22.10.2003 Ballet is for puffs!

Ballet dus. Niet van die moderne aanstellerij die alleen met subsidie overleeft, maar het klassieke werk. Het Zwanenmeer, het ‘ballet der balletten’. “Ballet is for puffs!”, dacht ik nog.
Hoewel dit niet mijn eerste balletvoorstelling was, ik had eerder dit jaar de Notenkraker gezien, was ik toch een beetje benauwd. De Notenkraker is bijna een kindervoorstelling; lekker toegankelijk, niet te moeilijk. Het Zwanenmeer scheen heel andere koek te zijn.
Gisteravond, het Muziektheater. Van goth tot gala, van slobbertrui tot bloemetjesjurk, het publiek was in ieder geval divers. Ik was naarstig op zoek naar mannen met een blik die zei ‘Ik wil hier niet zijn, maar ik moet van mijn vrouw’, maar ook dat viel mee. ?7,50 voor een glas Mo?t et Chandon, ook leuk. We hadden een plaats in de zaal deze keer, rij drie zelfs, achter een rij bejaarden met afwisselend paars en spierwit haar, met op links uitzicht op de klarinetten in de orkestbak. Een zit van drie uur en twintig minuten inclusief pauzes, las ik in het programma. Een lichte angst sloeg om mijn hart.
Met als excuus ‘onbevangenheid’ had ik niet de moeite genomen om het verhaal door te lezen. In grote lijnen waren de gebeurtenissen in de verschillende akten wel te volgen, maar de rol van ‘die man met al die veren’ in dit alles bleef mij tot het eind volstrekt onduidelijk. Dat is dus tovenaar Rothbart, zo weet ik nu.
Toen aan het eind van de vierde akte het doek sloot, vroeg ik me verbouwereerd af waar het solostuk ‘De Stervende Zwaan’ gebleven was. Thuisgekomen bood Google uitkomst. Dit stuk zit helemaal niet in het Zwanenmeer! ‘De Stervende Zwaan’ is een drie minuten durend stuk, in 1907 geschreven door Mikhail Fokine voor de Russische ballerina Anna Pavlova. Weer wat geleerd.
Al met al was ik erg onder de indruk van wat er zich voor mijn ogen afspeelde. Ik heb me geen moment verveeld. De muziek was prachtig en het danswerk van solisten Sofiane Sylve en Ga?l Lambiotte was magistraal. Vooral Sylve bewoog met een virtuositeit die zijn weerga niet kent. Alleen al de expressie op haar gezicht tijdens het dansen verdient een prijs. Dat durf ik als leek best te zeggen.
Gisteren(26-3-06) zijn wij ook geweest, In een woord geweldig en schitterend mooi, je komt vooral in akte 1 en 3 ogen tekort, van wat er zich allemaal afspeelt op het toneel. Siegfried werd gedanst door Altin Kaftira en Odette en Odille door Ruta Jezerskyte, voor wie het wil zien ze zijn nog een paar keer in Amsterdam en een paar keer in het land oa in Maastricht
Ineke - 27.03.2006 - 17:11