29.02.2004 Beddingtons
Een paar jaar geleden wilden Anneke en ik voor een speciale gelegenheid eens lekker uit eten. Omdat het een nogal spontane ingeving was, en we sowieso niet zo aan reserveren doen, zijn we op de bonnefooi naar Le Hollandais aan de Amstelkade gelopen. Helaas, vol. Na wat omzwervingen besloten we via de Ceintuurbaan naar het centrum te lopen. We hadden inmiddels flink honger gekregen, het was al wat laat. Op het Roelof Hartplein liepen we langs Beddingtons. Nooit van gehoord, beetje een vreemde inrichting ook. Voor het raam was een grijze muur gebouwd, met wat kleine uitsparingen erin. Je kon nauwelijks zien of er mensen binnen zaten. De menukaart zag er erg goed uit, maar het was allemaal wel wat prijzig. Onder het mom van ‘we hebben honger en het is toch al een gekke dag’ waagden we het erop.
Slechts enkele tafeltjes waren bezet. Het leek allemaal erg chic, de overige gasten kwamen duidelijk uit Zuid. Normaal gesproken voel ik me licht ongemakkelijk in een dergelijke omgeving, maar het personeel verwelkomde ons allervriendelijkst en nam meteen onze jassen aan, die ergens achter in de zaak verdwenen. Het interieur was rustig, de muur voor het raam waar ik me buiten nog over verbaasde, zorgde binnen voor een intieme sfeer. Er was geen muziek.
Lekkere broodjes en menukaarten werden gebracht. De kaart was simpel van opzet, gewoon een keuzemenu van drie of vier gangen. Wel zo makkelijk. De sommelier met een Vlaams accent kwam ons helpen bij de wijnkeuze. Ik houd van zware rode wijnen, maar Anneke had liever iets fruitigers. De Belgische jongen wist ons een echte allemansvriend aan te raden, die inderdaad naar meer smaakte. Het eten was fantastisch, alles was zeer creatief en met erg veel zorg bereid. De liefde voor het vak straalde ervan af. Wat de avond echt compleet maakte was de hele ervaring eromheen. De fijne sfeer, de afwezigheid van vervelende muziek, bedienend personeel dat het vak tot in de puntjes beheerst en je echt een leuke avond wil bezorgen. Aanwezig als als het gewenst is, onzichtbaar en effici?nt als de situatie erom vraagt. Al met al een perfecte avond, dit was zonder twijfel de beste restaurantervaring die we ooit hebben gehad.
Niet zo lang na deze avond las ik in het Parool dat Jean Beddington haar zaak zou sluiten. We waren blij dat we het nog mee hebben mogen maken. De nieuwe zaak die in het pand kwam, Cadans, had de muur voor het raam weggebroken en verschillende wanden fel rood geschilderd. Ik heb nooit de drang gehad er binnen te lopen.
Sinds een paar maanden is Beddingtons terug. Jean heeft Zuidlande aan de Utrechtsedwarsstraat overgenomen. Vandaag las ik de recensie van Johannes van Dam in de bijlage van het Parool: een 10-. Dit ietwat zeikerige cijfer (geef dan gewoon een 10) was tot nu toe alleen ten deel gevallen aan Wilhelminapark, het Utrechtse restaurant van Ben Jon Sistermans. Ik ben blij dat dit juweeltje weer een plaatsje heeft in Amsterdam en het blijkbaar nog niets van haar glans verloren heeft.
Update 06-04-2004: Onze recensie.
Tsja, dankzij Johannes hoef je het bij Jeanie het komende half jaar niet meer te proberen. :-)
lijn - 29.02.2004 - 13:57Het is Jon Sistermans. Ben nog altijd aan het sparen voor een diner in het Wilhelminapark..:)
martijn - 29.02.2004 - 16:26Haha, zie je nou wel! Ik wilde even opzoeken of het ‘Jon’ of ‘John’ was, lees ik in het proefwerk van Wilhelminapark ‘Ben Sistermans’:
http://www.parool.nl/redactie/etendrinken/proefwerk/1059715314137.html
Ik dacht nouja, dan zal ik het wel fout hebben. :P
Het komende half jaar dat Beddingtons vol zit kan ik ook mooi gebruiken om te sparen…
alex - 29.02.2004 - 16:36Ik ben er nooit binnen geweest vanwege die enge ramen in hokjes; zag er totaal niet uitnodigend uit. Jammer denk ik nu want ik hou erg van restaurants zonder muziek maar met puik personeel.
odette - 29.02.2004 - 18:04Leuke tip, ken Zuidlande van zo’n 4 maanden geleden, wanneer was dat overgenomen?
Pietje Positief - 02.03.2004 - 11:42Neem Johannes van Dam hoe je wilt, maar vraag er altijd zout erbij.
Soms schrijft-ie een stukje waaruit blijkt dat echt alles smerig was en dan krijgt zo’n tent toch nog een zes min.
Bij een min tien kan het dus altijd nog zo zo zijn…denk ik dan.
Maar niettemin kan hij je op leuke idee?n brengen.
Zezunja - 03.03.2004 - 15:32Bij Beddinton’s heeft nog nooit een Belg gewerkt. Wel een Limburger. Triest dat het Amsterdamse publiek kennelijk niet in staat is het verschil tussen een Belg en een Nederlander te horen
[anoniem] - 29.03.2004 - 13:56
dutch directions