
alex | 19:21 | fotografie
|
8 reacties
alex | 19:21 | fotografie |
verberg reacties
Leuke snapshots wederom. Maak je deze nou allemaal met dezelfde lens? Of wissel je midden in het Vondelpark vrolijk van objectief?
Ik heb vandaag bijna alles op 24mm geschoten, alleen de foto’s op het Museumplein zijn met de 15mm fisheye gedaan en voor deze foto heb ik even de 80-200mm uit mijn tas getrokken. Hoe dan ook, ik wissel inderdaad vrolijk van objectief als dat nodig is.
Wat zijn mensen toch creatief en wat maakt u wederom mooie foto’s!
Ik word er nog steeds zenuwachtig van, dat objectieven wisselen. Niet alleen omdat ik telkens een hand te kort lijk te komen, maar ook omdat ik dat moment van ‘sensorswabbing’ zo lang mogelijk wil uitstellen. Dus als je nog tips hebt hoe ik ook een vrolijke lens wisselaar kan worden..?
Ik schiet in het groothoekgebied uitsluitend met lenzen met een vast brandpunt, dus ik moet nogal eens van lens wisselen. Ik heb nu, na zo’n 9500 shots, nog geen last van zichtbaar stof op mijn sensor. Ik neem geen speciale voorzorgsmaatregelen. Ik ben daar nooit zo zenuwachtig over geweest, en terecht, naar mijn ervaring…
ik heb een paark keer gedacht: “das wel een majesticmoose foto”
Leuk dat je ze ook heb gemaakt :-)
Met deze photografie?n ben ik er toch een beetje bijgeweest. Waarvoor dank.
Hmm, kwestie van niet aanstellen dus. Ik krimp ook een beetje in als ik een (pers)fotograaf z’n 600mm-op-statief achteloos over z’n schouder zie gooien om nog even wat plaatjes te kunnen schieten met z’n korte lens. Ach, het gaat om de beelden, niet om het materiaal..


anneke | 21:00 | fotografie
|
1 reactie
Mijn pc begon wat ouderdomsverschijnselen te vertonen. Hij kreeg wat moeite met het verwerken van de foto-bestanden die de camera produceert, een niet onbelangrijke taak in mijn geval. Daarnaast vond deze overclockte pc het werken op warme dagen niet zo prettig, dan hield hij er spontaan mee op. Dat deed hij ook als hij een hoop dingen tegelijk moest doen. Last van stress denk ik, maar nu had ik het arme beestje wel jarenlang tot het uiterste geduwd. Dus werd het tijd voor wat nieuws. De Pentium 4 riep tatingdading!
Ik overwoog nog even om gewoon een standaard-pc bij Dell te bestellen. Voor die prijs kun je het zelf bijna niet meer maken. Zelf bouwen, ik weet eigenlijk niet beter sinds ik als elfjarig jongetje samen met mijn vader een Apple ][ in elkaar soldeerde. Met hier en daar een brandblaar was ik gegrepen door het onvervalste hobbyisme.
Dus werd het weer een bouwpakket. Moederbord hier, cpu daar, koelertje zus, voeding zo, alles gericht op het nieuwe doel: stilte, en op de tweede plaats snelheid. De pc staat tegenwoordig namelijk in de woonkamer, dus is het wel fijn als hij niet klinkt als een stofzuiger. Daarnaast is overclocken in mijn ogen hopeloos achterhaald. Processoren zijn tegenwoordig z? snel, dat een paar honderd megaherzen meer geen enkel merkbaar verschil oplevert, in ieder geval niet voor mijn Photoshop-gebruik.
Na wat hoofdbrekens en gehussel met de hardware heb ik sinds vandaag een gloednieuw systeem. Aan de buitenkant zie je er niks van, alles zit in de oude kast. Een grote beige. Maar onder de kap zitten nu drie hele gigaherzen, trappelend om mijn RAW bestanden binnen enkele seconden om te toveren tot een bewerkte foto. Ik ga voor de gein eens een spelletje installeren, ik denk dat er een wereld voor me opengaat.
alex | 12:17 | geek
|
12 reacties
alex | 12:17 | geek |
verberg reacties
Geniet maar lekker van je nieuwe speeltje!
Specs willen we lezen, specs! Geheugen, harddisk ruimte, fan rotatie snelheden, etc. etc. :-)
ik had een nieuwe computer… 3 GHz, 200 GB harde schijf, 512MB RAM, alles hip, snel en stil…
maar binnen 3 weken is ie overleden… en ik wacht nogsteeds op de monteur…
“die computer is zo nieuw, ik hoef nu nog geen backup te maken” dacht ik nog…
Das pech… alles weg :(
Ja, specs willen we! DDR megahertzen, benchmark resultaten! :D
dan is de eerst volgende uitbreiding het geheugen, want de p4 chipsets kunnen meer dan 512 aan :)
En wat is de beste koeling/silencer voor harddisks?
Ah, die processor is dus HyperThreading-f?hig? Ja, zeker als je met grote foto’s werkt (en fotosjop) is een gigabyte geheugen echt erg lekker en niet veel duurder (je geeft het nu toch al met bakken tegelijk uit) ;)
*proest* Niet zo denderend noemt ‘ie dat :-) Mooi systeem hoor! Die extra 512 Mb is idd een goede tip voor de eerstvolgende onvermijdelijke upgrade.
Mis ik alleen nog een fotootje van het geassembleerde exemplaar in z’n natuurlijke omgeving..
Extra geheugen nog even tot de volgende salarisronde moeten wachten. Dan heb ik meteen dual channel. Jammer dat geheugen op het moment erg duur is. Ik kan met sommige scans wel 2GB gebruiken…
Hyperthreading is wel bijzonder, ik verbaasde me een beetje dat zoveel programma’s meerdere threads kunnen gebruiken. In ieder geval is de performance erg indrukwekkend. Mijn P3 650 die op 900MHz draaide deed ruim twee minuten over het verwerken van een RAW bestand in Capture1. Dat gebeurt nu in 15 seconden…
Overigens kan ik iedereen die een stil systeem wil bouwen van harte de Northwood processor aanraden i.p.v. de nieuwe Prescott (E) serie. Je hebt dan wel de helft van de cache, maar qua performance maakt het bijna niks uit. Het grote voordeel van Northwood is dat het veel lagere koelingseisen heeft, op een Prescott kun je een ei bakken.
Had je niet beter een Apple kunnen kopen, zo’n dual ding.
Ik kon natuurlijk een hoop onderdelen van de oude pc gebruiken. Voor het geld dat ik nu heb uitgegeven had ik net een 20GB iPod kunnen kopen, laat staan zo’n dual ding. :P
Hyperdraading is zo gemakkelijk te implementeren in applicaties dat het zut is dat niet meer ontwikkelaars dat doen. Je kunt als programmeur eenvoudig meerdere draden inbakken in je programmeersel, de hardware doet daarna de rest.
We lopen er al weken tegenaan te hikken: het boeken van onze vakantie. De laatste jaren waren onze vakanties vrij intensief. We hebben voornamelijk fly-drive reizen gemaakt, waarbij we dagelijks van hotel naar hotel reisden. We hebben dit een paar keer in de VS gedaan en vorig jaar in Itali?. Alleen maar op het strand zitten met een boek en twee weken lang bruin bakken, dat trekken we namelijk niet. Na een dag of twee begint de verveling toe te slaan en moeten we wat ondernemen. Dus zoeken we een nu middenweg: wel de mogelijkheid om rond te reizen, maar niet de verplichting om dagelijks honderden kilometers af te moeten leggen.
We hebben de Lofoten in Noorwegen overwogen, maar dat is vooral erg duur. Nog een keer naar de VS is niet zo heel origineel, al lijkt me Orlando en het diepe zuiden wel heel leuk om te bezoeken. Azi? en Zuid-Amerika trekt ons niet zo, Australi? is veel te ver weg. Ik zag laatst een folder over Marrakesh in Marokko, dat leek me ook wel wat. Maar een definitieve beslissing is nog niet gevallen.
Dus beste lezer, heeft u misschien een reis gemaakt die u van harte aan kunt bevelen? We horen het graag.
alex | 12:44 | algemeen geleuter
|
24 reacties
alex | 12:44 | algemeen geleuter |
verberg reacties
Denemarken en Zuid-Zweden.
De keuze hangt natuurlijk ook van de tijd van het jaar af. Ik heb ook een paar x de VS Itali? gedaan. Afgelopen jaar een fantastische vakantie gehad op Bali. Maar het moet je trekken. Niet ver maar ook erg mooi is Andalusi?. Veel te zien, niet duur, mooi weer en niet te ver reizen. Ik vind het een aanrader, maar dan niet in het hoogseizoen, de bezienswaardigheden zijn mutjevol en het kan er erg heet zijn.
Mijn favoriete bestemmingen van de afgelopen jaren: Eilandhoppen op de Azoren! Prachtige natuur & lieflijke stadjes. Of rondtrekken op de Dominicaanse Republiek, mits je ver van de all-inclusive resorts blijft. Behalve lekkere bounty-stranden ook mooie, afwisselende natuur.
Zelf ben ik dol op Vlieland en Schiermonnikoog. Niet in het hoogseizoen natuurlijk. Ook het Fries-Drentse Woud biedt talrijke fietsmogelijkheden. Maar ik geef toe: de kans op regen is altijd groter dan in zuidelijker streken. Wij zijn nu twee keer met de caravan naar Noord-Oost Spanje geweest en daar is het ook heel prettig, maar ook hier: niet in het hoogseizoen.
Ik vind Bali een absolute aanrader. Veel te zien en ook te fotograferen overigens. Een prettig klimaat, niet te heet als je je een beetje aanpast aan het dagritme en genoeg plaatsen die de moeite waard zijn om te bezoeken. Een uitstapje naar Lombok of Java behoort ook nog tot de mogelijkheden. ‘t Is er echt een paradijsje.
Ben vorig jaar naar Marokko geweest en vond het een enorm mooi land. Qua fotografie ook de moeite waard. De tinten van het land zijn geweldig: warme roodtinten, met een diepe gloed door het zonlicht. WEat dat betreft echt een aanrader.
Ook qua architectuur etc is er heel erg veel te kijken. In eerste instantie niet eens zo opzienbarend, totdat je op ‘details’ gaat letten en het vakmanschap ziet: de mozaieken, het uitsnijwerk. Enorm mooi.
Zorg alleen wel dat je een goeie telelens hebt. De bevolking houdt er niet van om gefotografeerd te worden, en dat is heel erg jammer aangezien zij juist voor zo typerend zijn.
Marrakech is geweldig. Daar zou je echt een paar dagen moeten blijven. Vooral op het grote plein waar ‘s avonds eettentjes worden opgebouwd, slangenbezweerders aan het werk gaan, verhalenvertellers onverstaanbare verhalen vertellen en groepjes muzikanten Berber-muziek maken. Alsof je terug stapt in de tijd en in de Middeleeuwen bent beland……..
Egypte!! Daar moet je ooit eens in je leven geweest zijn.
De alpen.. genoeg te doen (leuke steden als Bern, Grenoble en Luzern), je kan even lekker van iedereen weg door de bergen in te trekken (misschien een paar dagen berghuttentocht?), je kan je temperatuur regelen (te warm in het dal? Trek hoger de bergen in. Te koud? Pak een stad in de dalen.)
Overigens, hetzelfde kan je doen in de pyreneen (en laat ik nu vergeten zijn hoe je dat schrijft), met Andorra (wel van de hoofdweg af gaan) en plaatsen als Barcelona, Carcasonne, Toulouse, Bordeaux en het Baskenland…
Ik sluit me aan bij Mieke. Indonesie heeft prachtige natuur en stranden met genoeg mogelijkheden om rond te trekken. En het hoeft ook niet veel te kosten, want Indonesie zself is goedkoop, alleen de tickets ernaartoe zijn duur. Maar goed, dat zal waarschijnlijk niet zo’n probleem zijn.. ;-)
De alpen! Arno heeft helemaal gelijk. En als je meer richting ‘onontdekt’ gebied wil gaan: het Oostblok. Daar valt nog heel veel te zien.
Trek te voet naar Santiago de Compostella.
Elke dag bezig, ontspannend, mooi, gezellig. Wat wil je nog meer?
Ik ben net terug van een weekje Budapest, en dat kan ik zeker aanraden. Nu ben ik wel iemand die vooral ‘stedentrips’ doet (hotelletje in een bepaalde stad en van daaruit rond trekken). In Hongarije hebben ze het kapitalisme nog meer dan hier opgepakt, maar tegelijkertijd kun je nog overal de sporen van het communistische regime zien. Met de Trabant door de McDrive, zeg maar…
Ik ben nog een beetje aan het Photoshoppen maar de foto’s komen er aan.
Australi? is N I E T te ver en zeker de moeite van een paar uur in een vliegtuig hangen waard! Schitterende natuur, mooie steden en aardige mensen. Het is een van die landen waar je heiwee van krijgt als je weer terug bent.
Ik ga dit jaar weer naar Noorwegen. Dit wordt de 5e (6e?) keer. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Het is daar heel erg mooi. Helaas ben ik nog nooit naar de Lofoten geweest, maar die staat zeker wel op m’n lijstje. Een vriend van mij echter wel en die gaat binnenkort weer. En dat zegt wat.
Noorwegen is wel duur, inderdaad, maar zeker de moeite waard.
Mexico !! En land waarvan je hoopt dat de kleurintensiteit/gevoeligheid van je lens de pracht van het land kan overtreffen. En momenteel zeker niet duur (goedkope dollar) !
Costa Rica
Erg goed land om je eigen ontdekkingstocht op uit te proberen. Huur een auto en stippel je eigen route uit. Vulkanen, regenwoud, wetlands, strand, steden, koffieplantages, van alles wat. Een paar jaar geleden met fly drive gedaan en ondervonden dat we dat ook heel goed op eigen houtje hadden kunnen doen, met meer tijd op bepaalde plekken.
Egypte, Jordanie, IJsland, New York, Londen
Ierland natuurlijk. Maar ja: been there, done that.
Ik ga zelf met Lisa een maand vrij nemen om gewoon onbekommerd met onze teruggekregen belastinggeld ‘ns door Nederland, Belgie, Frankrijk en Italie te reizen. Met de auto, rustig aan, camera op zak. De bestemming doet ‘t ‘m niet. De mobiliteit en de tijd wel.
Absoluut Orlando! Ik ga er in september voor de vijfde keer heen!
Ondanks de weinige interesse voor Zuid-Amerika, zou ik toch Chili of Argentinie aanraden. Natuur, natuur en nog eens natuur en wat minder cultuur. Ga wel aan het einde van het jaar, want nu wordt het winter. Wil je 34 graden, Nederlands spreken en een sterk wisselende cultuur en natuur: ga naar Suriname! Net twee daagjes terug uit dit deze, soms wat wereldvreemde, groene republiek op slechts 8 1/2 uurtjes vliegen..
begrijp dat je volgens mij al weggeweest bent, maar voor de volgende keer dan. China, Tibet & Mongolie. Andere werelden maar net zo in ontwikkeling als “het westen”. Chinezen zijn vreselijk aardig, gaan graag op foto’s en zijn met een enorme inhaalslag bezig. Tibetanen, ja verhaal apart. Denk 1 van de meest fotogenieke mensen op aarde gemaakt door moeder natuur. Mongolie, het land zonder hekken en met evenveel paarden als mensen, als het d’r niet meer zijn.
Nederland!! Gaan zeilen op de Waddenzee en het Ijsselmeer!!!
Gewoon fantastisch!!

Na een dag binnen zitten op een duf kantoor met slechte airco fiets ik om vijf uur naar huis, eet snel wat en trek meteen daarna mijn skates aan. Voor het eerst sinds twee jaar misschien wel. Onbegrijpelijk eigenlijk.
Het asfalt op de Churcilllaan is lekker. Ik twijfel nog even of ik mijn kniebeschermers aan had moeten trekken, maar de slag zit er meteen lekker in. Rechtsaf, langs de Oude Raai en dan de Ceintuurbaan op. De stoeptegels die in de lengte liggen zijn vervelend. Het terras bij Wildschut zit overvol. De tinteling in mijn rechtervoet trekt weg. Even de concertgangers ontwijken en dan over de klinkers bij het Museumplein. Linksaf bij de Society Shop, nog een klein stukje over de stoep en ik maak flink snelheid als ik naar beneden het Vondelpark inrijd.
Het voelt bevrijdend, mijn hoofd klaart op, het is weekend.
alex | 20:52 | algemeen geleuter
|
1 reactie
alex | 20:52 | algemeen geleuter |
verberg reacties
goeh-oed! het vondelpark is een universeel medicijn, zeker op skates.
In een ver verleden was ik een actief poster op het forum van Ars Technica. Een groep software-developers die hun werk in het forum publiceerden en bespraken, wilde graag een spin-off site. Omdat ik al eens een site-ontwerpje had gemaakt voor een ander software-project, bood ik aan om een site te bouwen en te beheren. Dat werd Arsware.org. Het project was voor mij voornamelijk een manier om XHTML en CSS te leren. Na eindeloos goochelen was het resultaat een standards compliant site met vijf ‘themes’ en stoere uitklapbare menu’s en kolommen.
Ik heb destijds nachtenlang met veel plezier zitten coden en leefde zelfs even in de waan dat ik er wel mijn werk van kon maken. Gelukkig heb ik dat niet gedaan. Ik kreeg op een gegeven moment zo’n hekel aan het eindeloos moeten gebruiken van hacks om een site er in alle browsers hetzelfde uit te laten zien. Ik heb nu niets dan respect voor mensen als Bob die daar de lol van in blijven zien.
Ik hielp zojuist Marianne met het opzetten van haar nieuwe Pivothosting weblog, toen ik weer eens geconfronteerd werd met de grillen van browsers. Op de voorpagina, als je naar het ‘Passport photos’ stuk scrollt, staat in IE6 een wit gat. In FireFox en Opera staat netjes de foto die er zou moeten staan. Moedeloos wordt je ervan…
alex | 14:30 | geek
|
2 reacties
alex | 14:30 | geek |
verberg reacties
Ja, het spijt me: inderdaad een wit gat. Kopje koffie eerst en later weer verder ? (je had mij trouwens allang van het plafond kunnen schrapen, codes: brrrrrrr;-))
Ik h??t IE6. Wanneer je website dan volgens de regels van de kunst gemaakt is, dan toont Exploder zus weer terwijl ?lle andere browsr (mozilla, firefox, opera,…) ze dan weer mooi zo weergeven en vice versa… Ik krijg het er ook wel soms eens van!!

anneke | 19:12 | fotografie
|
1 reactie
anneke | 19:12 | fotografie |
verberg reacties
Leuk ‘schouwspel’ ….. die vrouw links valt er een beetje buiten en mag haar pumps wel eens poetsen (de heren doen het zo te zien een stuk beter) !
De voorstelsessie in het kader van de verloving had ik destijds gemist, en ik wilde wel eens weten hoe het stel praatte. Minder bekakt dan ik had verwacht, moet ik zeggen, al maakte Friso wel consequent van iedere v een w (priw?, Las Wegas). Probeer het maar eens: u klinkt meteen licht elitair, zonder een hete aardappel in de keel te hoeven nemen.
Mabel leek me net een tikje slimmer dan de prins, en ze was ook een vlottere spreker. Niet bijzonder knap, maar minder ouwelijk dan op de foto in het Parool van gisteren. Op de momenten dat ze niet aan het woord was nam ze keurig de Laura Bush-houding aan, dat wil zeggen bewonderend opzij kijken naar manlief, regelmatig glimlachend. Alleen toen Friso in het kader van het Bruinsmaverhaal naar haar refereerde als “destijds nog jong en na?ef” zag ik haar even ineenkrimpen, doch zij herpakte zich snel.
“Ge?nterviewd door Maartje van Weegen, nou, dan komt de onderste steen boven!”, had ik voor aanvang van de televisieuitzending nog smalend gezegd. Dat moest ik later terugnemen. DE vragen, die over de vermeende homosexualiteit, afkeer van koningshuisfolklore en Klaas Bruinsma, werden gewoon gesteld door haar en Paul Witteman. Dat hij geen homo zegt te zijn, daarmee overtuigde Friso me wel — al miste ik een beetje het Seinfeldiaanse “not that there’s anything wrong with that”, waar blijkbaar de tijd nog niet rijp voor is in koninklijke kringen — maar toen hij te lacherig en te resoluut ontkende dat hij tijdens het zwaaien naar het volk minachtend de middelvinger zou hebben opgestoken geloofde ik hem geen moment.
Tja, en dan weer die Bruinsma-affaire. Gewoon een vriendschappelijke relatie, hield een verontwaardigde Mabel toch weer stug vol, en die Charlie da Silva, die kende ze helemaal niet! Alsof zolangzamerhand nog maar iemand in Nederland daar wakker van ligt, dacht ik. Behalve misschien haar moeder.
anneke | 17:49 | televisie
|
3 reacties
anneke | 17:49 | televisie |
verberg reacties
“Alsof zolangzamerhand nog maar iemand in Nederland daar wakker van ligt”
Wacht maar tot IJduls weer voorbij is, dan hebben we weer alle tijd om ons hierover druk te maken….
Spasiba h?urrrw…
Friso vond ik iets treurigs hebben.
Zo’n beetje alle spannende anekdotes die over hem bekend zijn moest hij ontkrachtigen; bekennen dat het volk eigenlijk niets dat klopt over hem weet.
Ook al benoemde Mabel het anders: “alleen als je hem wat langer kent, zie je dat hij zich best vermaakt”, de jonge zit flink in de kreukels met zijn emoties.
Hij word niet behandeld om zijn ?menszijn? en zijn mond mag niet verder open dan een paar centimeter.
Misschien wel juist door dit alles vond ik hem juist sympathiek.
Een paar centimeter? Dat worden getallen achter de komma. Beter te rekenen in milllimeters…
Ik zag hem een paar dagen eerder, in verband met het afschieten van ‘onze’ Andre, en zijn fuctie als een directeur van Estec ( [journalist] “gefeliciteerd met het vele werk en testen waaraan julie gewerkt hebben en die nu in de ruimte worden uitgevoerd” [Friso]”Ach, ik werk hier nog maar net een maandje, maar ik ben erg trots op het project…”) en toen moest ik ineens aan Laurentien denken, en kon de gedachte “ojee, hij is toch niet met laurentien getrouwd, want dan krijgen de nieuwe prinsjes of prinsesje helemaal de mond niet meer open…” niet onderdrukken.
Maar inderdaad, bij maartje was er zelfs een lichte beweging van de nek zichtbaar, in het andere interview stond hij in vol ornaat als pratende paspop zijn verhaal te doen

alex | 15:14 | fotografie
|
2 reacties
alex | 15:14 | fotografie |
verberg reacties
Een beetje een rommeltje, deze foto, als je het mij vraagt. Maarja, je vroeg mij niks :-)

Girl with a Pearl Earring is de verfilming van de succesvolle roman van Tracy Chevalier. Deze in Engeland wonende schrijfster verzon een verhaal rond het wereldberoemde schilderij ‘Meisje met de Parel’ van Johannes Vermeer, dat in het Mauritshuis in Den Haag hangt.
Scarlett Johansson speelt Griet, een arm meisje dat in huize Vermeer als dienstmeid werkzaam is. Ze is verlegen en erg in zichzelf gekeerd. Ze heeft het niet makkelijk in het huishouden, waar de vrouw des huizes geobsedeerd is door bezit en status en de kinderen haar het leven zuur maken. Het huishouden wordt bestierd door Vermeers schoonmoeder. Zij probeert de schilder zo veel mogelijk werk te laten produceren, om met de verkoop van schilderijen het almaar groeiende gezin te kunnen onderhouden.
De door Colin Firth gespeelde Vermeer is een romanticus die zich het liefst opsluit in zijn atelier. Hij ziet de schilderkunst als een hoger doel en is ongelukkig omdat hij zijn passie met niemand kan delen. Zijn vrouw is al tijden niet meer in zijn atelier geweest. Als blijkt dat Griet een opmerkelijk oog voor detail en schoonheid heeft, sluit hij haar in zijn hart. Hij betrekt haar bij de vervaardiging van verf en het schilderen. Tevens neemt hij haar in bescherming, als zij in het nauw gedreven wordt door zijn vrouw of kinderen. Vermeer doet dit niet alleen omdat hij in Griet een zielsverwant ziet, zijn sexuele verlangen naar haar is overduidelijk. Hij uit dit verlangen in de vorm van het schilderij dat hij in het geheim van haar maakt.
Girl with a Pearl Earring is zeer vakkundig gemaakt. De kostuums, de decors, de belichting, het camerawerk, het is allemaal erg fraai. Je waant je echt in 17e eeuws Delft, ondanks het feit dat de hele film in Luxemburg is geschoten. Het verhaal is gelukkig niet clich?matig, anders had een broeierige sexsc?ne tussen Vermeer en Griet waarschijnlijk het hoogtepunt van de film gevormd. In plaats daarvan zien we een ingetogen verhaal, waar slechts een vluchtige aanraking en een blik het sexuele verlangen weerspiegelt. Dat is verfrissend, maar het maakt de film daarom niet meteen een meesterwerk. Girl with a Pearl Earring is gewoon erg mooi, maar ik kwam niet juichend uit de bioscoop.
alex | 09:28 | film
|
3 reacties
alex | 09:28 | film |
verberg reacties
Volgende week toch even tijd maken om de film te gaan zien, ben nu het boek aan het lezen, mooi geschreven.
Ik wil de film wel gaan zien. Heb er toch goede verhalen over gelezen. Met name over Scarlett Johansson is iedereen eigenlijk onverdeeld enthousiast.
Wij hebben deze film gezien in kunstgeschiedenis, als uitbreiding bij de lessen over Vermeer. Ik moet zeggen dat het een heel mooie film is. Het is ontspannend en toch weet je meer over de persoon Vermeer en hoe hij schilderde. Chapeau voor de makers en de acteurs!
Weer had ik het gevoel dat de makers van Idols aan het proberen waren de publieke opinie te be?nvloeden. Marlies moest volgens mij geslachtofferd worden. Dat overdreven positieve gedoe over Maud, en dat gezeur over timing bij Marlies, ik begrijp er niks van. Ik zie ook niet in waarom, van al het ruwe materiaal dat bij Marlies thuis is geschoten, uitgerekend het fragment waarin ze zegt “ow, even de computer uitzetten, anders ziet Henk-Jan dat ik muziek download” uitgezonden is. Hoe dan ook, het kan me eerlijk gezegd niks schelen wie er wint. De drie overgebleven kandidaten zijn hooguit middelmatig. Boris is dan wel de enige met gevoel voor muziek, maar ik denk dat we van hem, als hij wint, over een jaar net zo veel vernemen als we nu van Jamai doen. Niks.
Tijdens de optredens luister ik niet echt naar het vertolkte nummer, ik zit me alleen maar af te vragen of ze die hoge noot wel halen. Dat komt voornamelijk omdat je als kijker nauwelijks gegrepen wordt door een optreden, door het gebrek aan bezieling bij de kandidaten. Met bezieling bedoel ik bijvoorbeeld dit: Summertime, van Porgy & Bess door — alweer — Fantasia Barrino in American Idol (video hier).
Idols is helemaal gericht op sms’ende tieners. De filmpjes met de kandidaten gaan over eerste zoentjes, vriendjes en vriendinnetjes, en de basisschool waar ze op gezeten hebben. De prijzen die te winnen zijn met sms’en zijn scooters en telefoons. Toch neemt het programma zichzelf heel serieus, wat naar mijn mening erg tegenstrijdig is. Aan de ene kant is het enige dat telt dat er zoveel mogelijk geld verdiend wordt, door tieners te laten sms’en. Aan de andere kant wordt er door de jury heel serieus gedaan over de muzikale prestaties van de kandidaten. Dat gaat in mijn ogen niet samen. De jury benadrukt keer op keer dat ze op zoek zijn naar een alleskunner, een muzikaal talent, een entertainer die er bovendien leuk uitziet. Maar omdat van Idols zo’n commercieel circus is gemaakt, wil niemand die zulke talenten heeft geassocieerd worden met het programma. Een kandidaat verkoopt in principe bij voorbaat zijn ziel aan de duivel, omdat hij of zij bij winst verplicht is de gemakkelijk in het oor liggende rommel te vertolken die je wordt voorgeschreven door de heren Van Thijn en Smits.
Ik begrijp wel dat Idols is bedacht om de ingesukkelde single-markt weer wat leven in te blazen, maar in Nederland is de formule te ver doorgeschoten. Alles is erop gericht het programma tot op de laatste cent uit te melken. Ik kan veel meer waardering opbrengen voor de manier van werken in de VS, omdat het daar echt om de artiest gaat. Bellen is gratis en sms’en gaat tegen standaardtarief. Je wordt als kijker uitsluitend geconfronteerd met reclame, er wordt niet op een andere manier gepoogd geld uit je zak te kloppen. De jury lijkt daarnaast meer kennis van zaken te hebben, is eerlijker, opbouwender en neemt zichtzelf wat minder serieus. Zo was jurylid Simon Cowell nog in Saturday Night Live te zien, waar hij zichzelf met veel zelfspot voor schut zette. De Amerikaanse presentatie is strak en met veel humor, niet het tenenkrommende werk van Reinout, die gezellig het spandoek over het kontje van Boris ter sprake brengt, waar Tooske vervolgens nog even over doorgaat. Zelden zoveel plaatsvervangende schaamte gehad.
Idols moet back to basics: artiesten in de dop die een kans krijgen. Een ontluikend talent is voor iedereen interessant, niet alleen voor bakvissen. Dat zijn ze bij RTL4 geloof ik vergeten…
alex | 19:32 | televisie
|
12 reacties
alex | 19:32 | televisie |
verberg reacties
My thoughts exactly. Ik kan me niet voorsellen dat Idols in NL interessant is voor mensen ouder dan - pak ‘m beet - 15 /16 jaar. Heel jammer allemaal. Je zag het ook een beetje bij die World Idols. Allemaal kandidaten van minstens een jaar of 18, waarvan ik er een hoop op een jaar of 23 gokte. En wie wonnen er in NL? Twee pikkies van 15. Zegt toch genoeg over het publiek dat gestemd heeft.
De gedachte erachter lijkt me simpel. Aan wie kun je het meest verdienenals het gaat om singles, merchandise en SMS’jes? Precies, aan de enige groep die dat belangrijk vindt - scholieren tot een jaar of 15.
Ijzersterke formule, iedereen die er mee te maken heeft - behalve de artiesten - loopt gigantisch binnen, dus waarom zouden ze iets veranderen? Artistieke ambities? Bij Smits en Van Tijn? Kom nou…
Ben het grotendeels eens met je verhaal, maar ook de Amerikaanse jury is niet helemaal lekker. Er komt geen zinnig woord uit Paula Abdul, en Randy Jackson zegt alleen maar ‘aaaight, dawg’. Simon Cowell weet meestal wel waarover hij het heeft, maar hij wordt altijd afgekapt door het gejoel van het publiek en Paula en Randy.
Maar goed… American Idols heeft wel minstens drie natuurtalenten in huis met Fantasia, George Huff en Latoya London en/of Jennifer Hudson.
Over het onderwerp ‘De Nederlandse Idols kandidaten kunnen niet zingen’ en hoe dat komt stond vorige week nog een mooi stuk in de Volkskrant of het Parool.
Je heb helemaal gelijk, maar met alle respect, kom hier nu pas achter?
Ah joh, je hebt misschien gelijk - maar zo is het nu eenmaal in Nederland. Als je je alleen maar loopt te ergeren, zou ik de TV uitzetten.
@Caroline: Je hebt gelijk, Cowell trekt het gemiddelde jurycommentaar gewoon heel erg omhoog. Zonder hem zou het ook een drama zijn. Ik ben wel benieuwd naar dat stuk in de krant. Het stond volgens mij niet in het Parool, anders had ik het wel gezien.
@Tom: Ik zag dat een jaar geleden ook wel, maar ik merk dat de extremen steeds groter worden. Aan de ene kant zie je Tooske met de kandidaten giechelen om het kontje van Boris en aan de andere kant zie je Henk-Jan klagen dat een nummer niet staccato genoeg gezongen is.
Daarnaast zie ik nu voor het eerst afleveringen uit de VS, en merk dat het ook anders kan.
Fantasia Barrino is inderdaad van een compleet andere klasse (de gemaakte armbewegingen tijdens Summertime daargelaten..) Als ze in nederland ook zulke deelnemers zouden hebben zou ik het misschien nog eens gaan kijken.
Afgelopen zaterdag kwam het er, qua muziek, eens echt op aan en daarom viel Marlies door de mand.
E?n vraagje nog: waarom k?jken jullie dan ook…? Ik zit vrolijk hele andere dingen te doen. Leuk joh!
Sinds een berichtje over de winnende finalist van Idols 3 in de Volkskrant een gaan zoeken op internet (KaZaa). De laatste keer dat ik zoooo overdonderd was door een zangeres was Anita Baker. Toch al 20 jaar terug. En het geboden vergelijk maakt alles in NL wel ?rg schrijnend. Zoals ik Maud altijd heb gezien, zo duidelijk wordt het met dit vergelijk getoond. Dooie muts met een mooi keeltje die nog niet half wordt benut vanwege hat mooie leventje wat ze leidt. En dan die mond, het lijkt wel een mondje van een braaf striptekeningetje. Van de getekende kat van de Felix-reclame. Fantasia Barrino, letterlijk ongeevenaard. Dankzij KaZaa inmiddels veel van haar gezien. En telkens weer……..krijg ik de rillingen en moet vaak tranen laten. Totaal bizar, zo onwerkelijk als zij is.
Ofrah Winfry?s sterrenjacht had eenzelfde talent als Fantasia is. Een zanger. Het is opvallend, een opmerkelijk detail. Zangers die indruk maken hebben een eigenschap die typerend lijkt te zijn. Het tekort aan adem, na een zin van de zong. Die wordt gecorriceerd door een hoorbare ademhaling. Klinkend als ?Tuh?, maar met een inademde luchtstroom. Anita Baker heeft het, die zanger van Ofrah?s sterrenjacht net zo. En Fantasia Barrino dus ook!
Ademstokkend, iedere keer als ik kijk naar Fantasia Barrino. Overtreffend, letterlijk ?Overtreffend?.
Groeten van Ben de Hoog
Ik vind het niveau van de Nederlandse Idols echt om te huilen. Ik heb via Kazaa ontzettend veelfilmpjes gezien van American Idol 1 en 2 en 3. En mn mond viel letterlijk open.Wat een talent dat daar rondloopt. Een Kelly Clarkson ,een geweldige Tamyra ( die in de eerste Idols in de Finale had moeten staan) een Fantasia, en Diana en de meest geweldige Idol ooit. Clay Aiken!!! Ik kan echt 24 uur per dag de stem van Clay horen.Wat een geluid,wat een entertainer. De groepsoptredens van de laatste 4 of 5 finalisten ( een Paula Abdul medley als verassing voor Paula bijv. ) dat zien we hier ook nooit. En dan denk je weer aan de Nederlandse Idols en dan kom je bij Jamai en Jim en Eric en Alice. Wat een zwakke zangers en zangeressen hebben we hier in Nederland. Is er nou werkelijk niets beters te vinden? En die jury ook.Ik lach me steeds rot om die jury in Amerika.Simon die door Paula en Randy aangepakt wordt.Werkelijk fantastisch. En dat podium.Het publiek dat er bovenop staat. Jammer dat het niveau hier in NEderland zo amateuristisch is. Hier worden types als Eric en Frank ( laatste 30 ) doorgelaten die werkelijk geen noot kunnen zingen. In Amerika worden zelf zangers en zangeressen die beter zijn dan Borisen Hind afgebrand. Ik hoop nog steeds dat het eerste seizoen van American Idol op de Nederlandse TV vertoond zal worden. ( Zou eerder dit jaar worden uitgezonden, maar is later toch afgelast )Dan kan heel Nederland zien wat nou echte talenten zijn. En hoe je een geweldige show neerzet.
Het is nu 2006 en wie lacht het laatst: JIM Bakkum IDOLS 1!
Nog steeds de allergrootste idool/multitalent ooit!

alex | 13:49 | fotografie
|
3 reacties
alex | 13:49 | fotografie |
verberg reacties
Ah! Die hoorde ik langskomen… Mooie foto, lekker rozig. :-)
Podium Twente, die het Cross-linx festival organiseert, had ons ook vrijkaarten gegeven voor onze foto’s die in het advertentiemateriaal zijn gebruikt. Ik was vooral erg benieuwd naar Spinvis met een spoken word sessie, dus gingen we donderdag naar Vredenburg, Utrecht.
Het eerste optreden van Frankenstein!, dat in het programmaboekje werd aangekondigd als “een geniaal-gekke mix van ‘klassiek’ en avant-garde” zag ik met een lichte vrees tegemoet. Ik kan best wat experimenteels hebben, maar bij een kakafonie van geluid met hysterisch gegil eroverheen haak ik af. Het viel gelukkig mee. Het was een strak optreden met een vleugje humor, waar gelukkig niet al te serieus bij gekeken werd. Eigenlijk was vooral het publiek vervelend, dat te pas en te onpas applaudiseerde, joelde en floot.
Na afloop hadden we tien minuten om door het naargeestige doolhof dat Vredenburg heet onze weg te vinden naar het volgende optreden. We waren eigenlijk op zoek naar Journaal-held Joop van Zijl, maar eindigden bij Willem van Ekeren, die gedichten van Charles Bukowski zong op muziek van Bach. Deze ietwat bevreemdende combinatie bleek erg mooi. Beluister vooral eens de fragmenten op zijn site.
Dan Spinvis. Erik de Jong had voor de gelegenheid een nieuwe compositie gemaakt voor spreekstemmen, een drieluik uitgevoerd door drie solisten, begeleid door leden van het Rosa Ensemble en het Ives Ensemble. De aankondiging die de Jong deed was wat schuchter, ook zag hij er erg vermoeid uit. Hij bleef dit maal volledig op de achtergrond en deed uitsluitend begeleiding op gitaar. Ik heb het gevoel dat hij zich veel prettiger voelde in deze situatie.
Ik miste de oorspronkelijke leden van de band wel een beetje, waarvan alleen Jan van Eerd op vibrafoon was vertegenwoordigd. Sommige van de bandleden, waaronder de vader van Spinvis en de toetsenist, zaten wel in het publiek. De uitvoering was geweldig. Zonder onderbrekingen kwam in een half uur durend optreden de gedachtenwereld van Spinvis voorbij. Er was een mooie kadans en de spreekstemmen waren erg goed. Vooral het stemgeluid van Hans Dagelet paste mooi bij de tekst en muziek. In de begeleidende videobeelden, gemaakt door Hans Kok, speelden de solisten de hoofdrol. De rommelige, uit de hand geschoten beelden werkten bijna hypnotiserend…
We zijn na het optreden naar huis gegaan omdat we geen zin hadden in nachttreinen, dus hebben we de overige artiesten gemist. Vanavond is het festival in Enschede, wellicht niet uitverkocht, dus ga kijken als je in de buurt bent. Zoals ik al in het vorige postje zei staan de foto’s in een nieuw album.
alex | 13:45 | muziek
|
reageer

Nieuw foto-album!
alex | 12:22 | fotografie
|
reageer

Spinvis was weergaloos! Morgen meer…
alex | 23:42 | fotografie
|
1 reactie
alex | 23:42 | fotografie |
verberg reacties
Goh. Tsjee. Zou ik ook wel willen zien. Maar ja, die man komt niet hierheen he?
Op aanraden van diverse loggers hebben we naar The Office gekeken (op video, vandaar dat dit stukje iets verlaat is).
Net als bij Office Space heb ik afwisselend met afgrijzen en met een grote grijns zitten kijken. Het is namelijk heel erg leuk, maar ook zo herkenbaar, dat ik me pijnlijk bewust werd dat wat ik zag, in feite mijn leven is. Vooral de neurotische assistent-manager die aan niemand zijn nietmachine uit wilde lenen en met Tipp-Ex zijn naam erop had gezet, was iets te dicht bij mijn dagelijkse werkelijkheid. Om nog even te benadrukken hoe kleinzielig het er ook bij ons bedrijf aan toegaat vertelde zojuist een collega dat een manager gisteren tegen een medewerker zei: “Weet je wat jij moet doen om je RSI te verminderen? Je moet minder uitvoerig zijn in je e-mails naar klanten!”.
alex | 12:04 | televisie
|
6 reacties
alex | 12:04 | televisie |
verberg reacties
Ik heb de hele serie op DVD gezien. Stop met kijken. Volg het niet verder. Ga iets leuks doen. Vijf jaar na mijn burn-out werd ik weer ten volle geconfronteerd met de absolute leegheid van het kantoorbestaan dat ik zo lang had geleid.
Lijkt me leuk. Een modern Het Bureau? Ik ga zeker kijken de volgende keer. Bedankt voor de tip.
Ik moet hem nog kijken. Ik verwacht te zien waarom ik het bedrijfsleven achter me heb gelaten.
het lijkt wel of ik in de tram zit! De special voor oud en nieuw was erg leuk ook. En de serie ook, maar die is al bijna een jaar afgelopen! Of zijn ze bij een nederlandse zender weer eens oud BBC werk aan het herhalen?
@ Arno:
De NPS zendt het nu uit op Nederland 3. Wel voor het eerst in Nederland.
Alles al gezien op BBC & download. Volhouden. Na een tijdje ga je van David Brent houden. De kerstspecial was briljant.
Nog niet helemaal hersteld van de griep meldde ik me voor mijn reis naar Houston. Het was dat of werken op mijn verjaardag, dus ik koos eieren voor mijn geld. Het ging om een verblijf van 48 uur, oftewel een kans om eens iets meer te verkennen dan alleen de nabijgelegen shopping mall, die zich na sluiting van menig kwaliteitszaak lijkt te hebben gespecialiseerd in sportschoenen. Greenspoint mall heet het complex officieel, maar in de volksmond Gunpoint mall, zo vertelde mij een Amerikaanse jurist die het winkelcentrum steeds vaker in de statistieken zag terugkomen. Toen ik mijn collega’s hoorde praten over hoe dit de uitgelezen gelegenheid was om eens een andere mall te bezoeken, zonk de moed me in de schoenen.
Tegen de verwachtingen in zaten we de volgende dag toch nog met z’n vieren in een die ochtend gehuurde auto — openbaar vervoer is niet echt toereikend in Houston en omgeving. Bestemming: het NASA Spacecenter, want wie Houston zegt, zegt ruimtevaart. De rit was saai. Het is blijkbaar niet voor niets dat Texas in geen enkele reisbrochure terug te vinden is. In de buurt van NASA veel knappe huizen met lommerrijke tuinen. Ik moest denken aan Terms of endearment.
Het Spacecenter viel uiteindelijk wat tegen. Een verveelde meid, de dikke benen in een bermuda gestoken, reed ons in een treintje over het terrein. De krakerige informatietape werd overstemd door het geluid van de motor. Drie keer werden we een gebouw in- en weer uitgedreven; aan het eind van de rit werd gecontroleerd of nergens verstekelingen waren achtergebleven. Leukste stop: het oude control center, dat nog tot 1985 in gebruik was. Een verrassend kleine ruimte, en bijna aandoenlijk met die systeemplafonnetjes en gedateerde computers. Op de terugtocht werd even gestopt bij een monument voor omgekomen astronauten, en na het aanhoren van een patriottistische speech van president Bush op band werd ons verzocht om een minuut stilte. We keken elkaar maar even niet aan.
Verder word je als bezoeker voornamelijk vermaakt met films op grote schermen. Een en al verantwoording voor het peperdure ruimteprogramma, gelardeerd met veel Amerikaanse vlaggen. Interessant was wel het kijkje in het dagelijks leven van de astronauten, waarin het keihard werken is onder levensbedreigende omstandigheden en door het ontbreken van de zwaartekracht zelfs plassen en tandenpoetsen aparte technieken vereisen — al was ik dat waarschijnlijk vanzelf wel een keer tegengekomen op National Geographic Channel.
De foto’s die aan het begin van de treinrit van ons waren genomen “om veiligheidsredenen” werden ons later voor 20 dollar aangesmeerd in de vorm van twee afdrukken en een sleutelhanger.
anneke | 16:53 | plaatsen
|
2 reacties
anneke | 16:53 | plaatsen |
verberg reacties
“De rit was saai. Het is blijkbaar niet voor niets dat Texas in geen enkele reisbrochure terug te vinden is.” Dan doe je Texas toch echt tekort. Neem nou Austin, niet de grootste maar toch de hoofdstad van Texas. Een vriendelijk stad met muziek! Het platteland heeft ook z’n charme, je moet er mischien van hoden.
Het klinkt wel weer lekker amerikaans allemaal. Volgende keer dat ik naar de VS ga dan toch maar Houston overslaan.
Na een paar dagen verstoken te zijn geweest van Nederlands nieuws wierp ik in het vliegtuig een blik op de Paas-Telegraaf. ARJAN VRIJ las ik. Eronder zijn foto: de vuist geheven in blijdschap. Kippenvel. Wat een prachtig nieuws in deze rottijd.
Thuis meteen de televisiebeelden opgezocht op de RTL-nieuwssite. Natuurlijk kende ook ik Arjan Erkel alleen van de affiches. Sportieve jongen, stoer-blije blik, een blonde kop haar, waarschijnlijk een goeie babbel. Hij had een bergbeklimmer kunnen zijn. De net vrijgelaten Arjan was een bleke, kalende man met baard en wallen onder de ogen, die slecht uit zijn woorden kwam.
In het Zeeuwse dorp van zijn ouders werd hij met hoempamuziek onthaald als een schaatskampioen, in een open auto met Nederlandse vlag. Alleen de krans om de schouders ontbrak. Zeeland was uitgelopen. Plastic stoelen, slingers, een jankerige smartlapdeun — “instrumentaal, want dat is altijd wel goed”. Met enige g?ne zag ik de inmiddels baardloze Arjan — “dan lijk ik weer een beetje op de poster”— Oow, sabberiosia meezingen op een ge?mproviseerd podium. Die jongen wil hier helemaal niet zijn, kon ik maar niet nalaten te denken. Die wil gewoon met z’n vrienden een biertje drinken in z’n eigen huis. Veel cynische grappen maken en een potje janken.
“Misschien heeft-ie wel helemaal geen huis meer”, zei Alex later.
anneke | 16:10 | algemeen geleuter
|
2 reacties
anneke | 16:10 | algemeen geleuter |
verberg reacties
Waarom moet het weer zo gehyped worden in de pers?
(Dat zal hij zich zelf ook wel afvragen)

alex | 21:10 | fotografie
|
4 reacties
alex | 21:10 | fotografie |
verberg reacties
Da’s geen doezelen, ik hoor hem hier helemaal snurken!
God wat goed zeg. Da’s een mazzeltje om dat zo voor de camera te krijgen. ;-)
Een hangman! (je hebt een mooi lijstje fotografen, maar als ik een sugestie mag doen, dan deze: Dario Mitidieri)

alex | 21:04 | fotografie
|
4 reacties
alex | 21:04 | fotografie |
verberg reacties
Het enige “echt” goed gelukte en functionele deel van het Museumplein.
Is het bij jullie ook zover? Lekker hoor, die lente. Maar waar is dat op museumplein? Nooit gezien dit. Beter dan die dooie bomen.
@ Chris :
Schuin tegenover het concertgebouw aan de Van Baerlestraat.
‘t is een opgetild stuk grasveld (vandaar:ezelsoor), met daaronder de ingang van de parkeergarage en de AH.
Op mooie zomerse dagen gebruikt als zonneterras.
Jullie boffen maar mooi met al dat groen daar.

Vondelpark, 14:26 uur
alex | 17:39 | fotografie
|
3 reacties
alex | 17:39 | fotografie |
verberg reacties
Prachtige plaatjes, maar hoe klonk het?
En ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar een gezamenlijk beeld…..
Het klonk geweldig, heel jazzy met veel solo’s.
Gezamenlijk beeld is er hoor, klik maar op het Vondelpark linkje. Ik kan niets over ze vinden op internet, ik heb ze wel deze url gegev