14.04.2004 Arjan Erkel
Na een paar dagen verstoken te zijn geweest van Nederlands nieuws wierp ik in het vliegtuig een blik op de Paas-Telegraaf. ARJAN VRIJ las ik. Eronder zijn foto: de vuist geheven in blijdschap. Kippenvel. Wat een prachtig nieuws in deze rottijd.
Thuis meteen de televisiebeelden opgezocht op de RTL-nieuwssite. Natuurlijk kende ook ik Arjan Erkel alleen van de affiches. Sportieve jongen, stoer-blije blik, een blonde kop haar, waarschijnlijk een goeie babbel. Hij had een bergbeklimmer kunnen zijn. De net vrijgelaten Arjan was een bleke, kalende man met baard en wallen onder de ogen, die slecht uit zijn woorden kwam.
In het Zeeuwse dorp van zijn ouders werd hij met hoempamuziek onthaald als een schaatskampioen, in een open auto met Nederlandse vlag. Alleen de krans om de schouders ontbrak. Zeeland was uitgelopen. Plastic stoelen, slingers, een jankerige smartlapdeun — “instrumentaal, want dat is altijd wel goed”. Met enige g?ne zag ik de inmiddels baardloze Arjan — “dan lijk ik weer een beetje op de poster”— Oow, sabberiosia meezingen op een ge?mproviseerd podium. Die jongen wil hier helemaal niet zijn, kon ik maar niet nalaten te denken. Die wil gewoon met z’n vrienden een biertje drinken in z’n eigen huis. Veel cynische grappen maken en een potje janken.
“Misschien heeft-ie wel helemaal geen huis meer”, zei Alex later.
Zie de prachtige prent van Fokke en Sukke: http://elisabeth.web-log.nl/index.log?ID=470115
Elisabeth - 14.04.2004 - 16:32Waarom moet het weer zo gehyped worden in de pers?
(Dat zal hij zich zelf ook wel afvragen)
Ruben - 14.04.2004 - 19:39
dutch directions