18.11.2003 Naar de bios in Bahrein

once upon a time in mexico

4/5 

Ik voelde me licht schuldig toen ik besloot The Italian job in een shoppingmall in Bahrein te gaan zien in plaats van in Amsterdam, samen met Alex, zoals eigenlijk de bedoeling was geweest. Toen ik thuiskwam bleek echter dat hij hem ook had gezien, op precies hetzelfde moment! Je zou warempel nog in telepathie gaan geloven. Onze mening was zo’n beetje dezelfde: goede film in z’n soort en wat een leuke auto’s!

Na The Italian job was er nog tijd voor een tweede film. Dat werd Once upon a time in Mexico, in Nederland nog niet in de bioscoop. Weliswaar wederom behoorlijk gewelddadig, net als voorgangers El Mariachi en Desperado, zelfs met enkele wegkijkmomenten, maar wel schitterend in beeld gebracht. Antonio Banderas is stoer als altijd, Salma Hayak beeldschoon, Micky Rourke gluiperig en Johnny Depp cool en grappig. Alleen Enrique Iglesias had wat mij betreft thuis mogen blijven. In de film is hij dezelfde seksloze sul die hij in mijn ogen altijd is geweest. Bovendien gaat volgens mij achter dat ponykapsel een kaalheid schuil die al minstens tot halverwege de schedel gevorderd is. (Niks mis met een kalende kop, maar dan ook gewoon millimeteren die hap.)
Ondanks Enrique is mijn oordeel: een fraaie film met veel vaart. Zien!

anneke | 15:00 | film