02.02.2004 Stroomstoring
Kwart over elf. Ik wilde net een stukje over mijn reisje naar New York gaan tikken. Verder moesten er twee wasjes gedaan, een afwas, en moest ik een paar telefoontjes plegen. Klats! Computer uit, licht uit. Stroomstoring. De tweede keer binnen een maand.
Om half vier begon het vervelend te worden. En koud. En donker. Ik had de Volkskrant uit en de boodschappen gedaan en liep alleen nog maar als een gekooid dier te ijsberen. Met de telefoon van de benedenbuurvrouw - die van ons is draadloos, dus onbruikbaar zonder electriciteit - maar eens de storingsdienst van Nuon gebeld. Zelf durfde ze niet meer, nadat ze de vorige keer door een Nuon-medewerker was afgebekt. Men bleek bij de sloop van de Thomas van Aquinokerk zo grondig te werk te zijn gegaan dat de electriciteitskast het had moeten ontgelden. Een wandeling door de buurt leerde me dat minstens twee woonblokken zonder stroom zaten. Bij de bakker en de bloemenzaak werd dapper doorgewerkt - bij kaarslicht. Alle andere zaken in de buurt hadden het bijltje er maar bij neergegooid. Op straat begon zowaar een soort saamhorigheid te ontstaan.
Rond half zes, net voor het donker, was er weer licht.
Vind je het niet beangstigend dat je hele leven plat gaat als de stroom uitvalt? Daar zit de zwakke plek van onze samenleving. We kunnen dan helemaal niks meer. Gelukkig heb ik een open haard (en jij volgens mij ook). :)
Mieke - 02.02.2004 - 20:54Inderdaad, we hebben onszelf veels te afhankelijk gemaakt van onze beperkte energievoorraad. Mooi om te zien dat er nog zoveel landen op de wereld zijn waar men niet afhankelijk is ….. in die landen wordt het ook altijd veel donkerder !
UrbanProf - 03.02.2004 - 08:47
dutch directions