31.12.2003 2003 → 2004
Alsof er nog niet genoeg terugblikken, lijstjes en overzichten zijn, doe ik ook nog even een duit in het zakje. Een overzichtje van zes maanden webloggen:
17798 unieke bezoekers verstouwden zo’n 82 gigabyte aan data, dat is niet gek met al die foto’s. Het best bezochte album in de fotogallerij was natuurlijk de Weblogmeeting 2003, die maarliefst 14824 keer werd bekeken. De meest bekeken foto was —en dat zal geen verrassing zijn— deze foto van Gryts. Op afstand volgen de Calabria, Italy, Mercatorplein en Amstelveld albums.
Google heeft zo’n 15762 keer zijn bot langsgestuurd, wat voor een aantal bijzondere pageranks heeft gezorgd. Heeft Balkenende nog de twijfelachtige eer om bovenaan te eindigen met ‘raar kapsel’, Anneke scoort het hoogst met ‘nieuw kapsel’. Daar is dan ook 450 maal naar gezocht, ik ben benieuwd hoeveel van die mensen er nu bijlopen met dit haar. Verder hebben ‘finding nemo’, ‘blijburg’, ‘elite model look 2003’ en ‘marlies dekkers’ de lijst van zoektermen vrijwel continu aangevoerd en is ‘carice van houten naakt’ de top tien aan het bestormen (heren, u maakt meer kans bij mokkels.nl). Als laatste hebben we alle mensen die naar ‘roderick hilhorst’ hebben gezocht kunnen verblijden met Anneke’s visie op de jaren-50 normen van zijn ouders.
MajesticMoose wenst iedereen heel veel plezier in 2004. Doe voorzichtig met vuurwerk en geniet van een leuke jaarwisseling!
30.12.2003 Uit het fotoarchief (2)
Ik moet hoognodig weer de straat op voor wat verse foto’s. Gisteren nog geprobeerd, maar na het zien van de winkelende mensenmassa in de binnenstad ben ik naar huis gevlucht. Om u nou lastig te vallen met foto’s van de katten, dat is ook weer zo wat. Nou goed, twee dan, ze zijn heel schattig: klik en klak. Ze liggen er daar heel wat vrediger bij dan op dit moment. Door het vuurwerk zitten ze nu al gestressed onder het bed te grommen. :(
Maar wat ik eigenlijk wilde posten is weer een foto uit het archief die er tijdens de eerste schifting niet doorkwam. Walter de Jong (u weet wel, de vader van Spinvis) tijdens het optreden op de Uitmarkt. De Nieuwegein aan Zee DVD bevestigde mijn vermoeden dat hij niet zo’n spraakzaam tiep is. Misschien ook een leuke voor een onderschriftje: ‘Waar denkt meneer de Jong aan?’.
U denkt wellicht: ‘wat is die foto raar gesneden’. Dat komt zo, de fotograaf was obsessief aan het proberen de artiesten met de lampen op de foto te krijgen. :P
30.12.2003 Vliegende stadswacht
Ook hier en hier zijn artikelen te vinden. Ik heb me al eens eerder kwaad gemaakt om de manier van werken van de Amerikaanse overheid. Alle luchtvaartmaatschappijen worden min of meer bedreigd met het verliezen van hun landingsrechten als ze niet aan de nieuwe eisen voldoen door gewapende ‘Sky Marshalls’ mee laten vliegen op vluchten die de VS risicovol achten.
Nog afgezien van het feit dat ik niet geloof dat de VS zouden kunnen voorkomen dat een of meerdere vermeende terroristen op een van de duizenden vluchten naar het land zouden kunnen zitten, het geloof dat een gewapende agent een terroristische aanslag zou kunnen voorkomen is bespottelijk. Ik wil niet eens nadenken over de risico’s van het afvuren van een wapen in een drukcabine met grofweg vierhonderd medepassagiers in de nabijheid.
En dan mag de overheid ook nog meebetalen met die onzin. Nouja, anders wordt het verrekend in de ticketprijs, het is maar wat je liever hebt. Er is één voordeel: de vliegende stadswacht kan wel de handtastelijke dronken passagiers in toom houden, al zal dat wel niet onder de verantwoordelijkheden vallen.
30.12.2003 Reis door de cd-kast: filmmuziek
Anneke en ik hebben naar verhouding veel filmmuziek. Het zal niet de eerste keer zijn dat we vanuit Tuschinski meteen even bij Concerto naar binnen lopen om de soundtrack te kopen van de film die we net daarvoor gezien hebben. Vaak zijn soundtracks vreemde allegaartjes van nummers, maar er zijn genoeg juweeltjes voor een mooie collectie.
In mijn ogen wordt het gebruik van muziek vaak erg onderschat door filmmakers. Veel Nederlandse films hebben ofwel een totaal gebrek aan muziek, of je krijgt rampmuziek voorgeschoteld van een of andere artiest die geplugd moet worden. Dat muziek niet perse noodzakelijk is, wordt bewezen in films zoals Festen, waarin muziek als ondersteuning volgens de Dogma regels niet is toegestaan. Het tegenovergestelde kan ook. Zo is het script van Magnolia geschreven aan de hand van nummers van Aimee Mann, die stuk voor stuk verbonden zijn aan verschillende sc?nes.
Dan Hollywood-films. Daar zit je vaak opgescheept met John Williams of Hans Zimmer die voor een ongelofelijk deel van de filmproducties muziek hebben gescheven, en dat ook al minstens honderd jaar doen. Niks mis met het bombastische, theatrale of tranentrekkende werk van deze heren hoor, maar origineel is anders.
Gelukkig zijn er ook filmmakers die laten zien (nouja, horen) dat het anders kan. Quentin Tarantino is zo iemand. Niet alleen is de muziek die in zijn films gebruikt wordt heel divers, maar vaak zo’n bizarre combinatie van beeld en geluid dat het overdonderend werkt. Ook het werk van componisten Yann Thiersen, Gabriel Yared en Elliot Goldenthal is erg fijn.
Ik heb geprobeerd het onderstaande lijstje zo divers mogelijk te maken, vooral het uitzoeken van de juiste volgorde was erg lastig. Het is net als kunst van het maken van de perfecte mix-tape, zoals John Cusack zo mooi uitlegt in High Fidelity (vanavond op BBC2 trouwens). Wederom is hier de playlist.
- Bobby Womack - Across 110th street (Jackie Brown)
- Soggy Bottom Boys - Man of Constant Sorrow (O Brother Where Art Thou?)
- Michael Nyman - Big My Secret (The Piano)
- Gabriel Yared - Betty et Zorg (Betty Blue)
- Aimee Mann - Save Me (Magnolia)
- Matt Damon, Jude Law, Fiorello and The Guy Barker International Quintet - Tu Vuo’ Fa L’Americano (The Talented Mr. Ripley)
- Ewan McGregor & Alessandro Safina - Your Song (Moulin Rouge)
- Elliot Goldenthal - The Floating Bed (Frida)
- Yann Thiersen - Comptine d’un autre ?t? : L’apr?s-midi (Le Fabuleux Destin d’Amelie Poulain)
- Louis van Dijk Trio - Dat Mistige Rooie Beest (Turks Fruit)
- Vivaldi - Nulla in Mundo Pax Sincera (Shine)
- Samuel Barber - Adagio (Platoon)
29.12.2003 De Volkskrant vs. Het Parool
Het begon ooit met een proefabonnement. Als je een beperkt budget hebt en je wil toch een krant dan zing je het met een serie proefabonnementen nog behoorlijk lang uit. Zo heb ik eigenlijk alle kranten wel eens gehad. Althans, de betere kranten. Bij de Telegraaf trek ik toch echt de grens.
Tegen de tijd dat je proefabonnement ten einde loopt gaat men bellen. Hou er wel rekening mee dat dit zich pak ‘m beet ieder kwartaal gaat herhalen, want men koestert het telefoonnummer van een oud-proefabonnee als ware het een kostbare schat.
Uit naam van Het Parool belde een buitengewoon charmante werkstudent. Vanaf dat moment was ik vaste abonnee.
E?n van de vaste columnisten in die tijd was Ischa Meijer, alias De Dikke Man. Het voelde als een huisvriend die iedere dag even langskwam en zijn liefde aan het prachtige Amsterdam verklaarde. Ik was dan ook flink van de kaart toen Ischa dood ging. Maar ik bleef abonnee.
Ischa werd vervangen, zij het nooit echt. Heinz kwam en ging. Het Parool worstelde om het hoofd boven water te houden. Tabloid? Geen tabloid? Half tabloid! (“Soms wel, soms nietjes”, schreef een lezer.) Het magazine PS van de week kwam er bij op zaterdag. Het Parool werd een life-stylekrant. Het Parool werd zelfstandig.
Ik bleef abonnee.
En nu twijfel ik.
Theodor Holman, ooit een sympathieke underdog, en Heleen van Royen schrijven onbelemmerd hun ongenuanceerde columns. Ik stoor me aan de onzorgvuldige berichtgeving en de matige fotografie (uitzonderingen, zoals van Bastiaan Heus en Mark van der Zouw daargelaten), en toen ik bij George zag dat De Volkskrant een interview met Spinvis had, baalde ik dat mijn krant dat niet had.
Al ligt mijn hart ligt nog steeds bij de echte Amsterdamse oud-verzetskrant, mijn hoofd neigt steeds meer naar De Volkskrant. We hebben een proefabonnement aangevraagd. Ik hou u op de hoogte.
27.12.2003 I’m So Proud
Soms zijn er van die nummers die heerlijk in je hoofd blijven hangen en niet vervelen hoe vaak je ze ook hoort. Iedere keer als de Hertog-Jan reclame op televisie is, dan verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Het nummer dat daarin gebruikt wordt is zo lekker sfeervol en doet me denken aan zwoele zomers, terrasjes, blije mensen, het Vondelpark en ijsjes. Ik heb net even op de Ster site gekeken welk nummer dat nou is en ziedaar: Curtis Mayfield & the Impressions - I’m So Proud
Ook lekker voor een zondagochtend met de kachel aan hoor. ;)
26.12.2003 Kerstdiner, dag twee: het echte werk
25.12.2003 Kerstdiner, dag ?
25.12.2003 MajesticMoose wenst iedereen ontspannen kerstdagen!
24.12.2003 Boekhandel Jimmink
Waar het doen van kerstboodschappen vandaag tegen alle verwachtingen in een fluitje van een cent was, kwam ik bij boekhandel Jimmink, waar ik met het uitgeprinte lijstje van al jullie leestips (nog bedankt!) stond als een kind met zijn eerste zakgeld in de snoepwinkel, toch nog in de kerstdrukte terecht. De winkel die met alleen maar de te verkopen boeken erin al bijna uit z’n voegen barst, was vandaag echt overvol. Voor iedere stap die je er wilde zetten moest je toestemming vragen aan degene naast je. Slechts het verontrustende idee van een kerst zonder fijn boek hield me binnen.
De onbetaalbare Gert-Jan Jimmink moet de lichte paniek in mijn ogen hebben gezien, want al gauw bood hij zijn hulp aan. Ik liet hem mijn lijst zien. Hij griste deze uit mijn handen en voor ik het wist stond ik met een stapel boeken in mijn armen waar ik bijna niet meer overheen kon kijken. Alvorens hij zich naar een andere vertwijfeld kijkende klant snelde, vergezelde hij ieder boek nog van een korte aanbeveling.
Met moeite paste ik de grootte van de stapel nog enigszins aan de omvang van mijn salaris aan alvorens ik ging afrekenen. Ik verliet als een gelukkig mens de winkel.
update 25-12-2003, 16:56 uur: en dit zijn ze
24.12.2003 Zoek de verschillen
Albert Heijn en Dirk van den Broek zitten in de Rijnstraat tegenover elkaar. Even een vergelijkend onderzoek naar de last-minute kerstdrukte:
23.12.2003 14. Blur - Out of Time
Voor de cd ‘Beste Muziek van 2003’, samengesteld door webloggend Nederland en uitgeplozen door Ome Bob Ome George, bied ik nummer 14 aan, Out of Time van Blur.
Where’s the love song?
To set us free
Too many people down
Everything turning the wrong way around
And I don’t know what love will be
But if we start dreaming now
Lord knows we’ll never leave the clouds
[chorus:]
And you’ve been so busy lately
that you haven’t found the time
To open up your mind
And watch the world spinning gently out of time
Feel the sunshine on your face
It’s in a computer now
Gone are the future, way out in space
[chorus 2x]
Tell me I’m not dreaming but are we out of time?
(We’re) out of time
Out of time [4x]
22.12.2003 Reis door de cd-kast: Van east tot west-coast hiphop
Eigenlijk was hiphop mijn eerste echte muziekliefde. Toen ik als gozertje op de lagere school The Message van Grandmaster Flash hoorde was ik meteen verkocht. Ik kan me ook herinneren dat vriendjes de gele 12” plaat van de Sugar Hill Gang hadden, die ook enkele malen door mij en een groepje klasgenoten is geplaybackt tijdens de vrijdagmiddag-toneelstukjes.
Hiphop heeft in de jaren tachtig een aardige rol gespeeld in mijn platencollectie, maar het uitkomen van 3 Feet High en Rising van De La Soul in 1989 betekende het startsein voor een ware hiphop-verzamelwoede. Begin jaren negentig hebben voor mij in teken gestaan van A Tribe Called Quest, Dr. Dre, Beastie Boys, Ice T., Ice Cube, noem maar op. Hieronder een selectie uit de platenkast, het is voornamelijk werk uit de jaren negentig, want daarvoor had ik alles nog op vinyl. Klik hier om de m3u playlist direct in je player te openen en de nummers streaming af te spelen.
- Grandmaster Flash & the Furious Five - The Message
- Eric B. & Rakim - Paid in Full
- Digital Underground - Humpty Dance
- Beastie Boys - Root Down
- Ice Cube - What Can I Do?
- Method Man - Release yo’ Delf
- Dr. Dre - Let Me Ride
- De La Soul - Millie Pulled a Pistol on Santa
- A Tribe Called Quest - Electric Relaxation
- Spearhead - Positive
Van alle platen is Midnight Marauders van A Tribe Called Quest toch veruit het beste. Hij heeft de tand des tijds glansrijk doorstaan en is vele malen beter dan een groot deel van de instant-hiphop van tegenwoordig. De stemmen van Q-Tip en Phife vullen elkaar heerlijk aan, daarnaast heeft de eerstegenoemde waarschijnlijk de fijnste rap-stem aller tijden.
21.12.2003 Uit het fotoarchief
20.12.2003 Leesimpasse
Het zal de oplettende lezer misschien zijn opgevallen: onder het kopje “op het nachtkastje” staat bij mijn naam al geruime tijd hetzelfde boek vermeld, namelijk The little friend van Donna Tartt. Ik geef het toe: ik kom er niet doorheen.
Niets voor een lettervreter zoals ik! Benutte ik destijds bij het lezen van haar boek De verborgen geschiedenis nog iedere vrije minuut om me weer in het verhaal te storten, met haar laatste roman wil het maar niet vlotten. Noch de verhaallijn, nog de sfeerbeschrijvingen, noch de personages (ik moet steeds terugbladeren om te kijken wie wie ook alweer was) weten me te boeien. Het één en ander begint me zo te deprimeren dat ik heb besloten het op te geven. Jij wint, Donna, of nee:jij verliest, als je het goed bekijkt.
Na het vruchteloos doorbladeren van de nog ongelezen boeken in mijn boekenkast doe ik nu een beroep op u, lieve lezer. Wat te lezen? Ik snak weer naar een pakkend, hartverscheurend mooi, niet weg te leggen boek dat me uren nachtrust kost. Wie biedt uitkomst? Kom maar op met die tips!
20.12.2003 Bij Merel in de buurt
Dankjewel Merel.
Deze foto had vandaag gemaakt kunnen worden, maar hij is al een paar weken oud. Hier staan meer foto’s van de Amstel.
18.12.2003 De Passievrucht
De Passievrucht is zoals de meesten wel weten een verfilming van de bestseller van schrijver en prominent SP-lid Karel Glastra van Loon. Ik was destijds onder de indruk van het boek. Het is een goed verteld verhaal over Armin, die er achter komt dat zijn dertienjarige zoon Bo zijn kind niet kan zijn, omdat blijkt dat hij zijn hele leven al onvruchtbaar is. Aangezien zijn vrouw Monika negen jaar eerder is overleden, kan hij haar niet vragen wie de vader wel is. Armins wereld valt ineen, de zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon wordt een obsessie.
Het is altijd spannend als een dergelijk boek verfilmd wordt, want er is een re?le kans dat er weinig van de kracht van het boek heel blijft. Aan het begin van de film was ik was nog even bang dat het helemaal mis zou gaan, omdat de introductie heel gemakkelijk met een voice-over werd gedaan en we al in de eerste twee minuten Carice van Houten full frontal naakt in beeld zagen. Typisch Hollandse film, dacht ik meteen. Gelukkig bleef de voice-over verder beperkt tot het vertellen van wetenschappelijke feitjes over spermatozo?den. De hoeveelheid naakt bleef hoog, maar dat was allemaal erg functioneel en verre van onaangenaam.
Wat mij bevreemdde waren Armins beweegredenen om uit te zoeken wie de biologische vader van Bo is. Het lijkt erop dat hij het alleen wil weten omdat een andere man met zijn vrouw naar bed is geweest, en daarom in zijn eer is aangetast. We zien iemand die geobsedeerd is door het verleden, terwijl het heden, in de vorm van zijn nieuwe vrouw en zijn zoon, van ondergeschikt belang is geworden. Desalniettemin zijn deze personen erg belangrijk voor het verhaal, maar blijven verder onderbelicht. Dit geheel resulteert in een wat geforceerd happy end. Het lijkt of de scenaristen wat paniekerig hebben geprobeerd een passend slot te bedenken, opdat de kijker bevredigd de bioscoop zou verlaten. Daarin zijn ze in mijn ogen niet helemaal geslaagd, al is de film als geheel zeker de moeite waard.
17.12.2003 Aanleg Noord-Zuidlijn, Ferdinand Bolstraat
16.12.2003 Reis door de cd-kast: Zweden & Noorwegen
Door Bob’s lijst met beste muziek van 2003 heb ik een hele hoop bands leren kennen waar ik nooit eerder van gehoord had. Omdat het altijd leuk is om nieuwe muziek te ontdekken, ben ik voor u eens door mijn muziekcollectie gaan graven, op zoek naar bands die wellicht niet zo bekend zijn. Vandaag een selectie uit Zweden en Noorwegen:
- Madrugada - Vocal
- Koop - Baby
- Weeping Willows - Untouchable
- Kent - En Timme En Minut
- Bo Kaspers Orkester - Ett & Noll
- Morten Abel - Be My Lover
- Motorpsycho - Walkin’ with J.
Ik heb iets met beide landen. Een Nederlandse vriend is enkele jaren geleden naar Uppsala verhuisd en heeft de lokale muziekcultuur doorgespeeld naar mij. Zo zijn Bo Kaspers Orkester en Kent geweldige ontdekkingen die ik via hem heb leren kennen. Een Noorse vriend die in Nederland woont heeft zijn passie voor Motorpsycho op mij overgebracht. Ik heb deze band inmiddels vijf keer live gezien. Het is zonder twijfel één van de beste live-bands die ik heb mogen aanschouwen. Ik ben ooit tijdens een middagje Concerto tegen Madrugada aangelopen, dat aangeprezen werd als ‘Noorse pracht’. Dat was geen understatement, Industrial Silence is een fantastisch album.
15.12.2003 Expeditie Anti-Climax
De uitzending van vorige week waarin de winnaar bekend werd gemaakt was tenenkrommend. Ik had een beetje het gevoel dat de laatste stemronde doorgestoken kaart was, zodat er met wat SMS-geldklopperij nog een uitzending aan vastgeplakt kon worden. Aangezien iedere twee minuten naar een tussenstand kijken ook niet echt interessante televisie is, was het eigenlijk een teleurstellende afsluiting van een tot dan toe prachtig seizoen Expeditie Robinson.
Gisteren hadden de makers de mogelijkheid om toch nog iets goed te maken. Maar helaas. Met verbazing heb ik gezien hoe ze een hele uitzending hebben gebouwd om één vraag, om die vervolgens onbeantwoord te laten. Nu weten we nog niet wie de bananen heeft gestolen! Ik denk dat Net5 geprobeerd heeft de aandacht daar nog een beetje vanaf te leiden door de typische SBS6 vraag “werd er nog geneukt” te stellen. Maar daarop zei iedereen “Nee, als je honger hebt wil je geen sex”.
Volgend jaar wil ik alleen ruzie en honger op een eiland zien…
14.12.2003 Central do Brasil
Vanochtend een ontbijtje met een film die we al heel lang op een band hadden staan, Central do Brasil. In deze road-movie gaan een vrouw die op het centraal station van Rio brieven schijft voor analfabeten samen met een jongetje dat net zijn moeder heeft verloren tijdens een busongeluk op zoek naar de vader die hij nooit heeft gekend. Onderweg wordt Brazili? prachtig in beeld gebracht. Het lijkt me een geweldig land om eens te bezoeken. Lekkere film om eens te huren…
12.12.2003 D?j? Vu
Tijdens het graven door het fotoarchief kwam ik de onderstaande plaat tegen, die op precies dezelfde plaats blijkt te zijn gemaakt als deze. Wat kunnen de omstandigheden een verschil maken!
12.12.2003 Dertig cent
Onderweg naar huis viel ik op de valreep de eerste de beste cd-winkel binnen om Nieuwegein aan Zee van Spinvis te kopen. ?17,95 was hij. Ik kijk in mijn portemonee en zie een briefje van tien, een van vijf en een haffel klein geld. Ik keer hem om in de overtuiging dat ik wel ?2,95 aan kleingeld heb. De aardige verkoper reageert enthousiast “O, kleingeld!”, zoals iedere middenstander dat wel pleegt te doen. Vlijtig tel ik de muntjes, en kom tot ?2,73 of iets dergelijks. “Dat is prima zo hoor”, zegt de man, “breng die dertig cent volgende keer maar als je langsfietst.”.
Is dit nou aardig, vraag ik me af. Het is wel zo bedoeld, ongetwijfeld. Klaarblijkelijk kan de verkoper die dertig cent niet schelen, en toont hij zijn goede wil. Voor hetzelfde geld had hij ook de zeikerd uit kunnen hangen en had ik mijn pinpas kunnen trekken. Maar wat is “breng die dertig cent volgende keer maar” nou voor een opmerking? Wat impliceer je daarmee? Het is niet de eerste keer dat ik zoiets hoor, en iedere keer verbaas ik me daar weer over.
12.12.2003 RSS Feed geklooi
Op advies van George heb ik even mijn RSS feeds aangepast, er wordt nu completere informatie gegenereerd. Ik heb nu ook een comments feed voor degene die daar wellicht in ge?nteresseerd is.
Update 15:13: Ik maak nog ruzie met de comments feed, dat komt nog, misschien ook niet.
Update 15:36: Daar heb je dus blijkbaar de MTXMLEncodeBlock plugin voor nodig. En zowaar, het werkt.
12.12.2003 Cloaca
clo?a?ca (de ~, ~’s/cloaken) [?1901-1925? Lat.]
1. riool
2. (biol.) bij vogels, reptielen en vele vissen een verwijding aan het uiteinde van het darmkanaal waarin de endeldarm, de urineleiders en de eileider uitkomen.
clo?a?ca?dier (het ~)
1. laagste orde van zoogdieren (Monotremata) met een cloaca; omvat het vogelbekdier en de mierenegel.
Cloaca is de verfilming van het gelijknamige, zeer succesvolle toneelstuk dat door Het Toneel Speelt gespeeld werd. Ik kende het stuk niet, toneel zegt me niet zo veel. Anneke stelde voor om de film te gaan zien, al was het alleen maar vanwege de veelbelovende cast.
Dat viel zeker niet tegen, het is bijna eng hoe goed het acteerwerk van Peter Blok, Pierre Bokma, Gijs Scholten van Aschat en Jaap Spijkers is. Zeker als je het vergelijkt met wat er normaal gesproken in Nederlandse producties neergezet wordt. Het rustige camerawerk zorgt ervoor dat de nadruk nog meer op de acteurs wordt gelegd.
Het verhaal draait om vier studievrienden die elkaar in meer of mindere mate uit het oog zijn verloren. Door verschillende omstandigheden worden ze weer bij elkaar gebracht. Allemaal hebben ze een probleem waar de anderen graag bij willen helpen, als een soort van compensatie voor het verwaterde contact. Oude tijden zullen herleven, we zullen weer vrienden worden, lijken ze te denken. Echter, als bij deze hulpvaardigheid hun eigenbelang in het geding blijkt te komen, laten ze elkaar toch vallen.
De sfeer is tragisch en beklemmend, zonder dat er ook maar een sprankje hoop voor de mannen gloort. Misschien is dat net dat beetje wat de film mist: op het moment dat het de mannen een klein beetje voor de wind gaat, weet je zeker dat het toch verkeerd af zal lopen. Ik moest bij Cloaca aan Familie denken, ook een echte acteursfilm met veel drama. Deze film had ook wat tragikomische humor en was niet zo voorspelbaar. Desondanks is Cloaca een schitterende film, die laat zien wat voor geweldig talent we in Nederland hebben.
10.12.2003 De beste muziek van 2003
Bob stelde voor om een ondemocratisch gekozen lijst van de beste muziek van 2003 samen te stellen. Enthousiast open ik de mp3 folder waarin alle geripte cd’s en anders verkregen nummers staan: 43GB aan muziek, meer dan achtduizend nummers. En wat blijkt, alle nummers die me te binnen schoten zijn uit 2002 en 2001. :P
Coldplay, Bo Kaspers Orkester, Eminem, Spinvis, Calexico, Queens of the Stone Age, Travis, Ben Folds: allemaal platen van vorig jaar of het jaar ervoor. Dat zit niet mee. De cd’s van uit 2003 van Skin, Massive Attack, Ryan Adams, Fun Lovin’ Criminals, Dido en Radiohead zijn ook niet echt beter dan het oude werk, dus dat is ook moeilijk kiezen.
Daar gaat ie, in willekeurige volgorde:
- The Roots featuring Cody Chestnutt - Seed 2.0
- Justin Timberlake - Cry Me a River
- Blur - Out of Time
- Turin Brakes - Long Distance
- Sugababes - Hole in the Head
- Outkast - Hey Ya!
- Starsailor - Born Again
- Black Eyed Peas - Shut Up
- Coldplay - Clocks (die mocht wel dus)
09.12.2003 Cineac
Eindelijk is het Planet Hollywood logo van het dak van de oude Cineac-bioscoop verdwenen. Vandaag werd nieuwe lichtreclame aangebracht en is de naam in oude glorie hersteld. Nu maar hopen dat het project van ID&T een beetje gaat lopen.
08.12.2003 Oranje
Vandaag is Nederlands grootste barometer niet blauw, wit of groen maar oranje.
07.12.2003 Passage Interdit
Vandaag is de laatste dag dat het Rijksmuseum open is. Lange rijen voor de ingang, tot om de hoek van de straat zelfs. De passage onder het Rijks is voor de gelegenheid ingericht als caf?, met de passende naam Passage Interdit.
06.12.2003 Betty in herfstzon
06.12.2003 Impact
Hadden de paar minuten van Dolf Jansen over de Novib bij u ook veel meer impact dan de hele conference van Javier Guzman die eraan vooraf ging?
05.12.2003 Pakjesavond
04.12.2003 “Wil je ze misschien even voelen?”
Al zappend struikelde ik in de tweede helft van Ton, het Jambers-achtige programma met bizarre reportages over Nederlanders waarvan je hoopte dat ze niet bestonden.
Het programma hangt aan elkaar van blote borsten, slechte interviews en dito belichting en wordt gepresenteerd door Ton van Royen (even de achternaam goed spellen anders wordt Heleen weer boos). Ton was ooit veelbelovend verslaggever bij AT5, een man die wist wat er onder het volk leefde en met deze kennis zelfs burgemeester van Amsterdam wilde worden. Deze tijden zijn lang vervlogen. Ton woont inmiddels met zijn Heleen in Almere en is nog altijd man-van-het-volk, alleen niet het Amsterdamse, maar Hart van Nederland-volk (niet te verwarren met Hart in Actie-volk).
We werden geconfronteerd met Gerri uit Brabant (alleen de provincie is wel specifiek genoeg). Ooit woog ze 126 kilo schoon aan de haak en was diep ongelukkig met haar uiterlijk. Ze werd hier zo mee gepest dat ze zelfmoord wilde plegen, maar een maagband bood uitkomst. Nu, twee jaar later en vijftig kilo lichter is van Gerri niet veel meer over dan een gratenpakhuis met theezakjes en een paar vierkante meter overtollig vel. Dus moest het mes erin.
Wie dacht een Make Me Beautiful-achtige reportage te zien te krijgen, waar een ongediplomeerde Robert Schoemacher even het zaakje opvult, wegzuigt en bijwerkt, komt bedrogen uit. Ook visagie, haar- en kledingadvies wordt achterwege gelaten, evenals een catwalk met goede verlichting waar de resultaten geshowd worden aan vrienden en familie.
Nee, thuis zit de hele familie in een kring in de woonkamer, alwaar Gerri haar shirtje uittrekt om iedereen haar nieuwe (overigens ongelijke) aanwinsten eens goed te laten zien. Een familielid reageerde spontaan met “Nou, het is dat ik al een vriendin heb, anders eeeh, h? h? h?…”, wat waarschijnlijk als compliment voor deze getrouwde vrouw opgevat diende te worden. Daarop reageerde Gerri met de vraag “Wil je ze misschien even voelen?”…
Om met Ad Melkert te spreken: “Die krassen op mijn ziel gaan niet meer weg.”
04.12.2003 Kaapstad (2)
Een bord bij de kassa meldt dat alle kaartjes voor Robbeneiland voor vandaag zijn uitverkocht. Teleurgesteld bedenken we een plan B. Kasteel De Goede Hoop dan maar.
Een gids die wordt ingewerkt vertelt in slecht verstaanbaar Engels het één en ander over dit oudste gebouw van Zuid-Afrika. Als hij zijn eerste vraag stelt aan het groepje en één van mijn collega’s meteen het goede antwoord geeft, is hij duidelijk van zijn stuk gebracht. Wat het meeste bijblijft zijn de kerkers annex martelkamers. Met het figuurlijke schaamrood op de kaken horen we aan hoe de Nederlanders hier destijds hebben huisgehouden. De deur wordt even gesloten om ons te laten ervaren hoe het moet zijn geweest om hier gevangen te zitten in het pikkedonker.
Voor de volgende dag hebben we een tour geboekt. In een net te krap busje geperst, onder leiding van een gids die “eigenlijk freelance journalist is”, begeven we ons naar de eerste attractie: wijnhuis Vergelegen. Om 11 uur ‘s ochtends slaan we op de lommerrijke binnenplaats een paar wijntjes achterover. Dit gebeurt onder het mom van wijnproeven, maar de spuugbak in het midden van de tafel blijft onaangeroerd.
’s Middags rijden we via een schiderachtige kustroute door naar Hermanus. Het hele stadje drijft op en staat in het teken van de walvissen, die hier gedurende een paar maanden per jaar voorbijtrekken en gewoon vanaf de kustlijn te zien zijn. Het walvissenseizoen nadert inmiddels zijn einde, maar we lijken geluk te hebben. Niet lang nadat we ons bij een groepje walvisspotters op de rotsen hebben gevoegd, zien we de eerste twee walvissen al voorbijkomen. Later volgen er nog vier, steeds twee aan twee; meer dan we hadden durven hopen! Kalmpjes bewegen de enorme zoogdieren zich voort. Zo nu en dan verdwijnen ze onder water, om vervolgens weer spuitend omhoog te komen. Indrukwekkend, ook al zien we niet veel meer dan hun rug. Niemand neemt echter foto’s, in de wetenschap dat het resultaat waarschijnlijk nog het meest zou doen denken aan een in de verte voorbijdrijvende boomstronk…..
04.12.2003 Eilers
Gisteren naar de tentoonstelling van B.F.Eilers (1878-1951) in het gemeentearchief geweest. Alle aspecten van zijn werk komen aan bod: portretfotografie, reclamefotografie, architectuurfotografie, stadsgezichten en het pionieren in de kleurenfotografie. Ik vond het echter bovenal een prachtig en ontroerend tijdsbeeld van een nog autovrij Amsterdam, toen Albert Heijn nog een kruidenierswinkeltje was en langs de grachten de koetsen ratelden.
04.12.2003 Thom Hoffman
Eerlijk gezegd heb ik acteur Thom Hoffman lange tijd een pretentieuze nitwit gevonden. Vervolgens vond hij het ook nog eens nodig om zichzelf fotograaf te noemen. In de loop der jaren heb ik, terwijl ik hem zo’n beetje volgde in zijn werk als fotograaf, mijn mening over hem moeten bijstellen. Hij kan er echt wat van. Deze maand verscheen een boek met foto’s van zijn hand. “Foto’s Thom Hoffman” heet ‘t. Het werd tijd.
03.12.2003 Boekhandel Athenaeum, 17:10 uur
03.12.2003 Die is lekker!
02.12.2003 Ongenuanceerde bangmakerij
Editie NL had vandaag een stukje over ons aller Google, waarover Jeroen Latijnhouwers en Margreet Spijker het volgende hadden te melden:
Alle zoekopdrachten die we uitvoeren worden in Amerika door Google geregistreerd en bewaard. Anoniem zoeken bestaat dus niet. En dat kan wel eens heel vervelende gevolgen hebben.
“Wat voor vervelende gevolgen?”, dacht ik. Gelukkig was er een deskundige die het allemaal even kwam verduidelijken. Na een onsamenhangend verhaal over ‘regimeveranderingen’ kwam Jeroen met de briljante vraag ‘Maar iedere pc op internet heeft toch een nummer, zijn die gelinkt aan onze persoonsgegevens?’. De deskundige vertelde dat deze gegevens alleen via een gerechtelijk bevel bij de ISP verkregen konden worden. Dus als je niks strafbaars doet, hoef je je nergens druk om te maken. Dus voorzag hij geen problemen voor de gewone internetgebruiker. Jeroen zei dat hij niet gerustgesteld was. Hij was zeker bang dat het zoeken naar de Paris Hilton sex tape hem nog lelijk op zou breken.
Wat een simpele niksigheid, dat Editie NL. Het ergste is nog wel het commentaar dat de presentatoren denken te moeten geven. Dat Beau en Albert daarmee wegkomen in RTL Bouvevard wil niet zeggen dat ook maar iemand ge?nteresseerd is in de mening van Jeroen Latijnhouwers! “Zoek jij wel eens wat met Google, Margreet?”. Who cares?!
02.12.2003 The Diary of Alicia Keys
Nog niet zo lang geleden heb ik voor het eerst naar Songs in A Minor van Alicia Keys geluisterd. Op zich een sterke plaat, met hier en daar een paar zeer fraaie nummers. Natuurlijk is Fallin’ vooral door Idols een onmogelijk nummer geworden, waar je met goed fatsoen niet meer naar kan luisteren zonder een kandidaat die de toon volledig mist voor ogen te zien.
R&B ligt bij mij sowieso wat moeilijk, het heeft de neiging allemaal erg op elkaar te lijken en al snel te verzanden in een zee van saaiheid. Voor de o zo belangrijke groove, volgens een kenner de sleutel tot een goede R&B plaat, ben ik niet zo gevoelig.
Nu is er dan het lang verwachte nieuwe album, ‘The Diary of Alicia Keys’. Ik heb de plaat nu twee keer beluisterd, en eerlijk gezegd kan hij mij niet zo bekoren. Ik kon er geen nummer uitpikken dat ik als single of gegarandeerde hit kon bestempelen. Dat blijkt You Don’t Know My Name te zijn, die naar alle waarschijnlijkheid niet op dezelfde wijze zal aanslaan als destijds Fallin’.
Het is met The Diary of… meer van hetzelfde, op zich heb ik daar niet zo’n probleem mee, Life For Rent van Dido is ook niet vernieuwend, maar wel een prachtige plaat. Ik mis echt sterke nummers, wat niet wegneemt dat deze plaat ongetwijfeld uitstekend zal gaan verkopen, vooral in de VS. Met het ongelofelijke talent dat Alicia Keys bezit moet toch meer te doen zijn dan deze rimpelloze, spiegelgladde productie.
01.12.2003 Avondrood
01.12.2003 Kaapstad
Kaapstad ligt in Afrika, en tegelijkertijd heeft het helemaal niets met Afrika te maken. Het water drink je gewoon uit de kraan, je wordt niet ziek van het eten in de vele restaurants waar de klant koning is, en malariapillen zijn overbodig.
De boulevard van Camps bay, waar we zitten te loungen boven onze borden pasta, had ook Miami beach of de C?te d’Azur kunnen zijn en als we langs de kust rijden waan ik me aan de Californische highway 1. Althans, totdat er bavianen oversteken. Als je tijdens de rit van de luchthaven naar de stad even je ogen sluit zou je zelfs het bestaan van de krottenwijken kunnen negeren.
Het gloednieuwe hotel waar we verblijven is één en al luxe. Alle sterren van het Mandela-concert schijnen er ook te gast te zijn. Als ik in de gym met uitzicht op de loopband loop te zwoegen hoop ik stiekem even dat Bono of Sting misschien op hetzelfde idee is gekomen….
De service in het hotel is zo goed dat je je er bijna ongemakkelijk bij gaat voelen. De ober bij het ontbijt put zich uit in excuses, alleen maar omdat op mijn koffiekopje een lipstickvlek is achtergebleven.
Terwijl je je wentelt in het comfort van Kaapstad vergeet je gemakkelijk dat Zuid-Afrika wel degelijk een land is met heel veel problemen. Armoede, criminaliteit en 5 miljoen mensen die besmet zijn met het HIV-virus.
Vandaag is het Wereld AIDS dag. Het gironummer van het Aids fonds is 8957.
dutch directions
