27.02.2004 Kip
Het was toen we nog in de Pijp woonden een echte luxe om de beste poelier van Amsterdam op drie passen afstand te hebben. Als ik nu een kipfiletje bij AH haal, heb ik een licht gevoel van schaamte. We wonen slechts een paar honderd meter verderop, maar we komen nauwelijks meer bij onze ‘kippenboer’.
De geur van gebraden kip associeer ik steevast met thuiskomen. Als ik bij het Sarphatipark de hoek om reed en het laatste stukje naar huis fietste, werd de geur steeds sterker. Als ik mijn fiets in het rek zette, was de oven met ronddraaiende kippen het eerste wat ik zag.
Het was ook zo lekker om op terug te kunnen vallen als je echt geen zin had om te koken. Gewoon wat frietjes van de patatboer verderop en een hele gebraden kip. ‘Zal ik hem even voor u doorknippen?’, was de vraag dan. Hmmmm, vanavond even met een omweg naar huis….
Ik weet niet hoe het komt, maar op de een of andere manier krijg ik er niet echt honger van…
Jessi - 27.02.2004 - 12:48U schets een beeld…… en het water loopt me om de mond!
Eet smakelijk ……….. toch!
Neneh - 27.02.2004 - 16:54
dutch directions