31.03.2004 Stokjes!

Zo heb je nooit eerder een stokje gehad, zo krijg je er ineens twee toegeworpen, van Demos en Hans & Mieke! Nu wil ik niet meteen stokjes gaan weigeren, dus moet ik er maar aan geloven. Anneke is op dit moment in het buitenland, dus u zult het met mij alleen moeten doen.

Eerst maar even de vragen van Hans en Mieke, want die van Demos moet ik nog even op me in laten werken:

1. Naar welk land zouden jullie het liefst voor een tijdje afreizen, om daar alleen maar foto’s te maken?

Het laatste plan dat we hebben is om van de Lofoten in Noorwegen naar de Noordkaap te rijden. Een vriend van me uit Noorwegen heeft verteld dat de Lofoten een van de mooiste en meest ongerepte gebieden op aarde zijn. Daarnaast schijnt een treinrit van Oslo naar Bergen adembenemend te zijn. Al met al zou ik graag eens ruim de tijd nemen om Scandinavi? goed te leren kennen.

2. Wat is (afgezien van fotografie) jullie favoriete reisbestemming land/stad/streek?

We zijn drie keer naar de VS op vakantie geweest en hebben daar keer op keer een geweldige tijd gehad. En eigenlijk zouden we nog wel een paar keer terug willen om andere gebieden te ontdekken. Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met de VS. Ik haat de politiek, de grootheidswaanzin, de arrogantie, het religieuze fanatisme, maar dat is maar één kant. Het land is ook zo mooi, mensen zijn ook zo aardig, ik kom er gewoonweg heel graag. Ik denk dat dat ook voor Anneke geldt.

3. Welke nieuwe fotocamera zou je ons adviseren? De Canon Powershot Pro 1, Sony Cybershot DSC-F828 of een andere digitale camera?

Ik vind deze lijn prosumer-camera’s allemaal net niks. Het is te groot om in je zak mee te nemen, en te beperkt en inflexibel om een goede vervanger te zijn van een echte DSLR. Ik denk dat er bij deze serie camera’s teveel compromissen zijn om ze echt te laten concurreren met een camera als een Canon 300D, die in een vergelijkbare prijsklasse zit en naar mijn mening een veel betere keus is.


Zo, dat was stokje 1. Als er mensen zijn die graag een stokje ontvangen, dan hoor ik het wel. Dan verzin ik er wel drie vragen bij. En anders kies ik wel een vrijwilliger, zoals dat vroeger op school ook wel ging. ;)

alex | 11:13 | algemeen geleuter | 13 reacties

29.03.2004 Passion or not?

Al een tijdje vraag ik me af of ik The Passion of the Christ wel wil zien. Ik heb het niet zo op extreem bloederig geweld en religie, en zeker niet in één film. Ik heb al veel voor- en tegenstanders over de film gehoord, maar tot een definitief besluit was ik nog niet gekomen.

Vanavond deed advocaat Bram Moszkowicz in RTL Boulevard een duit in het zakje van de tegenstanders door nog maar eens te herhalen dat het geweld alle perken te buiten gaat en dat de film aanzet tot anti-semitisme. Nu heb ik deze laatste aantijging al vaker gehoord, maar keer op keer zonder goede onderbouwing. Deze had Moszkowicz wel. Hij verklaarde dat in een sc?ne van achttien minuten Jezus gemarteld werd door de Romeinen, waarna hij op het bordes bij Pontius Pilatus werd gebracht. De Romeinen zeiden dat het genoeg was geweest, maar de Joden wilden Jezus aan het kruis genageld zien. Dit zou blijkbaar aanzetten tot Jodenhaat…

Moszkowicz ging verder met zijn onderbouwing door te zeggen dat Mel Gibson het script bewust zo geschreven heeft, of liever — om het standpunt wat af te zwakken — dat hij de schijn tegen heeft. De vader van Gibson heeft namelijk de Holocaust ontkend, en toen zoon Mel daarop aangesproken werd, zou hij alleen gezegd hebben: “Het is mijn vader, ik spreek hem niet tegen.”.

Het is voor mij evident dat Moszkowicz deze zaak door een gekleurde bril bekijkt, wat op zich niet zo verwondelijk is. Ik heb geen idee wat voor bronnen hij geraadpleegd heeft voor de laatste beschuldiging, maar als ik even in Google zoek kan ik zo een quoteje vinden waarin het tegendeel beweerd wordt:

Mel Gibson: “Do I believe that there were concentration camps where defenceless and innocent Jews died cruelly under the Nazi regime? Of course I do; absolutely,” he said. “It was an atrocity of monumental proportion.”

Enkele dagen geleden zag ik een aflevering van de Tonight Show met Jay Leno, waarin Mel Gibson ge?nterviewed werd. Daarin zei hij over het geweld in de film: “I have two words for you: Kill Bill.”, om aan te geven dat het nog veel erger kan. Daarnaast had Leno een interessante analyse van het geweld. Hij vertelde dat je in de meeste films bij geweldsc?nes het gevoel hebt dat jij degene bent die de klappen uitdeelt, maar dat hij bij het zien van The Passion het gevoel had dat hij degene was die de klappen ontving, en dat dat is wat de film zo aangrijpend maakt. Als afronding meldde Gibson dat de essentie van de film tolerantie is.

Ik ben nu zo geprikkeld om een eigen mening te vormen, dat ik wel naar de bioscoop moet.

alex | 21:14 | film | 11 reacties

29.03.2004 Bloggies

Stemt allen!

Er kan gestemd worden voor de Dutch bloggies 2004. Doen! Hup!

alex | 12:43 | algemeen geleuter | 5 reacties

29.03.2004 ‘de Turk’

Als we boodschappen moeten doen, komen we onderweg naar AH of Dirk altijd langs ‘de Turk’, zoals we de Genco supermarkt wel noemen. Al snel na onze verhuizing naar de Rivierenbuurt merkten we dat dit een hele goede winkel is. Vooral de groente is vers, goed van smaak en stukken goedkoper dan bij de grote supers.

Eigenlijk kom ik er veel te weinig. Het probleem is vooral dat ik geen zin heb om alleen voor een prei en een paprika in de rij te staan, dus die gooi ik bij AH gewoon in mijn karretje, om vervolgens met een licht schuldgevoel langs ‘de Turk’ weer naar huis te lopen.

Vrijdagavond, toen Anneke ondanks haar griep wel zin had in pittig eten, ging ik even snel de straat op voor wat essenti?le ingredi?nten: spaanse pepers, pili-pili’s, ansjovis. Bij de Turk bleek het zowaar rustig, dus ik haastte me naar binnen, voor het eerst sinds een lange tijd. Bij het afrekenen zei de jongen achter de kassa: “Hee, hallo, alles goed? Is je vriendin weer vliegen?”. Hij was goed op de hoogte, zo bleek, en bewees meteen de kracht van het persoonlijke contact dat je bij de grote super ontbeert. “Ze is net terug,”, antwoordde ik, “ze ligt ziek op de bank.”.

Onderweg naar huis bedacht ik me dat in ons oude buurtje de lokale middenstand dat ook altijd aan me vroeg. Volgens mij betekent dit dat we offici?el ge?ntegreerd zijn in de buurt.

alex | 12:42 | algemeen geleuter | 4 reacties

28.03.2004 Griepgolf treft huize Moose

en veel thee!

anneke | 15:08 | fotografie | 5 reacties

27.03.2004 Eerste publicatie (3)

Ik kreeg zojuist een mailtje van Martijn met deze foto, gemaakt bij Vredenburg, Utrecht:

naast Joop van Zijl!

Geweldig, dankjewel!

En nu weer snel onder de wol, ik ben zo ziek als een hond.

alex | 19:01 | fotografie | 2 reacties

26.03.2004 Weblog fotoalbum

Lang niet alle foto’s die we in het weblog hebben gepost, zijn in een album terecht gekomen. Al die foto’s heb ik nu bij elkaar gezet in het Weblog foto’s album. Bij alle foto’s staat een link naar het betreffende postje.

Veel plezier ermee…

Update 20:03: Even Gallery updaten, er kunnen wat rare dingen voorbij komen.

alex | 16:17 | fotografie | 3 reacties

26.03.2004 Taalgevoel

We liepen tegelijkertijd naar onze fietsen, die in hetzelfde rek gestald waren. Nouja, de mijne stond net ernaast, want Kronans gaan niet zo lekker in een rek. “Do you speak English?”, vroeg hij. “Sure…”, antwoorde ik, terwijl ik me bedacht dat dit in Nederland waarschijnlijk geen werkelijke vraag is, maar meer een aankondinging dat er Engels gesproken gaat worden.

“How do you like your bike?”, ging hij verder, “That’s a Kronan, right?”. Nadat ik had verteld dat mijn fiets harder roest dan een Franse auto uit de jaren zeventig en het iedere dag met 25kg Zweeds staal van de Rivierenbuurt naar Sloterdijk fietsen niet altijd en pretje is, vroeg hij: “Are you Irish?”.

Iers, dat had ik nog niet eerder gehoord. Deze jongen, zelf duidelijk Brits, had toch wel moeten kunnen horen dat ik geen native speaker ben. Ik heb blijkbaar zo’n onnavolgbaar Engels accent, dat mensen denken dat ik uit de meest uiteenlopende windstreken kom: De VS, Australi?, Zuid Afrika, en deze keer dus Ierland. Raar. Engels gaat me wel goed af, maar ik heb nou niet bepaald een talenknobbel. Mijn Duits is hopeloos en toen ik laatst een Vlaamse collega belde en onverwacht een Frans sprekende receptioniste aan de lijn kreeg, voelde ik met als Joep Onderdelinden in de Paturain reclame.

Zeven jaar in een call center hebben veel voor mijn Engels gedaan. Toch vraag ik me af waar het gevoel voor accenten vandaan komt. Vaak volg ik het accent van de native speakers, ik ken veel anderen die dat doen. Maar ik heb ook collega’s die grammaticaal perfect Engels spreken, maar dat met een overvalst Nederlands accent blijven doen, of zoals in één geval, plat Amsterdams: “Joe hef toe d?????wnloot de noe dr????ifer!”.

alex | 11:21 | algemeen geleuter | 3 reacties

25.03.2004 Leiden

anneke | 13:54 | fotografie | 10 reacties

24.03.2004 Rotterdam

Walk of Fame Dim Daily

anneke | 21:38 | fotografie | 2 reacties

23.03.2004 Eerste publicatie (2)

De Spinvis foto die gebruikt is voor de krantenadvertentie was de webformaat-versie met lage resolutie. Deze was gewoon uit het album geplukt nadat Podium Twente om toestemming had gevraagd.

Gisteren kreeg ik een mailtje of ik alsnog de originele, grote versie met spoed naar de grafisch vormgever kon sturen, want er worden brochures, flyers en posters gemaakt: 10.000 A5 flyers, 1000 A2 affiches, 120 A0 affiches en 80 MUPI’s (billboards).

Dus let op, binnenkort op een elektriciteitshuisje bij u in de buurt!

alex | 14:55 | fotografie | 10 reacties

23.03.2004 Werk in uitvoering

Zoals ik al eerder vertelde waren er klussers bezig om de leegstaande eerste etage op te knappen. We zijn nu ruim drie maanden verder en ze zijn er nog steeds.

Laatst wierp ik een blik naar binnen, en zag tot mijn verbazing dat het er nog niet bepaald af uitzag. Toen ik een van de mannen daarover aansprak, vertelde hij dat het voornamelijk komt omdat de verschillende partijen op elkaar moeten wachten. “Kijk,” begon hij, “ze hebben nou net die granieten vloer in de badkamer gemaakt, maar nou moet de loodgieter komen om het putje te installeren. En hij kan pas volgende week komen. Daarna kunnen wij pas verder met de afwerking. Maar ja, wij zijn ook in andere huizen bezig, dus we hebben geen idee wanneer dat is.”

Juist ja. Het gaat dus nog wel even duren. Ondertussen was er een enorme scheur in de muur van het trappenhuis ontstaan. Ik wil niet weten wat de reden daarvoor is. Deze is een paar dagen geleden provisorisch dichtgestuct, waarvoor de verlichting van de muur is gehaald. Ik vond gisteravond op de tast de weg naar beneden met de vuilniszak. Volgende keer even op zoek naar de zaklamp.

Vanochtend moest ik me een weg banen door een woud van losse deuren, keukenkastjes, kwasten en gereedschap, dat tot aan de tweede etage in het trappenhuis was opgestapeld. De vloer werd gelakt, dus alles moest het huis uit, werd mij verteld. “Maar we houden het netjes hoor!”, zei de man met verfspetters in zijn haar en een sjekkie in de hoek van zijn mond.

Ik zal blij zijn als het wasgoed dat in het trappenhuis hangt niet meer naar sigaretten en terpentine ruikt. Verder ben ik alleen maar opgelucht dat het niet ons huis is waar ze bezig zijn.

alex | 12:42 | algemeen geleuter | 3 reacties

22.03.2004 Reacties (graag)

Pop-ups zijn niet fijn. Dus heb ik de site een beetje omgebouwd, zodat de reacties niet meer in een apart venster verschijnen. Ze verschijnen nu direct onder het postje als er op de betreffende link geklikt wordt. Daaronder staat een link om een reactie toe te voegen, die de gebruiker meeneemt naar de pagina met de individuele post.

Om het herladen van pagina’s te minimaliseren laat ik via een l33t javascriptje het voorbeeld in real-time zien. Het is nu ook mogelijk om HTML in de commentaren te gebruiken, wel beperkt tot enkele basis-tags zoals <a href>, <b> en <i>.

Op dit moment is de layout alleen doorgevoerd voor de standaard stylesheet, dus als u dit in een klein verdana font leest, heeft u de juiste. Ook heb ik alleen de voorpagina en de individuele archieven aangepast. Voordat ik het voor de rest van de site doorvoer, wil ik eerst graag weten of alles werkt in uw combinatie van besturingssysteem en browser. Ik heb het alleen getest met IE6 en FireFox 0.8 op XP, dat lijkt goed te werken.

Ook ben ik benieuwd naar de bruikbaarheid van dit systeem. Ik overweeg nog om een optie toe te voegen zodat je je kan abonneren op de reacties van een postje, zodat je nieuwe reacties gemaild krijgt. Ik ben benieuwd of daar interesse voor is.

Update 14:20: Ik heb de reactievelden op de hoofdpagina nu werkend, dus één keer klikken volstaat nu. Het voorbeeld staat op deze pagina. Als het goed is wordt de cookiewaarde in alle velden onder alle postjes ingevuld. De live-preview staat op deze pagina uit, omdat dat niet helemaal lekker werkt als het meerdere malen op een pagina wordt gebruikt. Laat maar weten welk systeem de voorkeur heeft. :)

Update 16:10: Het bugje dat Tab naar het verkeerde veld spingt is ook verholpen.

Update 22:05: Ik heb de hele site aangepast. Het reageerveld staat nu gewoon onder de reacties. Live-preview, hoe l33t ook, is komen te vervallen. Misschien in een toekomstige versie.

alex | 00:29 | geek | 13 reacties

20.03.2004 Idols vergelijkend warenonderzoek

Wij kijken naar Idols. En door het wonder dat internet heet kijken we naar de Nederlandse ?n Amerikaanse variant (ik zie u haast met de ogen rollen). Dat levert een mooi onderwerp voor een vergelijkend warenonderzoek.

De Nederlandse Idols is een slecht programma. De zeikerige stem van Tooske, de debiele presentatie van Arnie Reinout — die er overigens steeds meer als John de Mol uit gaat zien met die rare middenscheiding —, de tenenkrommende jurycommentaren (“jaaa, daar sluit ik me graag bij aan”) en de kandidaten die niks te melden hebben afgezien van het feit dat ze van sms’en en uitslapen houden. Als je eenmaal de Amerikaanse variant hebt gezien, is de Nederlandse knulligheid zo mogelijk nog groter. Ik zal verder niets zeggen over de presentatie, de jury, of de aankleding. Kijk gewoon even naar twee optredens, van Maud uit Nederland en Fantasia Barrino uit de VS.

Maud komt uit een upperclass hockeymilieu (correct me if I’m wrong) en haar favoriete artiest is Pink. Ze houdt van films kijken en met haar X-Box spelen. Fantasia Barrino komt uit High Point, North Carolina. Het enige dat ze daar hebben is de meubelindustrie en de kerk. Haar moeder is predikant, haar oma is pastoor, haar broer is dirigent van het kerkkoor en haar vader speelt de bas in de begeleidingsband. Fantasia’s favoriete artiest is, jawel, Pink. Sommige dingen blijken universeel.

Beide dames zongen toevalligerwijs hetzelfde nummer: Signed, Sealed, Delivered van Stevie Wonder door Maud en Fantasia. Beide in breedband Windows Media. Zoek de verschillen…

alex | 15:52 | televisie | 9 reacties

19.03.2004 De vloek van de zevenachtste broek


anneke | 07:55 | fotografie | 6 reacties

18.03.2004 Huishoudbeurs


alex & anneke | 08:06 | fotografie | 16 reacties

17.03.2004 Geluk is een balkon

eindelijk!

anneke | 14:03 | fotografie | 6 reacties

17.03.2004 Brusselman



anneke | 13:38 | fotografie | 12 reacties

16.03.2004 Vrijdagmiddagpaniek

Het hoofd van mijn manager verschijnt boven het muurtje van de cubicle. “Ik stuur je net een e-mail. Kun je die klant nu bellen?! Hij is heel boos, want probeert al maanden een oplossing te krijgen! Dit komt direct van hoger management!!”

Nog voor hij is uitgeproken draai ik het nummer dat ik in de zojuist verschenen e-mail zie staan. Er staat een rood uitroepteken naast: Urgent! De mail is vier keer geforward door verschillende mensen die ik niet ken, de cc-lijst is met elke forward groter. De beschrijving van de situatie is met iedere forward in grimmiger bewoordingen neergezet. Wat het probleem precies is staat echter nergens.

De telefoon gaat inmiddels al tijden over, dan volgt er een klik, “U wordt doorgeschakeld”, hoor ik een vrouwenstem van een bandje zeggen. Ten tweede male luister ik lang naar het monotone getuut.
- “Ja, hallo met G!”, zegt plotseling een stem aan de andere kant van de lijn, net voordat ik het op wil geven. Ik hoor het geluid van een stofzuiger wegsterven.
- “Hallo, met Alex van bedrijf x, ik heb begrepen dat u een probleem heeft met uw product dat direct opgelost moet worden.”.
- “Nou, jaaaa, dat valt allemaal wel mee hoor”, zegt G. met een Brabants accent.
Ik onderdruk een zucht.
- “We waren al een tijdje zelf bezig om het op te lossen, maar gisteren hebben we jullie eens gebeld.”.
- “U belde toen voor het eerst?”, vraag ik, met mijn hoofd steunend op mijn handen en mijn ogen dicht.
- “Ja, we wilden gewoon even wat doorspreken.”, zegt G.. Ik hoor het rammelen van kroonkurken.
- “Bel ik eigenlijk wel gelegen?”, vraag ik.
- “Ach, jawel hoor, ik ben alleen niet op de zaak. En ik ben aan het opruimen van een feestje gisteravond. Was erg gezellig, h?h?h?!”, zegt G. op joviale toon, “Ik weet ook eigenlijk niet precies wat het probleem is, mijn collega weet daar meer van. Kan ik je maandag een mailtje sturen? Dan geef ik wel even een beschrijving en hang ik het probleembestand er wel aan.”.
- “Prima”, zeg ik en geef mijn e-mail adres en telefoonnummer.
Hoofdschuddend hang ik op.

Het is dinsdagmiddag en ik heb nog niets van de klant gehoord…

alex | 16:41 | algemeen geleuter | 10 reacties

15.03.2004 Peking Express

Programma’s als Expeditie Robinson en Wie is de mol mogen ze van ons elke dag wel uitzenden. Helaas zullen we op Robinson weer tot volgend jaar moeten wachten en is De mol vanwege de te hoge kosten helemaal geschrapt. Gelukkig is er sinds gisteren op net 5 een waardige opvolger, die zowaar een soort mix blijkt van de twee.
Waar het in het kort op neerkomt is dat de deelnemers in groepjes van twee liftend van Moskou naar Peking reizen op een budget van slechts twee euro per persoon per dag. De snelste koppels van ieder traject strijden om een treinrit voor de volgende dag, oftewel een keertje niet liften, de langzaamste deelnemers moeten naar huis. De winnaar gaat verder nog eens met een leuke zak geld naar huis.

Gisteren zagen we hoe de stellen erachter kwamen dat alleen doorzettingsvermogen niet genoeg is. Omdat ze door het beperkte budget volledig afhankelijk zijn van de gastvrijheid van de lokale bevolking zijn ook sociale vaardigheden bijzonder belangrijk, en had het leren van een mondje Russisch ook geen kwaad gekund. Je zag het in roze Lacoste-poloshirt gehulde mannelijke deel van het Wassenaarse liefdesduo, dat ook nog eens baas en secretaresse was, niet alleen regelmatig denken “waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen”, hij sprak deze gedachte ook in diverse bewoordingen uit. Voor het eerst zag hij armoede en eenvoud, en het feit dat vrouwlief het voortouw nam omdat zij nou eenmaal wel het Russisch een beetje beheerste was ook even wennen.
Andere deelnemers zijn onder anderen twee beeldschone donkerharige zusjes die amper een duim hoeven op te steken voor een lift, een na?eve Belgische jongenstweeling die voor het eerst zonder ouders op stap is, en een vader en dochter die er al na twee dagen wanhopig en totaal afgemat uitzagen.
Onze sympathie ligt vooralsnog bij Jeske en Elias, een van top tot teen getatoe?erd echtpaar dat in zijn nuchterheid wel had begrepen dat voor een vlotte lift de tattoos liefst even afgedekt moeten worden.

Vanavond om 22.15 uur wordt de eerste aflevering herhaald, komende zondag is er een verse.

anneke | 15:41 | televisie | 10 reacties

15.03.2004 Een nieuwe Voskuil!

De Boekenweek heeft op mij altijd feilloos het beoogde effect. Al die fijne nieuwe uitgaven en dan ook nog een geschenk; heel hebberig word ik ervan. Beetje jammer van het suffe thema dit jaar — Frankrijk, g??p — maar vooruit.
Tot mijn grote verrassing zag ik eindelijk het eerste deel van de langverwachte wandeldagboeken van Voskuil staan, verslagen van ruim vijftig voettochten van hem en zijn vrouw door, jawel, Frankrijk. Reeds zo lang geleden aangekondigd dat ik de hoop al bijna had opgegeven.
Even ter verduidelijking: van Voskuil heb ik alles gelezen. Duizenden pagina’s over vrijwel niets. Het dagelijks kantoorleven, de poezen, jenever drinken met vrienden en conversaties met een eigenzinnige echtgenote, dat is het wel zo’n beetje. De meest troostrijke literatuur die er is. Mijn vader, Alex, vriendinnen Maddy en Ria en ik — we zijn er allemaal verslaafd aan. Na ieder nieuw deel van Het Bureau noemden we alles weer mieters, en na een prettig babbeltje met buurvrouw of groenteboer denk ik nog iedere keer: “een geslaagd contact…”
Voskuil is de Nescio van onze tijd.

Overige boekenweekaankopen tot nu toe: de “nieuwe” Hans Warren (1984-1987) — niet onverdeeld positief gerecenseerd, maar ik vorm er graag mijn eigen mening over, Een Parisienne in Amsterdam van Elisabeth Barill?, wat mij een variant lijkt op het lieve Amsterdam van Gy?rgy Konr?d, en toch ook maar Onder het zink, het boekenweekessay van Adriaan van Dis, omdat ik nou eenmaal dol ben op verhalen van mensen die een lang gekoesterde droom verwezenlijken. Gewoon een piepkleine studio in Parijs huren om je vervolgens Parijzenaar te mogen noemen, prachtig toch?
Voor ik aan al dat fijns kan beginnen moet ik me alleen nog even door het tweede gedeelte van De troost van vriendschap worstelen, dat veelbelovend begon maar me helaas steeds minder boeit.

anneke | 11:28 | boeken | 6 reacties

14.03.2004 Heineken Roeivierkamp

Berlagebrug, Amstel Berlagebrug, Amstel Berlagebrug, Amstel

alex | 16:41 | fotografie | 2 reacties

14.03.2004 Thom Hoffman (2)

We hadden in December het boek van Thom Hoffman in de boekwinkel al doorgebladerd. De fotografie viel me lang niet tegen. Gisteren zijn we naar de Melkweg Galerie geweest om zijn werk eens goed te bekijken.

Thom neemt veel close-up portretten. Omdat de nadruk daardoor volledig wordt gelegd op het gezicht en de expressie, is het heel lastig ervoor te zorgen dat de foto spreekt en geen veredelde pasfoto is. Hier gaat Hoffman geregeld de mist in. Portretten van bijvoorbeeld Brett Easton Ellis en Mick Jagger hangen er in mijn ogen alleen bij de gratie dat het bekende personen zijn, de foto’s zijn dodelijk saai en nietszeggend. Bij Kitty Courbois en John Leerdam werkt de “close-up met veel contrast en kleine scherptediepte” methode wel. Er zitten een paar mooi geschoten platen bij, dat zondermeer. Maar al met al wordt de eerste indruk die ik uit het boek kreeg niet waargemaakt.

Aan de Zwarte Muur in het naastgelegen Melkweg Caf? hangt op dit moment een serie foto’s van Martijn van de Griendt, die onlangs ook vandenb’s coverfoto maakte. Er hangen vier foto’s: van Brett Anderson (de zanger van Suede), Candy Dulfer, Brian Molko (de zanger van Placebo) en Alicia Keys. Deze zijn naar mijn mening zo veel beter dan het werk van Hoffman, dat ik zou zeggen: “Ga naar het Melkweg Caf?! En oh, kijk ernaast ook even.”

alex | 13:28 | fotografie | 3 reacties

13.03.2004 De Tweeling (dvd)

De Tweeling recensie

2/5 

Toen de Tweeling nog in de Nederlandse theaters draaide heb ik nooit de drang gevoeld om naar de bioscoop te rennen. De berichten over de film nadat hij werd genomineerd voor een Oscar waren ook niet erg veelbelovend. Ik las hier en daar dat de film vooral was genomineerd omdat de Academy nu eenmaal van dit soort oorlogsdrama’s houdt. Dat het lobbyen voor de film door Miramax ophield nadat The Barbarian Invasions ook genomineerd werd, is misschien ook wel een teken aan de wand. Hoe dan ook, we hadden de dvd van deze film al een tijdje op de plank liggen, en zijn er nu eindelijk aan toe gekomen om hem eens te zien.

De Tweeling gaat over twee zusjes die, nadat ze wees zijn geworden, tot hun grote verdriet van elkaar gescheiden worden en bij verschillende familieleden opgroeien. De een, Lotte, bij een katholiek Duits boerengezin, de ander, Anna die aan de tering lijdt, bij een welgestelde Nederlandse familie. Dit alles vindt vlak voor de Tweede Wereldoorlog plaats, dus u ziet de bui al hangen. De in Duitsland opgroeiende zus heeft een zwaar leven bij haar stiefouders, ze mag niet naar school en moet de hele dag zware arbeid verrichten. De zus in Nederland hoeft na haar herstel van TBC alleen maar te genieten van de weelde die haar geboden wordt. De verschillende levens van de twee wordt nog verder gepolariseerd als Lotte met een SS’er trouwt en Anna zich met een Joodse jongen verlooft. Beide mannen zullen de oorlog niet overleven. U zult begrijpen dat de kloof bij de uiteindelijke hereniging van tweeling ongelofelijk breed en diep is, en hun levens door de oorlog zijn verwoest.

Hoewel het thema veelbelovend is, komt het op een of andere manier niet uit de verf. Ik word op geen enkel moment gegrepen door het lot van de zusjes. Het verbaasde mij dat Lotte, die als een heel intelligent persoon wordt neergezet, zich zo gemakkelijk laat meeslepen door het gedachtegoed van Hitler. En hoewel de SS’er waarmee zij trouwt ook alleen maar zijn plicht doet, is het een vrij bedenkelijke stap. Dat Anna, die haar Joodse vriend verloren heeft, dat onvergeeflijk vindt is begrijpelijk. Maar waar ik dan weer geen begrip voor op kan brengen is dat zij die wrok een leven lang koestert. Lotte heeft, in haar beleving, naar eer en geweten gehandeld. Zij heeft toegegeven dat zij fout zat. Dan moet je je tweelingzus ook wel kunnen vergeven. Dat dit niet gebeurt zorgt ervoor dat je een hekel krijgt aan beide personages, wat niet bevorderlijk is voor het meeleven met een nogal lange film. De twee bejaarde actrices die dit gedeelte van de film neerzetten zijn ook bijzonder vervelend. Jammergenoeg is dik twee uur dan ineens een lange zit…

alex | 13:16 | film | 18 reacties

12.03.2004 Ruimteproblemen

Hitachi Deskstar, vooral ook erg stil

Het fotoarchief begint danig uit de hand te lopen. RAW files, bewerkte TIFFs, soms in meerdere versies omdat ik niet kan beslissen welke de beste is, en dan alle JPEGs en thumbnails nog. Dat alles natuurlijk op twee harde schijven en DVD-R, want als ik het archief kwijt zou raken zou ik toch wel erg ongelukkig worden.

Er zit nu zo’n slordige 280GB in de pc, ik kan er weer even tegen…

alex | 08:27 | geek | 13 reacties

11.03.2004 Eerste publicatie

crw_9024_thumb.jpg

Daar is hij dan, de eerste majesticmoose foto in de krant.

Podium Twente nam een paar weken gelden contact met me op. Ze wilden weten of ze enkele foto’s van Spinvis mochten gebruiken voor hun bezoekersmagazine. Dat mocht. Een paar weken later kreeg ik weer een mailtje. Dit keer met proefdrukken en de vraag of de foto’s ook gebruikt mochten worden voor advertentiemateriaal. Ook dat mocht, maar dan wel tegen betaling. Dat leek me niet meer dan normaal.

Gisteren kreeg ik een mailtje dat ze accoord gingen met mijn voorwaarden en dat de foto vandaag in een advertentie in PCM dagbladen zou verschijnen. Het was even zoeken, maar zowaar. Nu de afhandeling nog, maar ik heb er vertrouwen in dat dat goed komt.

alex | 20:32 | fotografie | 13 reacties

10.03.2004 Stomme reclame

Rooseveltlaan

anneke | 22:34 | fotografie | 12 reacties

10.03.2004 Het is weer Boekenweek!

Thomas Rosenboom signeert bij Scheltema Het uitsteken van de vlag bij Boekhandel Jimmink

alex & anneke | 16:21 | fotografie | 3 reacties

08.03.2004 Betalen voor e-mail?

Ik had een tijdje geleden gelezen over het plan om gebruikers te laten betalen voor het versturen van e-mail, om zo spammers tegen te gaan. Het voorstel was simpel: laat mensen een virtuele postzegel kopen om een e-mail te kunnen versturen. Zo wordt het voor spammers, die miljoenen e-mails tegelijkertijd versturen, een erg kostbare aangelegenheid. Dit plan werd gepresenteerd door de rijkste man op aarde, Bill Gates, wat geloof ik de reden is dat de diverse media er nogal negatief over berichtten. Niet in de laatste plaats omdat het plan waarschijnlijk een ongelofelijke financi?le rompslomp met zich mee zou brengen.

Nu lees ik zojuist op Ars Technica een veel genuanceerdere versie van het verhaal. Gates stelde namelijk voor dat mensen niet met geld betalen, maar met rekenkracht. Het idee is om de mail-server de versturende pc een puzzel op te laten lossen voordat de e-mail verwerkt wordt. Het oplossen van die puzzel duurt op een moderne pc bijvoorbeeld tien seconden. Voor de gewone gebruiker geen probleem, maar de spammer kan nu veel minder spam in dezelfde tijd versturen, tenzij hij het compenseert met het aanschaffen van grote hoeveelheden rekenkracht.

Afgezien van je oma die met een langzaam oud afdankertje twee minuten moet wachten voordat de ‘puzzel’ is opgelost, zie ik dat plan nog wel werken…

alex | 22:15 | links | 9 reacties

08.03.2004 Slechte tv

Tijdens de koffie vertelt een collega over buitensporig puriteins gedrag in de VS, waarop ik een verhaal afsteek dat na Nipplegate CBS overdreven voorzichtig is geworden. Tijdens Survivor (i.e. Expeditie Robinson) werd bijvoorbeeld tot twee keer toe een waarschuwing voor ‘explicit content’ gegeven, waarvan ik me na afloop afvroeg om welke scene het nu precies ging. Vragende blikken. “Nipplegate? Expeditie Robinson? Wat is dat?”.

In de lunchpauze komt het onderwerp op een of andere manier op gehoorzame vrouwen, het zal wel iets met de internationale vrouwendag te maken hebben gehad. Ik zeg quasi-serieus tegen mijn collega dat hij eens een Filippijnse vrouw uit een catalogus moet overwegen. Michiel van Erp had daar laatst een programma over, waarin Willy uit Brabant aan de hand van enkele videoboodschappen aan een leuke, onderdanige vrouw was gekomen. Meer vragende blikken. Waarom ik naar die onzin keek, wilde een collega weten. Tja, goeie vraag, ik geloof door een fascinatie voor het feit dat mensen als Willy ook gewoon Nederlander zijn.

Ik gaf toe dat ik ook weer naar Ton van Royen heb zitten kijken, en dat ik nu beter op de hoogte ben van sexvakanties op een Spaanse haci?nda dan ik ooit heb willen zijn. “Ton wie?”, werd er gevraagd…

alex | 14:55 | televisie | 3 reacties

07.03.2004 Brand, Henrick de Keijserplein

08:39 08:40 08:54 08:55
08:56 09:01 09:12 09:27

alex | 10:48 | fotografie | 5 reacties

05.03.2004 Menno Nicolai (2)


Via zijn weblog volgen wij al enige tijd het wel en wee van Menno Nicolai, de sympathieke, op het Friese platteland woonachtige cabaretier. Nu maken wij er geen gewoonte van om cabaret in het theater te gaan zien, niet in de laatste plaats omdat wij er weinig voor voelen om door de uitvoerend artiest bespuugd, ondervraagd, uitgehoond of anderszins tot participatie gedwongen te worden. Voor Menno maakten we echter graag een uitzondering, nu hij gisteravond zo dicht in de buurt optrad. Wel zorgden we ervoor dat we veilig op de derde rij zaten.

Omdat de meeste theaters nog geen avondvullend programma met Nicolai aandurven —al moet gezegd dat het merendeel van de bezoekers speciaal voor hem kwam— maakten we voor de pauze kennis met damesduo Rots. Hun voorstelling deed in eerste instantie nogal rommelig aan, maar de hilarische hoogtepunten waaronder een “ekspressie-door-woord-en-gebaar”-achtige uitvoering van Kate Bush’ Wuthering Heights en een absurdistische dierenartswachtkamer-sketch maakten veel goed. Na de pauze was de beurt aan Menno Nicolai. Hoewel zijn leeftijd anders doet vermoeden - hij is van 1945 - is Menno beginnend cabaretier. In zijn voorstelling Toeval, over de rol van toeval en keuzes in het leven, vertelt hij hoe hij als 55-jarige het roer omgooide en zijn veilige kantoorbaan verruilde voor dat wat hij echt wilde: een bestaan als artiest. We zagen een goed opgebouwd en uitgebalanceerd programma waarin gevoelige liedjes met een ondeugende knipoog en sarcastische maar toch charmante conference elkaar in razendsnel tempo afwisselden. Het verhaal over de try-out met vanillevla deed ons bijkans huilen van het lachen. Maar laat ik niet teveel weggeven, want u moet dit echt allemaal zelf gaan zien. Ik voorzie dat zaaltjes als het Pleintheater, met slechts 80 zitplaatsen, spoedig te klein zullen blijken voor deze entertainer in hart en nieren.

Of we ons entreegeld als weggegooid beschouwden, vroeg Menno ons na afloop quasi-bezorgd toen we nog een biertje dronken in de “foyer”. Integendeel. Sinds gisteren zijn we fan.

alex & anneke | 11:43 | theater | 5 reacties

04.03.2004 Menno Nicolai

Pleintheater, Amsterdam

Morgen meer…

alex | 23:57 | fotografie | 5 reacties

04.03.2004 In de tram

Verveeld keek ik naar de schermen:

“Waterfilms hebben het goed gedaan in 2003,
Pirates of the Caribbean en Finding Nemo hebben de meeste bezoekers getrokken”

“Daar komen ze nu mee”, denk ik.

“Het vaste KPN netwerk heeft tijdens de jaarwisseling stand gehouden.
Het kreeg 5300 oproepen per seconde te verwerken tussen 12 en 1 uur”

“Um…”

“Het huwelijk van Britney Spears in Las Vegas bleek een grap te zijn.”

“Uh, hallo? Mogen we het nieuws van vandaag?!”

alex | 10:13 | algemeen geleuter | 6 reacties

03.03.2004 Paste [sic!]

Arme ID&T. Duizenden euro’s besteden om het interieur te transformeren, nog eens duizenden euro’s om de belettering op de gevel in originele staat terug te brengen, kosten noch moeite gespaard om van Cineac een topzaak te maken, maar dan wel ‘pasta’ fout vertalen.

crw_8850_thumb.jpg

Ai, ai, ai, jammer. En ik kan nog wel even doorzeuren, want het eerste item is ‘risotto’, en da’s geen pasta…

alex | 19:48 | eten & drinken | 10 reacties

02.03.2004 Big Fish

Big Fish recensie

5/5 

Edward Bloom vertelt al zijn hele leven sterke verhalen aan iedereen die het wil horen. Het hoort echt bij hem, en is de reden dat iedereen hem charmant en innemend vindt. Helaas denkt zijn zoon Will daar anders over. Hij heeft van kinds af aan dezelfde verhalen aan moeten horen, en heeft daarom het gevoel zijn vader niet echt te kennen. Als Edward op Will’s huwelijksdag voor de zoveelste keer hetzelfde sterke verhaal afsteekt over een grote vis die de verlovingsring van zijn vrouw had ingeslikt, ontsteekt Will in woede. Vader en zoon spreken elkaar na deze avond jaren lang niet meer. Echter, als Will te horen krijgt dat zijn vader op sterven ligt, reist hij af naar zijn ouderlijk huis om het contact te herstellen. Will’s vrouw, die met hem mee is gereisd, maakt nu kennis de man en zijn verhalen.

We leren de jonge Edward kennen als een jongen die overal goed in is, en alle uitdagingen die op zijn pad komen met durf en veel bravoure tegemoet treedt. Niet alleen blinkt hij uit in sport en zaken, ook verlost hij het dorpje van een reus die aan een onstilbare honger lijdt. Dergelijke verhalen, waarin het geloofwaardige en ongeloofwaardige elkaar doorkruisen, volgen elkaar op. Zo werkt Edward een tijdje in een circus, voert een gevaarlijke missie uit in China om zijn diensttijd te verkorten en komt met zijn auto een keer in zo’n zware regenbui dat hij meters onder water beland.

De oude Edward Bloom wordt met verve gespeeld door Albert Finney. De jonge Edward, die we in de vertellingen leren kennen, wordt gespeeld door een al even charmante Ewan McGregor. Maar wat de film prachtig maakt is de geniale verbeeldingskracht van regisseur Tim Burton, die we kennen van Edward Scissorhands, Batman en Sleepy Hollow. De wereld die hij cre?ert is bont en bizar, zonder dat je het gevoel hebt dat er alleen maar karikaturen door het beeld lopen. Big Fish druist in tegen de oer-Hollandse ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’-mentaliteit. Het is een ode aan groots denken, je verbeelding de vrije loop te laten en je daarvoor vooral niet te schamen.

Big Fish werd verrassend genoeg alleen genomineerd in de categorie ‘beste filmmuziek’, maar heeft uiteindelijk niets gewonnen. Van de soundtrack bied ik graag een nummer aan: Pearl Jam - Man of the Hour

alex | 21:12 | film | 7 reacties