie regelen als we in Amsterdam zijn? We rijden overigens de 28ste die kant op.

chris - 15.02.2004 - 18:25

Graag gedaan! :-)

Merel - 15.02.2004 - 21:20

hee, dat boekje heb ik ook, gekregen van sinterklaas, ik moet er nog in beginnen, geen tijd, drukdrukdruk, maar ik ga ‘m nu gelijk pakken.

karin - 15.02.2004 - 22:04

ah! weer iemand die mee kan lopen in de gelukkig nog steeds groeiende ‘wij-willen-BenFolds-life-in-nederland-en-als-dat- niet-kan-dan-toch-minstens-ergens-anders-in-europa-optocht’ .De man tourt helaas alleen maar in de US en japan, lijkt wel.

claver - 15.02.2004 - 22:41

Wow. Dit vind ik een uitzonderlijk mooi nummer. Bedankt!

Wasbeer - 17.02.2004 - 20:50

Ik heb het boek ook. Verplichte kost voor een muziekliefhebber!

Menno - 19.02.2004 - 11:34

Kan iemand mij vertellen,of ik dit boek nog kan bestellen,en zo ja bij wie?
Ik zou heel blij zijn!
gr,Sjaak

sjaak - 18.05.2004 - 12:00

Voor de liefhebbers…8 juli organiseert B-oost een avond rond 31 Songs.
6 Nederlandse schrijvers hebben hun top tien ingeleverd, welke live worden uitgevoerd door twee Nederlandse singer/songwriter groepen.
Een absolute aanrader!!! www.b-oost.nl
Amsterdam-Noord
NDSM Werf
Toegang Gratis

Ronald - 02.07.2004 - 22:23
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

13.02.2004 School of Rock

School of Rock recensie

3/5 

Barry: Holy shite. What the fuck is that? Dick: It’s the new Belle and Sebastian— Rob Gordon: It’s a record we’ve been listening to and enjoying, Barry. Barry: Well, that’s unfortunate, because it sucks ass!

Met deze legendarische woorden leerde ik Jack Black kennen, die Barry in High Fidelity speelde. Black is een geweldige komediant en muzikant; niet heel veelzijdig, maar wel erg grappig. Dat hij nog eens de hoofdrol zou spelen in een film rond deze kwaliteiten leek voor hand te liggen. School of Rock is deze film.

Black speelt Dewey Finn, een gitarist die uit zijn band wordt gezet omdat hij zich niet in kan houden met stage diven en het spelen van solo’s. Zonder inkomen en met een torenhoge huurachterstand doet hij zich voor als zijn huisgenoot, een invalsleerkracht op een basisschool voor kinderen van welgestelde ouders.

Van lesgeven heeft Finn geen verstand, maar van rock-‘n-roll des te meer. Binnen de kortste keren heeft hij een schoolband opgericht en wordt alle tijd besteed aan het spelen van rockmuziek en het leren van de achterliggende theorie. Als doel stelt hij de kinderen een talentenjacht in het vooruitzicht. Als het schoolhoofd en de ouders er achter komen wat Finn uitspookt, breekt de hel los.

De film ontvouwt zich op een voorspelbare manier en het happy-end met omhelzingen is onvermijdelijk. Enige vorm van nuance of ingetogen spel is Black voltrekt vreemd, maar dat geeft allemaal niets. School of Rock is gewoon een grappige niets-aan-de-hand film voor een gegarandeerd middagje lol.

style="display: none" >
alex | 11:40 | film | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

check ook zijn band: tenacious d. geweldig.

luba - 13.02.2004 - 12:01

http://www.tenaciousd.com/
voor de volledigheid…

luba - 13.02.2004 - 12:02

wat een toeval. Ik ga morgen middag (zaterdag dus) naar de film om een middagje lol te hebben. En ik heb toevallig ook deze film in gedachten ;-)

en ik neem een roos mee… hopen dat ze er blij mee is

*bloost*

joepje - 14.02.2004 - 01:25

Ik ook vanvavond, en daarna zuipen, en die roos neem ik maar niet mee anders loopt het niet goed af :)

Nils - 14.02.2004 - 14:49

Kijk eens op mijn site voor een interview dat ik met hem hield. Wat een coole dude!

Menno - 19.02.2004 - 11:33

de drummer is een lekkerding de gitarist ius ook leuk maar de drummer is de lekkerste!!!!!!!!!!
-xxx- michelle

michelle - 10.03.2004 - 19:56

hallo schoolofrock ik ook al kijken in bischoop ?

cynthia - 11.06.2004 - 17:52
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

12.02.2004 Nieuwsdienst

Ik zag zojuist in het journaal dat twee schepen per dieplader van de Amstel naar de RAI zijn vervoerd. Door de grootte van de schepen moesten hiervoor tramleidingen en stoplichten verwijderd worden. Nu had dit gebeuren ongetwijfeld een leuke foto opgeleverd, en veel meer dan de straat op lopen had ik niet hoeven doen. Dit heb ik zo vaak: ik zie iets leuks in het nieuws of lees ergens over in de krant en denk “Had ik het maar geweten, daar had ik bij willen zijn”.

Hoe blijft de pers op de hoogte en is dat soort informatie beschikbaar voor stervelingen zoals ik? Is daar een nieuwsdienst voor, of misschien een goeie website?

alex | 12:08 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
alex | 12:08 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Er moet iets zijn….. de journalist is ook altijd direct ter plekke…… en de fotograaf die werkt voor een krant ook
Of kunnen zij het ruiken?

Neneh - 12.02.2004 - 22:40

Politie scanner doet wonderen…

Ben - 12.02.2004 - 22:41

Politiescanner en informanten/bronnen bij hulpdiensten en andere partijen doen de rest…

JW - 13.02.2004 - 13:29

En dan zijn er nog de persberichten. Die worden verzonden naar alle media. Ik heb echter geen idee hoe je op zo’n mailinglist komt te staan…

DC - 13.02.2004 - 20:38

Ja de scanner en gemeentelijke verordeningen denk ik.

Eljo blogt?@ Morpurgo.tk - 15.02.2004 - 00:42

Inderdaad, de gemeentepagina van het plaatselijke suffertje vertelt een boel.. zo weet ik altijd als eerste wie waar optreedt :)

Rene Smit - 15.02.2004 - 11:04

Scanner, ANP Perssupport, netwerkcontacten in de media(stadsradio,tv), buurthuiswerkers, onlinepagina VVV, UIT Gemeentepagina, hotelportiers, taxichauffeurs ( de particuliere diensten , geen stadstaxi), KLM VIP Lounge, Hilton Bar & consorten, American en Ton Schlijper:)

Novecento - 15.02.2004 - 20:40
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

12.02.2004 Alex is jarig!

Truffeltaart

anneke | 10:00 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
anneke | 10:00 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Gefeliciteerd! w0e!

George - 12.02.2004 - 10:18

Ochjee, dertig geworden alweer! Gefelicitaart!

michel - 12.02.2004 - 10:20

Gefeliciteerd, en nog heul veel jaren!!

supernena - 12.02.2004 - 10:38

Eet smakelijk! ;-) En gefeliciteerd natuurlijk.

JQN - 12.02.2004 - 10:51

Gecongratuleert!!

Job - 12.02.2004 - 11:37

Gefeliciteerd Alex… en hoe kijk je terug op de afgelopen dertig jaren?

Rick - 12.02.2004 - 11:40

Van Harte Alex. Je eerste dag als ex-twintiger.

JW - 12.02.2004 - 11:57

gefeliciteerd Alex op naar de 40 ;)

Hans - 12.02.2004 - 12:18

Alex van Harte !!

Ik ben een dag jonger, en kan alleen maar zeggen dat het goed voelt om dertig te worden !!

UrbanProf - 12.02.2004 - 12:52

Tja, blijkbaar heeft het dertig-schap toch zo z’n invloed ….. het is natuurlijk ouder en niet jonger ! Anders zou ik immers niet weten hoe het is cq. voelt.

UrbanProf - 12.02.2004 - 12:53

gefelisiflap(s)taart en eet smakelijk !

MARIAN - 12.02.2004 - 13:19

Ja Ja het was op een dinsdagavond om 21 uur 30 dertig jaar geleden ,Hartelijk Gefeliciteerd! p.s
de taart ziet er goed uit, lekker met koffie.

henny & jan - 12.02.2004 - 14:09

Gefeliciappeltaart! Met een toefje slagroom voor een gezellige dag!

Neneh - 12.02.2004 - 15:12

Gefeliciteerd!

lijn - 12.02.2004 - 15:21

GEFELIFLIP! (nogmaals) :-)

Merel - 12.02.2004 - 16:03

Happy Birthday! Hope you didn’t go to work today. Enjoy your taart.

Marianne - 12.02.2004 - 16:23

Insgelijks!

chris bajema - 12.02.2004 - 17:32

Feli!

Low - 12.02.2004 - 17:39

Lul man, gek man. Daar had je me nix over verteld! Boefje! Schavuit! Nou ja zeg. Gefeliciteerd dan maar… Doe wat leuks of zo. Ik wist eigenlijk helemaal niet dat jij anderhalf jaar ouder was dan ik.

chris - 12.02.2004 - 17:43

Geflaperdefelicitaart !!

30 zijn is boel koel :) geniet !

Majadebij - 12.02.2004 - 18:47

Felicitas! Een goeie dag nog, wat er nog van over is!

Chriz - 12.02.2004 - 22:58

Net op tijd gefeliciteerd.

martijn - 12.02.2004 - 23:25

Gefeliciteerd nog! (mooie taart)

odette - 13.02.2004 - 16:43

Wat laat maar daarom niet minder gemeend: Gefeliciteerd! Ik hoop dat de taart je gemaakt heeft.

Eveline - 14.02.2004 - 14:48

Dertig. Wat een mooie leeftijd! Ik word in mei alweer 45.

Tim - 14.02.2004 - 17:33

Gefeliciteerd nog!

Ruben - 15.02.2004 - 20:25
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

11.02.2004 Rijp voor de sloop

Swammerdam Instituut, vanmiddag

style="display: none" >
alex | 19:21 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

?berstoer! Ik ben echt g?k op die hoog-contrast dingen.

michel - 11.02.2004 - 20:21

Voormalig Jan Swammerdam instituut?

rickert van der vlies - 13.02.2004 - 14:47

Oeh. M??ie foto..

Kris - 16.02.2004 - 11:49
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

11.02.2004 Werk in uitvoering

Ferdinand Bolstraat, vanmiddag Ferdinand Bolstraat, vanmiddag Ferdinand Bolstraat, vanmiddag

style="display: none" >
anneke | 18:58 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Stoere dame, die verkeersregelaar.
Moet toch frustrerend zijn, dat je, nadat je van de baas een uniform en communicatiemiddelen hebt mogen ontvangen om je rang te onderstrepen, echt de enige in de hele stad bent die zich bewust is van de importantie van deze functie, en de verantwoordelijkheid en stress die een dergelijke keypositie in het modern hoofdstedelijke stadsverkeer met zich meebrengt. Zonder correcte uitvoering van de toegewezen taak zal niet alleen het verkeer tot een grinding hold komen, waarschijnlijk de gehele moderne maatschappij.
Als ik in die situatie zat zou ik ook zo naar de wereld kijken…

Ben - 12.02.2004 - 10:47

Het mevrouwtje is kwaad volgens mij.

Rick - 12.02.2004 - 11:42
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

10.02.2004 Art Institute of Chicago

Caillebotte

We arriveerden vrij vroeg in de middag in een winters Chicago. Snel omkleden en de bus pakken naar het Art Institute of Chicago, dan zou ik nog zo’n twee uur hebben voor het museum dicht zou gaan. Dat bleek te weinig. Wat een prachtmuseum, en wat een indrukwekkende collectie. Niet alleen waren enkele van mijn favorieten (Matisse, Picasso, Chagall, Rothko) goed vertegenwoordigd, er viel nog veel meer te genieten. Het leuke is dat, zoals in de meeste Amerikaanse musea, de entreeprijs een richtlijn is; je mag zo veel of weinig geven als je wilt c.q. kunt missen.

Met behulp van een plattegrond en een lijst met must sees, mij verstrekt door de vriendelijke dames van de informatiebalie, bewoog ik me, heel oneerbiedig, dan maar zo effici?nt mogelijk door de verschillende zalen: vazen en middeleeuwse kunst overslaan, in rap tempo door de zeventiende eeuw en op naar de moderne kunst. E?n van de werken die veel indruk op me maakten is het hiernaast afgebeelde schilderij van Gustave Caillebotte (1848-1894): Un jour de pluie ? Paris. Toeval dat het een werk met een sterk fotografisch karakter betreft?

Mijn eerstvolgende keer in Chicago wil ik hier en hier naartoe. Vierentwintig uur in deze stad is frustrerend kort…..

anneke | 13:40 | kunst
style="display: none" >
anneke | 13:40 | kunst | verberg reacties

09.02.2004 Shoppen op z’n Amerikaans

Winkelen - shoppen vind ik eigenlijk nogal een rotwoord - hoort een beetje bij een bezoek aan de VS, zeker als het een verblijf betreft van maar een nachtje in een hotel ver van de stad, met in de wijde omtrek geen andere attractie dan de hotelshuttle naar de plaatselijke shopping mall.
Uit ervaring weet ik dat winkelbezoek meteen na aankomst echter niet verstandig is. Besluiteloos door vermoeidheid en draaierig van het tijdverschil doet men ofwel geen ofwel erg domme aankopen. Eerst een nachtje slapen dus.

Het zal voor de meesten van u geen nieuws zijn dat het Amerikaanse winkelpersoneel behept is met een bemoeizucht waar die van de Fooks-dames - “Wat vind je er zelf van?”, terwijl je gegeneerd naar de dichtstbijzijnde spiegel sluipt omdat je nog geen idee hebt of je in het zojuist aangetrokkene misschien voor schut loopt - bij verbleekt. Het begint al bij binnenkomst. “Hi, how are you today?” Het “very well, thank you, and how are you?” dat ik in het begin nog wel eens beleefd antwoordde bleek wat overdreven. De meeste Amerikanen die ik observeerde zeiden hierop iets als “I’m good” en liepen door. Niet dat het antwoord er toe doet, het schijnt gewoon een vorm van diefstalpreventie te zijn.
Als je geluk hebt blijft het hierbij. Het gebeurt echter ook vaak dat vervolgens een heel verhaal wordt afgedraaid over de nieuwe collectie, de speciale aanbiedingen enzovoort. Ik schiet dan automatisch in een glimlachkramp en blijf keurig luisteren omdat ik het sneu vind om zomaar door te lopen. En dan begint het circus. “Die kleur staat je beeldig!” “Wat een prachtige huid heb je!” “Weet je zeker dat je geen small draagt?” “Zal ik vast een paskamer voor je vrijhouden?”

De halve winkel door om jezelf te bekijken is iets dat je in Amerikaanse kledingwinkels trouwens niet zal gebeuren. Alle pashokjes hebben een spiegel en zijn bovendien ruim en hebben een deur die op slot kan. Een genante ervaring zoals ik ooit bij Velvet Monkees in Magna Plaza had - een verkoopster die terwijl ik een shirtje aan het passen was het gordijn openrukte en uitriep:”Te krap zeker, h?!” - zal je er dan ook bespaard blijven.
Zelf spullen terughangen hoeft ook niet. Ik voelde me dan ook wat bezwaard toen ik bij Express in New York een stapel kleding - de slechte pasvorm en het rotlicht deden echt niets voor me - aan het winkelmeisje teruggaf. Zelfs hier is echter een script voor. “I’m sorry it didn’t work out for you but thank you sooo much for trying!”reageerde het kind hysterisch glimlachend.

Als je net als ik niet altijd trek hebt in dit gedoe kun je gelukkig ook terecht in een aantal zaken waar je op z’n Nederlands lekker met rust wordt gelaten. H&M bijvoorbeeld, of de zalige cosmeticawinkel Sephora, waar ik al menig uurtje ongestoord rondkijkend en uitproberend heb doorgebracht. Mocht je daar overigens wel hulp willen dan zijn de er rondlopende visagisten meer dan bereid je die te geven. En vergeet ook de Amerikaanse boekhandels niet, die er met hun luie stoelen en immer aanwezige koffieshop op gericht lijken dat klanten zo lang mogelijk rustig rondhangen. Geen wonder dat ze dan ook de plek zijn voor zoekende vrijgezellen.

Mijn meest bizarre winkelervaring had ik nog maar kort geleden bij B&H in New York, waar ik voor een verjaardagskadootje voor Alex was.
Een immens grote fotozaak vol wegwijzers en met een enorm personeelsbestand; allemaal orthodoxe joden compleet met peies (slaaplokken) en groene keppeltjes. Je dient er eerst je tas af te geven, vervolgens plaats je bij de juiste balie je bestelling en noteert men je naam, telefoonnummer en wat al niet, je rekent af bij de aparte kassa-afdeling met verschillende kassa’s voor de verschillende betaalwijzen en dan pas kun je je bestelling afhalen en in mijn geval ook even testen - ik wilde er niet in Nederland pas achterkomen dat Alex’ speedlite transmitter het niet deed.
“Okay, let’s see if it’s kosher”, grijnsde de bebaarde jongen die me hielp vanachter de balie.
Dat was-ie.

anneke | 15:46 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
anneke | 15:46 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Na acht woorden weet ik dat dit stuk is geschreven door een vrouw.

frans - 09.02.2004 - 19:24

Hahaha, herkenbaar :)

B&H is _geweldig_! Ik heb daar al meerdere camera-spulletjes gehaald.

Bij B&H bestel ik als ik niet in NY ben, maar als ik wel zelf daar ben haal ik m’n spullen ‘t liefst bij 17th Street Photo ( http://www.17photo.com ), eigenlijk qua indeling het tegenovergestelde van B&H: een kamer op de 3e etage in een straat zonder verder enige winkels. Wel met de welbekende orthodoxe Joden en super-strakke prijzen. Truuk is om contact te betalen, dan tellen ze de 6% (of was het 8.25%) belasting er niet op, wat ze bij B&H wel doen.

(hier meer reviews over 17st Photo: http://www.epinions.com/webs-Web_Services-All-Merchants-17th_Street_Photo )

Q - 10.02.2004 - 00:02
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

08.02.2004 Lunch

Josef Isra?lskade, 16:05 uur

style="display: none" >
alex | 16:46 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Mine! Mine! Mineminemine! :-)

michel - 08.02.2004 - 17:06

flink gevecht daaro!

jwtje - 08.02.2004 - 17:07

Hahahaha, vooral de reactie van miohel is zalig. Herinneringen aan de film laten me weer lachen. :-)

Stefan - 08.02.2004 - 18:22

Michel bedoelde ik, sorry voor de dubbele post.

Stefan - 08.02.2004 - 18:22

Een hele mooie foto is dit.

Eljo blogt?@ Morpurgo.tk - 15.02.2004 - 00:43
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

07.02.2004 Idolen

Storm en regen, weer om binnen te blijven. Gelukkig had BitTorrent zijn werk weer gedaan en lagen er drie afleveringen American Idols te wachten voor het zaterdagochtendontbijt. Wat een leuk programma is dat toch. Zoals te verwachten zijn de extremen in de VS veel groter dan hier. Bij het zien van de immigrant uit Hong Kong die Ricky Martins “She Bangs” zong hebben we over de grond gerold van het lachen, maar sommigen konden met hun zangkwaliteiten ook werkelijk kippenvel bezorgen. Dat dit alles wordt afgemaakt met een heerlijk sausje kritisch commentaar van Simon Cowell —That was absolutely ghastly!— is mooi meegenomen.

Vier afleveringen Idols op een dag is misschien wat veel, dus daarom heb ik nu misschien hoofdpijn na het zien van de Nederlandse Idols. Lag het nou aan mij, of werd er echt zo slecht gezongen? En waarom gaat het jurycommentaar niet verder dan ‘hier en daar een slippertje’ bij een rampzalige vertolking van “Different Corner”?

Nouja, Lianne dan maar, voor beste kapsel en styling, maar ook niet meer dan dat. We zullen het zo weten. ;)

Update 23:26: Ehm, juist ja…

style="display: none" >
alex | 22:46 | televisie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

slipt away ;)

humeurist - 08.02.2004 - 12:21

Hier in Nederland laten ze vooral de slechtste nummers zien, zal wel beter scoren.

Renesmurf - 08.02.2004 - 16:39

Nou, als je dan denkt dat de commentaren in Nederland slapjes zijn, kom dan ‘ns in Zweden kijken. Da’s echt een ramp van jewelste. Die mensen zijn zo gruwelijk politiek korrekt en zo. Bah hoor.

Driewerf bah.

chris - 09.02.2004 - 01:51
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

06.02.2004 Hack

Sinds jaar en dag proberen hardwarefabrikanten de markt zo tactisch mogelijk te bespelen, om zoveel mogelijk geld te kunnen verdienen. Dat is hun goed recht natuurlijk. De meest voor de hand liggende methode is afroompolitiek, waarmee je eerst de early adopters binnenhaalt, die bereid zijn veel te betalen voor een nieuw product, waarna je langzaam de prijs laat zakken om zo andere groepen te verleiden tot aankoop.

Een andere methode, vooral gebruikt in de computerindustrie, is het op de markt brengen van verschillend geprijsde producten, gebaseerd op identieke hardware. Zo wordt een product met een grote hoeveelheid functies via een kleine hardware- of software-aanpassing beperkt in zijn mogelijkheden en tegen een lagere prijs verkocht. Dat is goedkoop om te produceren en kan meerdere marktsegmenten bedienen.

Voor hobbyisten is het een sport om het goedkoopste model op zo’n manier aan te passen dat het werkt als het duurste model. In 1998 kregen deze ‘hackers’ algemene bekendheid omdat ze op een eenvoudige manier de Intel Celeron 300A processor konden laten werken op 450MHz, een snelheidswinst van 50%. Aangezien deze methode vrijwel altijd werkte en dit instapmodel ongelofelijk laag geprijsd was, deden hele volksstammen aan deze modificatiehausse mee. Voor de mensen die het afplakken van pinnetjes teveel werk vinden: tegenwoordig bouwen moederbordfabrikanten de optie tot overclocken gewoon in. Het uitbreiden van de functionaliteit via een software-update is zo mogelijk nog makkelijker. Zo kan je bijvoorbeeld een instapmodel draadloos basisstation via een stukje software opwaarderen tot het topmodel.

Toen enkele maanden geleden de Canon EOS 300D werd ge?ntroduceerd, bleek dat de camera dezelfde sensor heeft als zijn duurdere broertje, maar 17 geavanceerde opties mist. Zo werd de camera, samen met enkele andere beperkingen, lager in de markt gezet. Meteen doken er in verschillende fora discussies op over het ombouwen van de 300D, zodat hij dezelfde opties zou bieden als de 10D. “Een kwestie van tijd.”, dacht ik, en dat blijkt nu te kloppen. Een Russische hobbyist heeft de firmware zo aangepast dat de 17 ontbrekende functies beschikbaar worden. Het werkt nog niet helemaal goed, maar ook dat is waarschijnlijk een kwestie van tijd.

style="display: none" >
alex | 12:13 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Ik zou wel willen… maar ik durf niet!

George - 06.02.2004 - 12:19

Ik wacht ook even op andere kastanje uit het vuur halers. Canon zal wel een meldinkje doen uitgaan dat wie het probeert, z’n garantie subiet verliest.

Lars - 06.02.2004 - 12:51

Het is een beetje flauw, want weliswaar worden die functions softwarematig vrijgegeven, de 300d mist toch essentiele hardware tov de 10d en de meeste functions zullen daarom niet gaan werken.

Frappant, ik had hier onlangs nog een mailuitwisseling over met iemand.. :-)

Painless - 06.02.2004 - 13:19

Oei. De “russische firmware” schrijft RAW bestanden op een andere manier weg waardoor je ze niet meer kunt inlezen met tools als C1 Rebel, et al.
http://forums.dpreview.com/forums/read.asp?forum=1031&message=7546001

Painless - 06.02.2004 - 14:28

Hmmm… Ik zou graag een 300D kopen om van m’n 717 af te komen, maar als ik nou een slordige 10.000 kronen (930 Euro) aan een camera-huis uitgeef denk ik niet dat ik de ballen heb om d’r een Russische hobby-firmware in te gooien.

Maar het is en blijft een leuke gedachte.

chris - 06.02.2004 - 15:41

ik denk nie dat ik ‘t lef heb…

jwtje - 06.02.2004 - 20:02

Ik heb net middels een firmware update mijn solex oto 5000 omgetoverd tot een Honda Fireblade…. wat een feest !

Sil - 07.02.2004 - 16:19

Sorry voor de dubbelpost, je reactiedingetje is niet helemaal mac compatible geloof ik, of het ligt aan mijn PC die ik met een firmwareupgrade omgetoverd heb tot een iBook ;-)

Sil - 07.02.2004 - 16:21

Met Russische firmware kun je alles opwaarderen, zelfs laten verdwijnen.

Rick - 09.02.2004 - 12:01
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

05.02.2004 Verslaafd

al rekent ie wel rare woorden goed...

DHTML Scrabble via Low via milov.

style="display: none" >
alex | 16:09 | links | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Is nog knap lastig voor mij, in het Engels. Helemaal niet gewend om met die woorden te puzzelen. Ik wil graag in het Nederlands, dan ben ik veel beter!

Merel - 05.02.2004 - 19:03

We hebben het Nederlandse spel weleens in het Engels gedaan maar de mix van letters leent zich daar niet zo voor. Toch maar eens een keer een spel uit een Engelstalig land mee nemen!

Hans - 06.02.2004 - 01:31

Hmmmmmm, dit had je me niet moeten laten zien…. hier ga ik veeeeel te veel tijd aan besteden :)

Q - 06.02.2004 - 08:39
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

04.02.2004 Dagje over New York (2)


style="display: none" >
anneke | 21:34 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Gaaf. Vrij ongewoon om de plekken nu in goed zwartwit te zien. Roaring twenties zero’s!

Merel - 04.02.2004 - 23:01

Ohja, de HTML werd er dus uitgehaald. Ik bedoelde dus een streep door twenties te zetten. :-)

Merel - 04.02.2004 - 23:02

Erg mooi, vooral doordat het in zwartwit is lijk je terug te gaan in de tijd…

supernena - 05.02.2004 - 10:22

Geweldige foto, die trappen aan die gevel!

*Geniet*

DC - 05.02.2004 - 23:11

Hmm…mooi. Caleidoscopische collage ook.

inge - 09.02.2004 - 13:08
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

02.02.2004 Dagje over New York

Net toen ik er lekker in begon te komen was de vakantie alweer voorbij. Gelukkig was mijn eerste reis er een naar New York. Een dag over maar liefst, zoals dat in het jargon heet, oftewel een verblijf van twee nachten.

Iedere keer als ik de beroemde skyline zie opdoemen herinner ik me mijn eerste keer New York. Dat de rook uit de putdeksels niet slechts special effects in films bleken. Dat je echt de hele dag sirenes hoort. De drukte, de imposante wolkenkrabbers. New York blijft iets spannends houden. Als ik er wakker word, altijd vroeg, kan ik niet wachten om op te staan en weer een nieuw stuk van de stad te ontdekken. Ik herinner me een lezing van schrijver Jay McInerney (Bright lights, Big city), waarin hij vertelde dat hij vanwege zijn hartkwaal regelmatig zijn hartslag moest opnemen. In New York klopte zijn hart altijd sneller, zo zei hij. Letterlijk.

In New York gaat men alleen op stap. Bij het ontbijt van vers fruit, cottage cheese en granola presenteerde iedereen zijn plannen. Vrienden opzoeken, shoppen, naar een musical. Ik ging mijn dag besteden aan mijn favoriete bezigheid: door de stad lopen. Eerste stop: Grand Central Station. Ik was er pas nog geweest, maar toen ik in een reisgids las over het plafond met sterrenhemel dacht ik “Sterrenhemel??” Vandaar. Een sjieke oase van rust, dat station. Heb nog even de obligate foto gemaakt: camera op een reling, lange sluitertijd. Zal wel niks geworden zijn, want ik had de juiste lens (15 mm) niet bij me.

Het was een koude dag. Strakblauwe lucht, hopen vuile sneeuw langs de stoepranden. Op iedere straathoek was het springen of omlopen om de plassen smeltwater te vermijden. Hoe meer ik downtown kwam, hoe rustiger het werd. Ooit dacht ik dat heel New York een soort Fifth avenue was, met wolkenkrabbers, dure winkels en chaos. In het onderste stukje Manhattan vind je echter ook prachtige oude bakstenen huizen, aan smalle stille straten.

Van half tien tot half zes heb ik gelopen, met zo nu en dan een onderbreking in een koffieshop om iets warms te drinken. Ik kwam langs de prachtige winkel van cultmerk Kiehl’s in de East Village. Ik zag hoe sneeuwscheppende mannen vanaf het dak van Katz’s Deli (bekend van “de” sc?ne uit When Harry met Sally) vol een politieauto raakten. Ik stak Delancey street over en dacht “Hee! Crossing Delancey!” Ik passeerde trossen felrode lampionnen in Chinatown en baalde van mijn zwartwit rolletje. Ik zag drie politiemannen zich ontfermen over een hysterische Chinese. Ik moest glimlachen om de opzichtige joekels van gouden kruisen in de juweliersetalages aan Canalstreet. Toen ik besmuikt een korte blik op mijn plattegrond wierp stiefelde meteen een vriendelijke New Yorker van middelbare leeftijd op me af om zijn hulp aan te bieden. Hij gaf ongevraagd een korte opsomming van alle bezienswaardigheden in de buurt, wenste me een fijne dag en liep weer door.
Ik bewonderde de skyline vanaf de Brooklyn Bridge terwijl onder mij de Hudson vol ijsschotsen schitterde in de zon.
Via de pittoreske Bleecker street, het hippe Meatpacking District (voor de Sex and the city-kijkers onder ons: dat is waar Samantha woont), de trendy restaurants van Chelsea en de flikkerlichten van het ietwat ranzige Times Square liep ik weer naar boven.

In mijn hotelkamer knipperde het message-lampje. Mijn collega’s met wie ik om zes uur had afgesproken voor het eten hadden de afspraak vervroegd. Om vijf uur verzamelen in de lobby. Ik keek op mijn horloge. Te laat. Opgelucht liet ik me in mijn bed vallen. Genoeg indrukken voor vandaag.

style="display: none" >
anneke | 22:28 | plaatsen | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Genoeg indrukken EN vermoeide voeten …. maar zoals in de tweede alinea reeds gerefereerd wordt: NY doet je hart sneller kloppen!

UrbanProf - 03.02.2004 - 08:59

New York is zo geweldig. Het is allemaal net iets intenser.

Ap - 03.02.2004 - 20:16

New York.. Ik heb er ook eens vier dagen lang de zolen van mijn schoenen gelopen. En nog had ik het idee dat ik bijna niets gezien had. Ik logeerde overigens in Chelsea. En dronk er veel trendy koffie

Robtheblob - 04.02.2004 - 23:14
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

02.02.2004 Stroomstoring


de oorzaak

Kwart over elf. Ik wilde net een stukje over mijn reisje naar New York gaan tikken. Verder moesten er twee wasjes gedaan, een afwas, en moest ik een paar telefoontjes plegen. Klats! Computer uit, licht uit. Stroomstoring. De tweede keer binnen een maand.

Om half vier begon het vervelend te worden. En koud. En donker. Ik had de Volkskrant uit en de boodschappen gedaan en liep alleen nog maar als een gekooid dier te ijsberen. Met de telefoon van de benedenbuurvrouw - die van ons is draadloos, dus onbruikbaar zonder electriciteit - maar eens de storingsdienst van Nuon gebeld. Zelf durfde ze niet meer, nadat ze de vorige keer door een Nuon-medewerker was afgebekt. Men bleek bij de sloop van de Thomas van Aquinokerk zo grondig te werk te zijn gegaan dat de electriciteitskast het had moeten ontgelden. Een wandeling door de buurt leerde me dat minstens twee woonblokken zonder stroom zaten. Bij de bakker en de bloemenzaak werd dapper doorgewerkt - bij kaarslicht. Alle andere zaken in de buurt hadden het bijltje er maar bij neergegooid. Op straat begon zowaar een soort saamhorigheid te ontstaan.

Rond half zes, net voor het donker, was er weer licht.

anneke | 18:43 | algemeen geleuter | 1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>
style="display: none" >
anneke | 18:43 | algemeen geleuter | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Vind je het niet beangstigend dat je hele leven plat gaat als de stroom uitvalt? Daar zit de zwakke plek van onze samenleving. We kunnen dan helemaal niks meer. Gelukkig heb ik een open haard (en jij volgens mij ook). :)

Mieke - 02.02.2004 - 20:54

Inderdaad, we hebben onszelf veels te afhankelijk gemaakt van onze beperkte energievoorraad. Mooi om te zien dat er nog zoveel landen op de wereld zijn waar men niet afhankelijk is ….. in die landen wordt het ook altijd veel donkerder !

UrbanProf - 03.02.2004 - 08:47

In die landen is men minder bang in het donker…

Ben - 03.02.2004 - 16:26
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.

02.02.2004 Vogelgriep

Rijnstraat, 17:27 uur

style="display: none" >
anneke | 18:22 | fotografie | verberg reacties
1) print ("s"); } else { print("reageer"); } ?>  »

Of dat nou zo geruststellend is weet ik niet.

Mieke - 02.02.2004 - 20:55

Alleen hollandse kip? Wie moet er hier nu integreren? Of is het eigen kip eerst?

DC - 03.02.2004 - 21:22
reageer







onthoud mij:






Alle HTML-tags behalve <a href>, <b>, <i>, <strong>, en <em> worden uit je commentaar gestript. Je e-mail adres wordt nooit gepubliceerd.